Πέμπτη 26 Μαρτίου 2009

ΤΙ ΒΛΕΠΕΤΕ ΣΤΟΝ ΚΑΘΡΕΦΤΗ?

Τι βλέπετε στον καθρέφτη;
Μήπως το είδωλο που βλέπουμε στον καθρέφτη μας δεν είναι τελικά παρά μια καλοστημένη πλάνη του μυαλού μας; Οι ειδικοί του Εργαστηρίου Αντίληψης του Πανεπιστημίου St. Andrew έρχονται να μας αποκαλύψουν ότι όσο όμορφο και να θεωρούμε εμείς τον εαυτό μας, οι άλλοι πάντα θα έχουν μια λίγο-πολύ διαφορετική «άποψη» για εμάς! Γιατί δεν βλέπουμε στον καθρέφτη μας ακριβώς το ίδιο πρόσωπο που βλέπουν εκείνοι… Αυτό, όπως εξηγούν οι ερευνητές, οφείλεται στον τρόπο με τον οποίο ο εγκέφαλός μας επεξεργάζεται τα πρόσωπα που βλέπουμε.
Όταν κοιτάμε κάποιον, τείνουμε να παρατηρούμε πιο έντονα -από τη δική μας οπτική γωνία- την αριστερή του πλευρά, δηλαδή προσέχουμε καλύτερα -από τη δική του οπτική γωνία- τη δεξιά πλευρά του προσώπου που έχουμε απέναντί μας.
Όταν όμως κοιτάζουμε στον καθρέφτη, εστιάζουμε, επειδή το είδωλο μας είναι αντεστραμμένο, στην αριστερή πλευρά του προσώπου μας, αφού -όπως είδαμε- οι άλλοι, όταν μας περιεργάζονται, «βγάζουν συμπεράσματα» από τη δεξιά πλευρά του.
Ακριβώς επειδή οι εκφράσεις και τα χαρακτηριστικά μας διαφέρουν από πλευρά σε πλευρά, αυτό που βλέπουν οι άλλοι για εμάς μπορεί να διαφέρει από την αντίληψη που έχουμε εμείς οι ίδιοι για τον εαυτό μας.
«Έχουμε τη φυσική τάση να παρατηρούμε μόνο το ένα μισό του προσώπου που έχουμε απέναντί μας όταν παίρνουμε αποφάσεις για διάφορα πράγματα», ισχυρίζεται ο καθηγητής Ντέιβ Πέρετ.
«Αυτό περιλαμβάνει την κρίση μας για το πόσο όμορφος, αρρενωπός ή θηλυκός είναι ο άνθρωπος απέναντί μας», μας εξηγεί ο ειδικός. «Αρχικά το βλέμμα μας πέφτει στη δεξιά πλευρά.
Αυτό σημαίνει ότι, όταν κοιτάζουμε στον καθρέφτη, βλέπουμε τα πράγματα ανάποδα».

Ποιήματα Οδυσσέα Ελύτη

http://www.youtube.com/watch?v=EbSJPHcmyug&eurl=http%3A%2F%2Fwww%2Efacebook%2Ecom%2Fhome%2Ephp%3F&feature=player_embedded

Δείτε αυτό το θαυμάσιο βίντεο με στίχους του Οδυσσέα Ελύτη.
Είναι υπέροχο!!
.

Παρασκευή 20 Μαρτίου 2009

Γέλιο... αλά Ελληνικά!






























ΠΕΣ ΜΟΥ ΠΟΤΕ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕΣ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΠΟΣΟ ΥΓΙΗΣ ΕΙΣΑΙ.

Γεννήθήκες χειμώνα; Μάλλον θα ζήσεις ως τα 100 και βάλε! Μήπως είσαι υπεραισιόδοξη και τα βλέπεις όλα ρόδινα; Μάλλον φταίει το ότι γεννήθηκες καλοκαιράκι! Και μην πάει το μυαλό σου σε αστρολογικές προβλέψεις...Μιλάμε για την σύνδεση που έχει η εποχή που γεννήθηκες με την κατάσταση της υγείας σου.
Επηρεάζει ο μήνας γέννησής μας την υγεία, τη ζωή και τις επιλογές μας;
Ναι, απαντούν οι εκπρόσωποι της επιστήμης μέσα από μια σειρά ερευνών που έχουν πραγματοποιήσει: η εποχή που γεννιόμαστε παίζει καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη των βιολογικών μας συστημάτων, στην ψυχολογική μας διάθεση αλλά και στο προσδόκιμο επιβίωσής μας. Και δρα συμπληρωματικά στους γενετικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες που ολοκληρώνουν τη μοίρα μας.
Η εξήγηση της επιστήμηςΑμερικανοί επιστήμονες πιστεύουν ότι τα επίπεδα υπεριώδους ακτινοβολίας στα οποία εκτίθεται το έμβρυο όταν βρίσκεται στη μήτρα της μητέρας του είτε καταστέλλουν το ανοσοποιητικό του σύστημα είτε προκαλούν αδιόρατες αλλοιώσεις στο γενετικό υλικό των κυττάρων του, με αποτέλεσμα, όταν έρχεται στον κόσμο, να έχει προδιάθεση ή προστασία από διάφορες ασθένειες. Επιπλέον, εκτιμούν ότι αυτές οι αλλοιώσεις διαμορφώνουν χαρακτηριστικά του εγκεφάλου του, κατ‘ επέκταση και την προσωπικότητά του και επηρεάζουν το προσδόκιμο επιβίωσής του.
Για τον Tζον Ιγκλ, καθηγητή Ψυχιατρικής στο Πανεπιστήμιο Aberdeen, είναι και θέμα διατροφής, που μεταβάλλεται ανάλογα με τις εποχές, αλλά και αύξησης των λοιμώξεων κατά τη διάρκεια του χειμώνα. «Ο πρώτος ρόλος ανήκει στους γενετικούς και τους περιβαλλοντικούς παράγοντες, η εποχή που γεννιέται κανείς όμως δρα συμπληρωματικά σε όλα αυτά», υπογραμμίζει.
Απ‘ την άλλη, ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Umea της Σουηδίας Τζαγιάντι Χοτάι αποδίδει αυτές τις διαφορές στις ορμονικές μεταβολές που συμβαίνουν στο σώμα της εγκύου. «Βασικές ορμόνες που επηρεάζουν την εξέλιξη και τη ζωή του εμβρύου μεταβάλλονται σημαντικά ανάλογα με την εποχή που πρόκειται να γεννηθεί το παιδί».
Ας δούμε, λοιπόν, τα «καλά» και τα «κακά» μας σημεία που έχει φέρει ως τώρα στο φως η επιστημονική έρευνα.
1. Τα παιδιά που γεννιούνται χειμώνα ζουν περισσότερο. Τα παιδιά που γεννιούνται στην καρδιά του χειμώνα μπορούν να είναι οι μελλοντικοί υπεραιωνόβιοι του πλανήτη!
Γερμανοί επιστήμονες διαπίστωσαν ότι έχουμε κατά 16% περισσότερες πιθανότητες να ξεπεράσουμε τα 100 χρόνια ζωής αν έχουμε γεννηθεί το Δεκέμβριο και 23% λιγότερες αν γεννηθήκαμε Ιούνιο.
Είναι πιο ευφυή Ψυχίατροι και ανθρωπολόγοι των Πανεπιστημίων Χάρβαρντ και Κουίνσλαντ που παρακολούθησαν την ανάπτυξη 21.000 αγοριών και κοριτσιών έως την ηλικία των 7 ετών απεφάνθησαν ότι τα παιδιά που γεννιούνται χειμώνα είναι πιο μεγαλόσωμα και πιο ευφυή από εκείνα που γεννιούνται καλοκαίρι, εντοπίζοντας εποχικές διακυμάνσεις στην ευφυΐα, στο σωματικό βάρος, στο ύψος και στο μέγεθος του κεφαλιού.
Αλλά: κινδυνεύουν από στεφανιαία νόσο και παχυσαρκία, λένε οι ερευνητές των Πανεπιστημίων Μπρίστολ και Σάουθαμπτον. Ρισκάρουν λιγότερο, ισχυρίζονται οι Σουηδοί επιστήμονες, διευκρινίζοντας ότι συνήθως δεν αναζητούν νέες εμπειρίες.
Είναι πιο κακόκεφα, επιμένουν οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Τόκιο.

Πέμπτη 19 Μαρτίου 2009

ΜΟΥΣΕΙΟ ΜΠΕΝΑΚΗ

Κάθε Πέμπτη βράδυ το Μουσείο Μπενάκη σας προσκαλεί να περπατήσετε στις αίθουσές του!
Οι χώροι του παλιού νεοκλασικού στη Βασιλίσσης Σοφίας γεμίζουν κόσμο τα βράδια της Πέμπτης. Η αλήθεια είναι ότι περίμενα να δω κάποιους «σκοτεινούς» φιλότεχνους να στοχάζονται μπροστά στα έργα. Η πραγματικότητα, όμως, με διαψεύδει ευχάριστα…
Το κοινό που συναντά κανείς εδώ δεν έχει ούτε ηλικιακά ούτε και στιλιστικά όρια.
Ζευγάρια και ετερόκλητες παρέες τριαντάρηδων βολτάρουν στους εκθεσιακούς χώρους γιατί όπως χαρακτηριστικά μας λένε: «επιλέγουμε κάτι εναλλακτικό ως ψυχαγωγία για τα μέσα της εβδομάδας». Κάποιοι από αυτούς δηλώνουν νυχτερινοί τύποι που απολαμβάνουν τις καινούριες εκθέσεις πριν βγουν για ποτό, κάποιοι είναι εργαζόμενοι που δεν προλαβαίνουν άλλες ώρες και επισκέπτονται το Μουσείο μετά την απογευματινή τους βόλτα στο Κέντρο και όλοι μαζί σμίγουν με συμπαθέστατους κυρίους μεγαλύτερης ηλικίας που δεν θέλουν με τίποτα να χάσουν την έκθεση του Βλάση Κανιάρη (η oποία θα φιλοξενείται στο Μουσείο μέχρι και τις 6/4). Οι επάνω όροφοι του Μουσείου γεμίζουν με τα χαμηλόφωνα χαχανητά και τα νεανικά σχόλια σπουδαστών από σχολές καλών τεχνών (που δρουν αποκλειστικά βραδινές ώρες) μαζεύοντας υλικό και έμπνευση για τις εργασίες τους. Συχνά πάλι ανάμεσά τους θα δεις ακόμα και επισκέπτες από την περιφέρεια που λίγο πριν αποχαιρετήσουν την πρωτεύουσα επιλέγουν να κάνουν και ένα πέρασμα από το Mουσείο. Αν και εσείς αποφασίσετε να επισκεφτείτε το Μπενάκη μην παραλείψετε να ανεβείτε μέχρι την ταράτσα του παλιού αρχοντικού και να απολαύσετε τη θέα στην Ακρόπολη και τον Λυκαβηττό όπου λειτουργεί και ένα από τα πιο κομψά καφέ-εστιατόρια της Αθήνας. Τέλος αξίζει να επισκεφτείτε και το Πωλητήριο του Μουσείου, στο οποίο μπορείτε να βρείτε μοναδικά διακοσμητικά αντικείμενα, κοσμήματα, κεραμικά (πολλά είναι πιστά αντίγραφα των εκθεμάτων), είδη γραφείου κ.ά. Σίσσυ Καλλίνη Στο site www.benaki.gr μπορείτε να ενημερωθείτε για τα δρομολόγια των λεωφορείων και του μετρό που πηγαίνουν στο Μουσείο. Τιμές εισ.: Γεν. είσ.: €6, Περιοδική έκθεση: €3, Ελεύθερη είσοδος κάθε Πέμπτη (εκτός περιοδικής έκθεσης και οργανωμένων ομάδων).
Αξίζει να πάτε...Θα περάσετε πολυ όμορφα!!!!!!

"ΣΤΟ ΚΑΠΑΚΙ"

Γουστόζικη, αυτοσχέδια διακόσμηση, σπιτικοί μεζέδες και χαμηλές τιμές.
Τι άλλο θέλει μια παρέα για να το κάνει στέκι της; Μικρούλι, ζεστό, σπιτικό.
Στην πόρτα ένα χαμόγελο, στην κουζίνα η Δήμητρα μαγειρεύει μερακλίδικα και καθαρά όπως στο σπίτι της και στο χώρο η μυρωδιά της ρακής και τα ζεστά μπλε χρώματα των τοίχων φτιάχνουν κλίμα παρεΐστικο. Το μικρό, αλλά πολύ ιδιαίτερο αυτό μεζεδοπωλείο μόλις έσκασε μύτη στην πιάτσα της Πανόρμου και έγινε αμέσως γνωστό στο φοιτητόκοσμο που γέμισε τα τραπέζια του. Πρόκειται για οικογενειακή επιχείρηση: άνθρωποι που έφυγαν από πολυεθνικές και έκαναν το όνειρό τους πραγματικότητα με προσωπική εργασία και άφθονο μεράκι. Λειτουργεί από το πρωί ως γλυκοκαφενείο με σπιτικά γλυκά και καφέδες, ενώ από το μεσημέρι μπαίνει στην κουζίνα μέχρι όσο τραβήξει.
Η κουζίνα του έχει μια πελοποννησιακή εσάνς (καγιανάς, μανιάτικο λουκάνικο, παστό χοιρινό, σαγανάκι σφέλα, καλαματιανό μελιτζανάκι τουρσί) αλλά και μικρασιατικές πινελιές όπως η καισαρόπιτα, το μπουγιουρντί, η σελινόριζα αλά πολίτα… Υπάρχουν, επίσης, υπέροχες σαλάτες όπως παντζαροσάλατα, ντοματοσαλάτα και μαυρομάτικα με μάραθο, όπου κυριαρχεί το σπιτικό καλαματιανό λάδι. Επίσης, μια πολύ ενδιαφέρουσα κατηγορία είναι «τα τσουκαλιαστά» με έξοχα μαγειρευτά απ' όλη την Ελλάδα. Σουτζουκάκια, σουπιές με ελιές και μάραθο, κότα μπαρδουνιώτικη, μοσχάρι με καρότα και κουνέλι μαγειρεμένο με ρακή και δεντρολίβανο είνα μερικά λαμπερά δείγματα μιας σπιτικής μαγειρικής που έχει τελειοποιηθεί με το χρόνο και τη διαρκή αναζήτηση. Υπάρχουν όμως και θαλασσινά, όπως και κάποιες ποικιλίες για ούζο.

Μη φύγετε αν δεν κλείσετε το γεύμα σας με γλυκό μωσαϊκό της Δήμητρας, μια αναφορά στην παιδική μας ηλικία… Μάρω Βούλγαρη Τριφυλλίας 37-39, Αμπελόκηποι, τηλ.: 210 6914061. (€10-15)

Παιδιά είναι τέλειο!!! Θα ξετρελαθείτε!!!!!!!!!
Καλή σας όρεξη!!!!!!!!!!



"ΤΟ ΦΙΛΙ"


O αισθησιασμός του γαλλικού φιλιούΕλάχιστες φωτογραφίες ερωτικού περιεχομένου, όσο «τολμηρές» κι αν είναι, μεταδίδουν τόσον ερωτισμό και τόσο αισθησιακή ατμόσφαιρα όσο εκείνη η περίφημη ασπρόμαυρη φωτογραφία στο Παρίσι του Μεσοπολέμου ενός ερωτευμένου ζευγαριού που φιλιέται καθώς περπατάει στη μέση του δρόμου. Το «French kiss», όπως καθιερώθηκε να ονομάζονται τα γεμάτα πάθος φιλιά των ερωτευμένων στο στόμα, ενέπνευσε εκατοντάδες σκηνοθέτες -του Χόλιγουντ ιδιαίτερα-, οι οποίοι με τη σειρά τους «έπλασαν» -και εξακολουθούν να πλάθουν- αμέτρητες στιγμές φιλιών διάσημων κινηματογραφικών ζευγαριών που συγκίνησαν μέχρι δακρύων εκατομμύρια θεατές. Τι είναι αυτή η φαινομενικά τόσο απλή πράξη του αγγίγματος των χειλιών μεταξύ δύο ερωτευμένων ανθρώπων και γιατί μας συγκινεί (με όλη τη σημασία της λέξης) τόσο πολύ είτε την απολαμβάνουμε οι ίδιοι είτε γινόμαστε θεατές της; Τι είναι αυτό που κάνει το φιλί να είναι μια πράξη τόσο ιδιαίτερη και τόσο σημαντική στον έρωτα;Το «όργιο» του θηλασμούΑς ξεκινήσουμε από το όργανο με το οποίο πραγματοποιείται το φιλί, το στόμα, τα εξωτερικά χείλη δηλαδή και το εσωτερικό του στόματος με τη γλώσσα: το κατεξοχήν όργανο που είμαστε αναγκασμένοι από τις πρώτες στιγμές της ζωής μας να μάθουμε να χρησιμοποιούμε για να τραφούμε και να ζήσουμε, αλλά και το πρώτο μέρος του σώματός μας με το οποίο αντλούμε ευχαρίστηση και απόλαυση. Τότε που το βασανιστικό αίσθημα της πείνας ανακουφιζόταν από την τροφή που γέμιζε το στόμα και την ταυτόχρονη αίσθηση της ζεστής σωματικής επαφής με τη μητέρα. Κανένας ψυχολόγος δεν έχει περιγράψει πιο ποιητικά το θηλασμό και τις προεκτάσεις του στον ανθρώπινο ψυχισμό από τον D. Winnicott: «... η σχέση του βρέφους με τη μητέρα κατά το “όργιο” του θηλασμού είναι ιδιαίτερα έντονη... περίπλοκη, γιατί περιλαμβάνει τη διέγερση της αναμονής, την εμπειρία της δραστηριότητας κατά το θηλασμό, την αίσθηση της ευχαρίστησης και την ανακούφιση από την ένταση των ενστίκτων που φέρνει η ικανοποίηση. Σε μεγαλύτερη ηλικία... όταν το άτομο θα δοκιμάζει τα σεξουαλικά αισθήματα, αυτά θα του θυμίζουν εκείνα του θηλασμού... Σε έναν ικανοποιητικό θηλασμό, το γεγονός ότι το βρέφος “παίρνει” από ένα μέρος του σώματος της μητέρας αποτελεί το πρότυπο για όλα τα είδη της εμπειρίας στα οποία συμμετέχουν τα ένστικτα».Το φιλί επιτρέπει την ελευθερία!Φαίνεται, λοιπόν, πως το φιλί, αυτή η στοματική απόλαυση που δεν αποσκοπεί στη λήψη τροφής, μας συνδέει κάθε φορά -υποσυνείδητα- με αυτή την πρώτη εμπειρία της ικανοποίησης πρωταρχικών ενστίκτων σε συνδυασμό με βαθιά και τρυφερή ανθρώπινη επαφή. Κι αν δεν ρέει γάλα, αυτό το «σύμβολο της αγάπης, της φροντίδας και της αποδοχής» κατά τον E. Fromm, αυτό δεν κάνει το φιλί να υστερεί, γιατί εδώ υπάρχουν δύο που δίνουν και παίρνουν ο ένας από τον άλλον. Μάλιστα, το φιλί, αντίθετα από την καθαυτό πράξη της σεξουαλικής διείσδυσης («coitus»), όπου οι ρόλοι είναι καθορισμένοι, επιτρέπει αμέτρητα «παιχνίδια», καθώς οδηγεί τον άνδρα και τη γυναίκα να εναλλάσσονται στον παθητικό και τον ενεργητικό ρόλο, τη μια στιγμή να δέχονται και την άλλη να προσφέρουν. Κάθε στόμα, λοιπόν, λαίμαργο ή εκλεπτυσμένο, παμφάγο ή gourmet, μπορεί να μετατραπεί μέσα από το φιλί σε τροφή για κάποιον άλλον. Όταν τα χείλη ενώνονται και οι αναπνοές αναμειγνύονται, οι αισθήσεις αρχίζουν να ξυπνούν, το σώμα και το πνεύμα διεγείρονται. Τι συμβαίνει όταν δυο άνθρωποι φιλιούνται;Φέρνει κοντά τις ψυχέςΠερισσότερο από κάθε άλλη ερωτική πράξη, με το φιλί «αγγίζουμε» την πιο βαθιά προσωπική πλευρά του άλλου. Ανακαλύπτουμε πώς δίνεται, αν μπορεί να αφεθεί, αν είναι «σφιγμένος» ή αν μπορεί να βάλει συναίσθημα σε αυτό που κάνει. Από την άλλη, για μας τους ίδιους, όταν δεν νιώθουμε καλά φιλώντας τον άλλον, καταλαβαίνουμε ότι κάτι μέσα μας αντιστέκεται σε αυτή την τόσο βαθιά προσέγγιση, ενώ όταν νιώθουμε καλά, αισθανόμαστε ότι ερχόμαστε πολύ κοντά του, ότι μεταξύ μας δημιουργείται ζεστασιά. Το φιλί απαιτεί τόσο συναισθηματικό δόσιμο, ώστε είναι αναγκαίο συστατικό για τη δημιουργία αυτής της ιδιαίτερης οικειότητας που χαρακτηρίζει την εντελώς ιδιωτική σφαίρα της σχέσης του ερωτευμένου ζευγαριού. Άλλωστε, δεν είναι άνευ σημασίας το ότι το στόμα βρίσκεται στο κεφάλι, στο πρόσωπο, εκεί όπου βρίσκεται το κέντρο της πνευματικής μας λειτουργίας, κι έτσι φιλώντας είναι σαν να πλησιάζονται περισσότερο οι ψυχές παρά τα σώματα.Καλό φιλί, καλό σεξ;Τα φιλιά δεν εκφράζουν μόνο συναισθήματα, εκφράζουν και επιθυμία και αισθησιασμό. Με το φιλί διεγείρονται οι ερωτογενείς ζώνες που υπάρχουν στις στοματικές μεμβράνες. Όταν, λοιπόν, απολαμβάνουμε τα φιλιά κάποιου, σημαίνει ότι «ταιριάζουν οι χημείες μας», όπως ακριβώς μπορεί να μας αρέσει και να μας ελκύει η -ανεπαίσθητη- μυρωδιά που αναδίδει το δέρμα ενός ανθρώπου. Έτσι, μπορεί τα φιλιά του να μας φαίνονται υπέροχα επειδή μας ξυπνούν την επιθυμία, αλλά βέβαια δεν λένε απολύτως τίποτα -αντίθετα με ό,τι συνήθως εικάζεται- για το κατά πόσο καλό θα είναι το σεξ μαζί του ή για το αν π.χ. έχει προβλήματα στύσης ή πρόωρης εκσπερμάτισης. Αυτό σημαίνει ότι πρόκειται για παραμύθι η πεποίθηση ότι όταν π.χ. ένας άνδρας φιλάει καλά, είναι και καλός εραστής. Από την άλλη, βέβαια, όταν δεν μας αρέσει να φιλιόμαστε με κάποιον, υπάρχουν πολλές πιθανότητες να μην μας αρέσει και το σεξ με τον άνθρωπο αυτόν, ίσως γιατί οι αισθήσεις μας μας προειδοποιούν ότι κάτι δεν πάει καλά με «τις χημείες μας». Στο φιλί γεύεσαι το σάλιο του άλλου, κάτι που κανένας άνθρωπος δεν κάνει οικειοθελώς όταν δεν αισθάνεται δυνατή έλξη για τον άλλον.Τι αποκαλύπτει ένα φιλίΚαθώς παίζει το ρόλο «διεγερτικού», αλλά και ένδειξης επιθυμίας για τον άλλον και επιπλέον εκφράζει τρυφερότητα και οικειότητα, το φιλί είναι ενδεικτικό της καλής κατάστασης, της «υγείας» ενός ζευγαριού. Και αντίστροφα, όταν υπάρχουν σοβαρά προβλήματα στη σχέση, το πρώτο πράγμα που αρχίζει ο ένας να βρίσκει απωθητικό στον άλλον δεν είναι τόσο το σώμα όσο το στόμα του και τα φιλιά. Πράγματι, πολλά ζευγάρια που δεν τα πάνε καλά, που έχουν απομακρυνθεί και χάσει την οικειότητά τους, συχνά συνεχίζουν να έχουν σεξουαλική επαφή από συνήθεια, με έναν κάπως μηχανιστικό, αυτοματοποιημένο τρόπο, ενώ το φιλί, που απαιτεί συναισθηματική επαφή, γίνεται πιο δύσκολη υπόθεση. «Μπορώ να κάνω έρωτα με τη γυναίκα μου όταν δεν νιώθω πολλή επιθυμία, όταν είμαι ψυχραμένος μαζί της ή όταν είμαι κάπως στον κόσμο μου και με απασχολούν άλλα πράγματα, όμως μου είναι αδύνατο να τη φιλήσω έντονα στο στόμα, αυτό δεν μου βγαίνει. Για να φιληθούμε, πρέπει να νιώθουμε πραγματικά οικεία και τρυφερά ο ένας με τον άλλον, δεν είναι αστεία υπόθεση! Γι’ αυτό και δεν μπορώ να την κοροϊδέψω, ούτε αυτή εμένα. Όταν δεν φιλιόμαστε, ξέρουμε και οι δύο ότι κάτι τρέχει...», λέει ο Νίκος περιγράφοντας τις ερωτικές διακυμάνσεις του γάμου του. Έτσι, όταν σε ένα ζευγάρι ο ένας αρχίζει να μη θέλει πια τα χυμώδη ερωτικά φιλιά του άλλου, τότε αυτό μπορεί να είναι ένα σημάδι που απαιτεί επαγρύπνηση. Ίσως σημαίνει ότι πρέπει να ενδιαφερθούμε ξανά περισσότερο για τη σχέση μας.Η πιο έντονη διέγερση.Φαίνεται, λοιπόν, πως δεν είναι χωρίς λόγο όλη αυτή η συγκίνηση για τα φιλιά, αλλά και όλη η αγωνία και η ταραχή των εφήβων (και των παιδιών ενίοτε) για το πώς θα είναι και αν θα καταφέρουν να ανταποκριθούν στο πρώτο τους φιλί. Πρόκειται για μια πράξη μύησης που σηματοδοτεί την έναρξη της σεξουαλικής ζωής, έστω και αν η «συνέχεια» αργήσει πολύ να λάβει χώρα. Όμως, αφού περάσουμε στην ενήλικη ζωή και αφήσουμε πίσω μας τους αγωνιώδεις εφηβικούς πειραματισμούς, τα φιλιά μάς συγκινούν εξίσου, όπως έδειξε μια έρευνα που έγινε πριν μερικά χρόνια στη Γαλλία: Μία στις δύο γυναίκες «ψηφίζουν» ένα χυμώδες φιλί ως το καλύτερο μέσο για να διεγερθεί η επιθυμία. Πιο πολύ από οποιαδήποτε άλλη επαφή, αυτή των χειλιών μάς αγγίζει ως τα πιο βαθιά σημεία του ψυχισμού μας, μας κάνει να ανοιγόμαστε στον άλλον, γκρεμίζει τοίχους και γεφυρώνει αποστάσεις. Γι’ αυτό και οι επαγγελματίες του έρωτα, οι πόρνες, δεν φιλούν τους πελάτες τους, διατηρώντας έτσι ένα τελευταίο «τείχος», που προστατεύει τη βαθιά ιδιωτική τους σφαίρα. Μπορεί να «κατακτήσεις» το σώμα ενός άλλου ανθρώπου, όμως, αν δεν καταφέρεις να αποσπάσεις τα φιλιά του, δεν τον έχεις κατακτήσει πραγματικά, ούτε έχεις βάλει γερές βάσεις για να χτίσεις μια πραγματικά κοντινή και ζεστή ερωτική σχέση μαζί του.
Τι είναι ένα φιλί;Το φιλί είναι πιο ερωτική και πιο προσωπική υπόθεση από το σεξ αυτό καθαυτό. Το χαρακτηρίζει όμως και κάτι ακόμη: Ενώ το σεξ μπορεί να γίνεται «υγιεινιστικά» και με χίλιες προφυλάξεις, το φιλί δεν μπορεί να είναι παρά αυτό που είναι, αλλιώς δεν είναι φιλί. Για να το πούμε με αριθμούς, ένα φιλί είναι: 9 mg νερού, 700 mg αλμπουμίνης, 1,7 mg λίπους, 0,4 mg αλάτων και 100 mg οργανικών ουσιών που μεταφέρονται από στόμα σε στόμα. Είναι, λοιπόν, ένας στυγνός «μεταφορέας» μικροβίων; Χωρίς αμφιβολία, μόνο που, όπως ισχυρίζεται με χιούμορ ένας αμερικανός γιατρός, ένα αληθινό φιλί προκαλεί τόση θερμότητα που καταστρέφει αμέσως όλα τα μικρόβια.