Τετάρτη, 22 Οκτωβρίου 2008

Δεν έκανα ταξίδια μακρινά, τα χρόνια μου είχαν ρίζες ήταν δέντρα που τα 'ντυσε με φύλλα η καρδιά και τ' άφησε ν' ανθίζουν μες την πέτρα.

Δεν έκανα ταξίδια μακρινά, οι άνθρωποι που αγάπησα ήταν δάση, οι φίλοι μου φεγγάρια ήταν νησιά που δίψασε η καρδιά μου να τα ψάξει.

Το πιο μακρύ ταξίδι μου εσύ, η νύχτα εσύ, το όνειρο της μέρας, μικρή πατρίδα σώμα μου κι αρχή, η γη μου εσύ, ανάσα μου κι αέρας.

Δεν έκανα ταξίδια μακρινά, ταξίδεψε η καρδιά κι αυτό μου φτάνει, σε όνειρα σ' αισθήματα υγρά, το μυστικό τον κόσμο ν' ανασάνει.

Το πιο μακρύ ταξίδι μου εσύ, η νύχτα εσύ το όνειρο της μέρας, μικρή πατρίδα σώμα μου κι αρχή , η γη μου εσύ ανάσα μου κι αέρας....

___________________________

Το καλοκαίρι

Στίχοι: Γιώργος Μουκίδης

Το τελευταίο δειλινό, το τελευταίο μου απόγευμα με σένα είναι παράξενο, θολό, είναι σαν ψέμα..

Tι να μου κάνει ο,τι κι αν πιώ, τι να μου κάνει ένα φιλί κι ένα τσιγάρο, εγώ εσένα αγκαλιά θέλω να πάρω..

Αυτό το καλοκαίρι θα χαθεί, μες τη βροχή και τ' όνειρο που είδες δε θα βγεί: εμείς μαζί.

Το τελευταίο δειλινό, το τελευταίο μου απόγευμα μαζί σου, θέλω η θάλασσα να πάρει τη μορφή σου..

Έφυγες τόσο ξαφνικά κι εγώ θυμήθηκα το πρώτο μας το βράδυ κι ήρθανε δάκρυα ξανά, μες το σκοτάδι.

Αυτό το καλοκαίρι θα χαθεί, μες τη βροχή και τ' όνειρο που είδες δε θα βγεί: εμείς μαζί.....

__________________________

Δεν υπάρχουν σχόλια: