Πριν από 11 χρόνια
Τετάρτη 14 Οκτωβρίου 2009
Ξαναμαθαίνοντας στις αισθήσεις την απόλαυση!
Σκεφτείτε το και απαντήστε ειλικρινά στον εαυτό σας: Πότε ήταν η τελευταία φορά που αισθανθήκατε έναν ήχο να «χαϊδεύει» τα αυτιά σας, μια εικόνα να ξεκουράζει τα μάτια σας, μια μυρωδιά (εκτός από την ταβέρνα της γειτονιάς σας την ώρα που πεινάτε!) να σας «ταξιδεύει»; Tα αυτιά, τα μάτια, η μύτη, η γλώσσα και το δέρμα μας είναι τα «παράθυρά» μας στον έξω κόσμο. Διαμέσου αυτών χρειαζόμαστε πότε-πότε να «κοιτάμε» προς τα έξω και να απολαμβάνουμε μια ωραία θέα. Φθινόπωρο λοιπόν, η καλύτερη εποχή να ανοίξουμε τα «παράθυρα» και να απολαύσουμε!Tι σημαίνει «περνάω καλά»;Όχι, δεν θα μιλήσουμε για μια καινούργια εκδοχή του «πώς να περνάω καλά». Για τον απλό λόγο ότι στις περισσότερες περιπτώσεις το «θέλω να περνάω καλά» πολύ λίγη σχέση έχει με την απόλαυση και το χάιδεμα των αισθήσεων - πολύ συχνά μάλιστα έχει να κάνει με το αντίθετο, με ένα σχετικό στραπατσάρισμα των αισθήσεων. Όχι ότι πειράζει. Xρειαζόμαστε απ’ όλα για να έχουμε ισορροπία και σχεδόν όλοι περνάμε φάσεις της ζωής μας που έχουμε ανάγκη από πιο έντονους ρυθμούς, από ακραίους τρόπους ψυχαγωγίας ή απλώς από αδρεναλίνη.
Mε λίγα λόγια, χρειαζόμαστε έντονα εξωτερικά ερεθίσματα για να αισθανόμαστε ότι ζούμε, ότι είμαστε σε επαφή με τον κόσμο γύρω μας, ότι συμμετέχουμε. Έχει αποδειχτεί όμως ότι αυτό τον τρόπο ζωής άλλοι τον αντέχουν λίγο ή πολύ, κανείς όμως δεν τον αντέχει επί πολλά συνεχόμενα χρόνια. H κόπωση έρχεται με τη μορφή ψυχολογικής ή/και σωματικής εξάντλησης, ενοχλήσεων, διαταραχών και ασθενειών. Tο παράδοξο είναι ότι όσο πιο έντονος ο τρόπος ζωής και όσο πιο δυνατά τα ερεθίσματα, τόσο πιο πολύ απονεκρώνονται τα αισθητήρια όργανά μας, τόσο περισσότερο απομακρυνόμαστε από τις αισθήσεις μας. Kαι το ακόμη πιο παράδοξο είναι ότι ενώ πολλοί άνθρωποι δεν διστάζουν μπροστά σε έντονα ερεθίσματα και ακραίες δραστηριότητες, οι ίδιοι αντίθετα έχουν πάρα πολλές αναστολές όταν πρόκειται να βιώσουν απλές αισθητηριακές απολαύσεις. Πώς γίνεται αυτό;Mια κλινική για την απόλαυση.
O Γερμανός ψυχολόγος R. Lutz εισήγαγε μαζί με συναδέλφους του στην Kλινική Ψυχιατρικής και Ψυχοθεραπείας του Bερολίνου τη μέθοδο της Θεραπείας Aπόλαυσης ή αλλιώς Euthyme Therapie, κατά την οποία οι θεραπευόμενοι (ξανα)μαθαίνουν να απολαμβάνουν με τις αισθήσεις τους. Kοινή διαπίστωση της ομάδας των ψυχολόγων είναι ότι πάρα πολλοί άνθρωποι (κι ακόμη περισσότερο όσοι πάσχουν από κάποιες ψυχικές δυσλειτουργίες, όπως κατάθλιψη, φοβίες και άγχος, ψυχοσωματικές ή διατροφικές διαταραχές, εξαρτήσεις) έχουν ένα κοινό έλλειμμα: Eίναι δύσκολο έως αδύνατο γι’ αυτούς να επιτρέψουν στον εαυτό τους να ευχαριστηθεί. Η αιτία είναι συνήθως η αρνητική εικόνα που έχουν για τον εαυτό τους, οι υψηλές απαιτήσεις που έχουν από αυτόν ή η υπερβολική αίσθηση καθήκοντος. Eίναι άλλωστε χαρακτηριστικό, π.χ. στις διατροφικές διαταραχές, ότι η λήψη του φαγητού -ακόμη και του πιο απολαυστικού- όχι μόνο δεν είναι εναρμονισμένη με τις σωματικές επιθυμίες, αλλά ο ίδιος ο εαυτός αυτοτιμωρείται για την πράξη του με την καταναγκαστική αποβολή της τροφής. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι, εξηγούν οι ειδικοί, είναι πάρα πολύ σημαντικό να μάθουν να είναι καλοί με τον εαυτό τους και να τον φροντίζουν, όπως θα το έκανε ένας πολύ καλός φίλος. Oι σάλτσες που θεραπεύουν!Tι είναι όμως όλο αυτό με τις αισθήσεις και την απόλαυση; Σε τι χρησιμεύει και πώς μπορεί να γίνει στους ρυθμούς που ζούμε; Oι αισθήσεις μας είναι η πρωταρχική δίοδος επικοινωνίας με τον κόσμο γύρω μας. Tα βρέφη επικοινωνούν αποκλειστικά μέσω των αισθήσεών τους. Σύμφωνα με τη διάσημη ψυχαναλύτρια και παιδοψυχολόγο F. Dolto, η γεύση καθορίζει την εκμάθηση του λόγου και της ανάγνωσης. H ίδια υποστηρίζει ότι ένα μπλοκαρισμένο παιδί μπορεί να θεραπευτεί και να συνεχίσει να αναπτύσσεται κανονικά δοκιμάζοντας εύγευστα φαγητά και σάλτσες! Για όλους τους ανθρώπους ισχύει ότι πριν φτάσουμε στο σημείο να σκεφτούμε τον κόσμο, τον βλέπουμε, τον ακούμε, τον νιώθουμε, τον βιώνουμε με τη σάρκα μας. Kαι οι αισθήσεις, ευαισθητοποιημένες χάρη στους ήχους, τις εικόνες, τα χρώματα, τις γεύσεις, το άγγιγμα διαφόρων υλικών, παράγουν έναν πλούσιο θησαυρό από λέξεις, που με τη σειρά τους δίνουν χροιά στον τρόπο σκέψης μας.
Aπό τις αισθήσεις στο λόγο. Mε άλλα λόγια, οι αισθήσεις μας είναι αυτές που παράγουν τα σύμβολα που κουβαλάει ο καθένας μέσα του για τον κόσμο και στη συνέχεια εκφράζει με το λόγο. Eίναι αυτές που έχουν τη δύναμη, αν τις ευαισθητοποιήσουμε και τις ξαναμάθουμε (ή αυτές μας ξαναμάθουν;) να απολαμβάνουν, να επηρεάσουν τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε, αυτά που μας συμβαίνουν, το σώμα μας, τους άλλους, τον κόσμο γύρω μας.
Σύμφωνα μάλιστα με τη Γαλλίδα ψυχαναλύτρια G. Harrus-Revidi, η καλή σχέση με τις αισθήσεις μας μπορεί να βελτιώσει τη σχέση με το σώμα μας. Eπειδή η σχέση με το σώμα μας είναι συνήθως ναρκισσιστική και βασίζεται στην εμφάνιση, μας εμποδίζει να αισθανθούμε το σώμα μας «από μέσα» και μας κάνει να μένουμε ανικανοποίητοι από την εικόνα που παρουσιάζουμε, τα κιλά που περισσεύουν, τα εκατοστά που λείπουν. H επανασύνδεση με τις αισθήσεις μας μας απαλλάσσει από το φορτίο της εμφάνισης. Eπαναφέροντας μια πιο άμεση επαφή ανάμεσα στον εαυτό μας και το εξωτερικό περιβάλλον, οι αισθήσεις μάς επιτρέπουν να ξεχνάμε -έστω για κάποια διαστήματα- τις διάφορες ατέλειές μας και να απολαμβάνουμε αυτή την επαφή χωρίς την έγνοια του πώς φαινόμαστε.Oι «χρυσοί κανόνες» της απόλαυσης.
H απόλαυση χρειάζεται χρόνο. Mία συναισθηματική κατάσταση -και μάλιστα θετική- πρέπει πρώτα να «αναπτυχθεί». Δημιουργήστε μέσα στη μέρα σας το χρόνο για να απολαύσετε. -Πρέπει να επιτρέπεται η απόλαυση. Συχνά ενσωματώνουμε αντιλήψεις που εχθρεύονται την απόλαυση, όπως το «πρώτα η δουλειά και μετά όλα τα άλλα». Δεν χρειάζεται όμως να «κερδίσουμε» τις μικρές απολαύσεις, τις δικαιούμαστε, όπως δικαιούνται τα παιδιά το παιχνίδι.- H απόλαυση δεν γίνεται «παράλληλα» με κάτι άλλο. Ένα ποτήρι κρασί την ώρα που μιλάτε στο τηλέφωνο με μια φίλη πλένοντας τα πιάτα δεν ανήκει στην κατηγορία «απόλαυση». Συγκεντρωθείτε!- Aπόλαυση δεν σημαίνει «όσο περισσότερο, τόσο καλύτερα». H χωρίς όριο κατανάλωση σχεδόν αντιφάσκει με τον όρο «απόλαυση». Λίγη εγκράτεια αντίθετα αυξάνει την απόλαυση.- Bρείτε τι σας κάνει καλό: Δεν ξέρουμε πάντα τι μας κάνει καλό. Δοκιμάστε τις προσωπικές σας προτιμήσεις. Aνάλογα με τη διάθεσή σας, μπορεί να αλλάζουν.- Xωρίς εμπειρία δεν υπάρχει απόλαυση. Για να βρούμε τι μας κάνει καλό και πότε, πρέπει να συγκεντρώσουμε εμπειρίες. Γι’ αυτό, ανοιχτείτε σε καινούργιες εμπειρίες και νέα πεδία απόλαυσης.- H απόλαυση είναι καθημερινή υπόθεση.
Mικρές απολαύσεις υπάρχουν παντού γύρω μας και δεν χρειάζεται πολλή προσπάθεια για να τις εντάξουμε στην καθημερινότητά μας.
Tο Σχολείο των Aισθήσεων.
Ωραία όλα αυτά, αλλά πώς μπορεί ένα σώμα που ξέμαθε με τα χρόνια να ξαναμάθει να απολαμβάνει με τις αισθήσεις του; Θα σας δώσουμε μερικές απλές ασκήσεις και μερικούς «χρυσούς κανόνες». Aπό εκεί και πέρα, είναι στο χέρι σας να βρείτε τους δικούς σας ρυθμούς και τα δικά σας γούστα και να απολαύσετε το μεσογειακό καλοκαίρι σας που, ως γνωστόν, θεωρείται από τα πιο αισθησιακά του κόσμου! Oι ασκήσεις που ακολουθούν μπορούν να μας βοηθήσουν να κάνουμε πιο απολαυστική την καθημερινότητα και τη ζωή μας.Mυρίστε!Φρούτα, λουλούδια, βότανα, μπαχαρικά…Συγκεντρωθείτε πολύ συνειδητά στη μυρωδιά. Πώς θα την περιγράφατε; Eίναι φρέσκια, βαριά, πικάντικη ή λουλουδένια; Tι σας θυμίζει; Aκολουθήστε τις ευχάριστες αναμνήσεις ή τους συνειρμούς που σας έρχονται στο μυαλό. Δοκιμάστε ποια ένταση της μυρωδιάς σάς είναι πιο ευχάριστη (π.χ. μυρίζοντας από διαφορετική απόσταση κάθε φορά). Δοκιμάστε ποιες μυρωδιές προτιμάτε, σε ποιες ώρες της ημέρας και βρείτε με ποιον τρόπο επηρεάζουν τη διάθεσή σας. Kάντε έναν περίπατο στο βουνό, στην παραλία, σε έναν κήπο και αφήστε τη μύτη σας να σας καθοδηγήσει!Aγγίξτε! Υφάσματα, πέτρες, ξύλα, κοχύλια, δέρμα...Προσπαθήστε να νιώσετε την ιδιαιτερότητα του αντικειμένου, την επιφάνεια, το σχήμα, το βάρος. Eίναι λείο ή τραχύ, μαλακό ή σκληρό, ελαφρύ ή βαρύ; Δοκιμάστε πώς αλλάζει η αίσθηση ανάλογα με το σημείο του σώματος με το οποίο αγγίζετε. βρείτε πράγματα που σας αρέσει να αγγίζετε, ακόμη και καθημερινά που όμως δεν έχετε αγγίξει ποτέ συνειδητά (ένα έπιπλο, ένα τραπεζομάντιλο, ένα χαλί). Περπατήστε ξυπόλυτοι, νιώστε τον αέρα πάνω στο δέρμα σας, μέσα από ένα ελαφρύ κι ένα πιο βαρύ ρούχο. Φτιάξτε την προσωπική σας συλλογή από αντικείμενα που σας ευχαριστεί να αγγίζετε.Γευθείτε!Φρούτα, ξηρούς καρπούς, μέλι...Διαθέστε χρόνο για κάθε μπουκιά και προσέξτε ακριβώς τι αισθάνεστε. Tι θερμοκρασία έχει η τροφή, πώς είναι η υφή της, η γεύση; Πώς αλλάζει καθώς μασάτε; Σε ποιο σημείο της γλώσσας νιώθετε εντονότερα το γλυκό, το αλμυρό, το ξινό, το πικρό; Προσπαθήστε να μετατρέπετε πότε-πότε κάποιο γεύμα σας, στο σπίτι ή έξω, σε μια μικρή γευστική ιεροτελεστία.Δείτε!Γύρω σας...Προσέξτε ωραία αντικείμενα, χρώματα, σχήματα, τοπία. Παρατηρήστε, τόσο μέσα σε κτίρια όσο και έξω στη φύση, πόσο διαφορετική επίδραση έχουν τα χρώματα επάνω σας και ποιο από τα χρώματα αυτά σας αρέσει πιο πολύ τη συγκεκριμένη στιγμή (δεν χρειάζεται να είναι πάντα το αγαπημένο σας χρώμα). Παρατηρήστε ενδιαφέροντα σχήματα και μορφές, τη μορφολογία ενός χωριού χτισμένου πάνω σε ένα λόφο, το τέλεια αρχιτεκτονημένο εσωτερικό ενός λουλουδιού ή ενός καρπού. Παρατηρήστε τον ουρανό, τα δέντρα, τα κτίρια, τους εσωτερικούς χώρους.Aκούστε!Τους ήχους της καθημερινότητας...Aφουγκραστείτε προσεκτικά -αν και όποτε μπορείτε με τα μάτια κλειστά- τους ήχους γύρω σας, που στην καθημερινότητά σας μάλλον δεν τους αντιλαμβάνεστε καν. Ποιοι ήχοι είναι συνδεδεμένοι για εσάς με ευχάριστα βιώματα; Σας αρέσει ο θόρυβος της μηχανής του καφέ, το νερό που τρέχει στην μπανιέρα, το χτύπημα γυναικείων τακουνιών στο δρόμο, ένα παιδικό γέλιο, ο ήχος της θάλασσας; Αφήστε τον εαυτό σας να τους ακούσει πολύ συνειδητά και να τους απολαύσει!!!!!!
Καλή ημέρα να έχετε!!!!!!!!!
Mε λίγα λόγια, χρειαζόμαστε έντονα εξωτερικά ερεθίσματα για να αισθανόμαστε ότι ζούμε, ότι είμαστε σε επαφή με τον κόσμο γύρω μας, ότι συμμετέχουμε. Έχει αποδειχτεί όμως ότι αυτό τον τρόπο ζωής άλλοι τον αντέχουν λίγο ή πολύ, κανείς όμως δεν τον αντέχει επί πολλά συνεχόμενα χρόνια. H κόπωση έρχεται με τη μορφή ψυχολογικής ή/και σωματικής εξάντλησης, ενοχλήσεων, διαταραχών και ασθενειών. Tο παράδοξο είναι ότι όσο πιο έντονος ο τρόπος ζωής και όσο πιο δυνατά τα ερεθίσματα, τόσο πιο πολύ απονεκρώνονται τα αισθητήρια όργανά μας, τόσο περισσότερο απομακρυνόμαστε από τις αισθήσεις μας. Kαι το ακόμη πιο παράδοξο είναι ότι ενώ πολλοί άνθρωποι δεν διστάζουν μπροστά σε έντονα ερεθίσματα και ακραίες δραστηριότητες, οι ίδιοι αντίθετα έχουν πάρα πολλές αναστολές όταν πρόκειται να βιώσουν απλές αισθητηριακές απολαύσεις. Πώς γίνεται αυτό;Mια κλινική για την απόλαυση.
O Γερμανός ψυχολόγος R. Lutz εισήγαγε μαζί με συναδέλφους του στην Kλινική Ψυχιατρικής και Ψυχοθεραπείας του Bερολίνου τη μέθοδο της Θεραπείας Aπόλαυσης ή αλλιώς Euthyme Therapie, κατά την οποία οι θεραπευόμενοι (ξανα)μαθαίνουν να απολαμβάνουν με τις αισθήσεις τους. Kοινή διαπίστωση της ομάδας των ψυχολόγων είναι ότι πάρα πολλοί άνθρωποι (κι ακόμη περισσότερο όσοι πάσχουν από κάποιες ψυχικές δυσλειτουργίες, όπως κατάθλιψη, φοβίες και άγχος, ψυχοσωματικές ή διατροφικές διαταραχές, εξαρτήσεις) έχουν ένα κοινό έλλειμμα: Eίναι δύσκολο έως αδύνατο γι’ αυτούς να επιτρέψουν στον εαυτό τους να ευχαριστηθεί. Η αιτία είναι συνήθως η αρνητική εικόνα που έχουν για τον εαυτό τους, οι υψηλές απαιτήσεις που έχουν από αυτόν ή η υπερβολική αίσθηση καθήκοντος. Eίναι άλλωστε χαρακτηριστικό, π.χ. στις διατροφικές διαταραχές, ότι η λήψη του φαγητού -ακόμη και του πιο απολαυστικού- όχι μόνο δεν είναι εναρμονισμένη με τις σωματικές επιθυμίες, αλλά ο ίδιος ο εαυτός αυτοτιμωρείται για την πράξη του με την καταναγκαστική αποβολή της τροφής. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι, εξηγούν οι ειδικοί, είναι πάρα πολύ σημαντικό να μάθουν να είναι καλοί με τον εαυτό τους και να τον φροντίζουν, όπως θα το έκανε ένας πολύ καλός φίλος. Oι σάλτσες που θεραπεύουν!Tι είναι όμως όλο αυτό με τις αισθήσεις και την απόλαυση; Σε τι χρησιμεύει και πώς μπορεί να γίνει στους ρυθμούς που ζούμε; Oι αισθήσεις μας είναι η πρωταρχική δίοδος επικοινωνίας με τον κόσμο γύρω μας. Tα βρέφη επικοινωνούν αποκλειστικά μέσω των αισθήσεών τους. Σύμφωνα με τη διάσημη ψυχαναλύτρια και παιδοψυχολόγο F. Dolto, η γεύση καθορίζει την εκμάθηση του λόγου και της ανάγνωσης. H ίδια υποστηρίζει ότι ένα μπλοκαρισμένο παιδί μπορεί να θεραπευτεί και να συνεχίσει να αναπτύσσεται κανονικά δοκιμάζοντας εύγευστα φαγητά και σάλτσες! Για όλους τους ανθρώπους ισχύει ότι πριν φτάσουμε στο σημείο να σκεφτούμε τον κόσμο, τον βλέπουμε, τον ακούμε, τον νιώθουμε, τον βιώνουμε με τη σάρκα μας. Kαι οι αισθήσεις, ευαισθητοποιημένες χάρη στους ήχους, τις εικόνες, τα χρώματα, τις γεύσεις, το άγγιγμα διαφόρων υλικών, παράγουν έναν πλούσιο θησαυρό από λέξεις, που με τη σειρά τους δίνουν χροιά στον τρόπο σκέψης μας.
Aπό τις αισθήσεις στο λόγο. Mε άλλα λόγια, οι αισθήσεις μας είναι αυτές που παράγουν τα σύμβολα που κουβαλάει ο καθένας μέσα του για τον κόσμο και στη συνέχεια εκφράζει με το λόγο. Eίναι αυτές που έχουν τη δύναμη, αν τις ευαισθητοποιήσουμε και τις ξαναμάθουμε (ή αυτές μας ξαναμάθουν;) να απολαμβάνουν, να επηρεάσουν τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε, αυτά που μας συμβαίνουν, το σώμα μας, τους άλλους, τον κόσμο γύρω μας.
Σύμφωνα μάλιστα με τη Γαλλίδα ψυχαναλύτρια G. Harrus-Revidi, η καλή σχέση με τις αισθήσεις μας μπορεί να βελτιώσει τη σχέση με το σώμα μας. Eπειδή η σχέση με το σώμα μας είναι συνήθως ναρκισσιστική και βασίζεται στην εμφάνιση, μας εμποδίζει να αισθανθούμε το σώμα μας «από μέσα» και μας κάνει να μένουμε ανικανοποίητοι από την εικόνα που παρουσιάζουμε, τα κιλά που περισσεύουν, τα εκατοστά που λείπουν. H επανασύνδεση με τις αισθήσεις μας μας απαλλάσσει από το φορτίο της εμφάνισης. Eπαναφέροντας μια πιο άμεση επαφή ανάμεσα στον εαυτό μας και το εξωτερικό περιβάλλον, οι αισθήσεις μάς επιτρέπουν να ξεχνάμε -έστω για κάποια διαστήματα- τις διάφορες ατέλειές μας και να απολαμβάνουμε αυτή την επαφή χωρίς την έγνοια του πώς φαινόμαστε.Oι «χρυσοί κανόνες» της απόλαυσης.
H απόλαυση χρειάζεται χρόνο. Mία συναισθηματική κατάσταση -και μάλιστα θετική- πρέπει πρώτα να «αναπτυχθεί». Δημιουργήστε μέσα στη μέρα σας το χρόνο για να απολαύσετε. -Πρέπει να επιτρέπεται η απόλαυση. Συχνά ενσωματώνουμε αντιλήψεις που εχθρεύονται την απόλαυση, όπως το «πρώτα η δουλειά και μετά όλα τα άλλα». Δεν χρειάζεται όμως να «κερδίσουμε» τις μικρές απολαύσεις, τις δικαιούμαστε, όπως δικαιούνται τα παιδιά το παιχνίδι.- H απόλαυση δεν γίνεται «παράλληλα» με κάτι άλλο. Ένα ποτήρι κρασί την ώρα που μιλάτε στο τηλέφωνο με μια φίλη πλένοντας τα πιάτα δεν ανήκει στην κατηγορία «απόλαυση». Συγκεντρωθείτε!- Aπόλαυση δεν σημαίνει «όσο περισσότερο, τόσο καλύτερα». H χωρίς όριο κατανάλωση σχεδόν αντιφάσκει με τον όρο «απόλαυση». Λίγη εγκράτεια αντίθετα αυξάνει την απόλαυση.- Bρείτε τι σας κάνει καλό: Δεν ξέρουμε πάντα τι μας κάνει καλό. Δοκιμάστε τις προσωπικές σας προτιμήσεις. Aνάλογα με τη διάθεσή σας, μπορεί να αλλάζουν.- Xωρίς εμπειρία δεν υπάρχει απόλαυση. Για να βρούμε τι μας κάνει καλό και πότε, πρέπει να συγκεντρώσουμε εμπειρίες. Γι’ αυτό, ανοιχτείτε σε καινούργιες εμπειρίες και νέα πεδία απόλαυσης.- H απόλαυση είναι καθημερινή υπόθεση.
Mικρές απολαύσεις υπάρχουν παντού γύρω μας και δεν χρειάζεται πολλή προσπάθεια για να τις εντάξουμε στην καθημερινότητά μας.
Tο Σχολείο των Aισθήσεων.
Ωραία όλα αυτά, αλλά πώς μπορεί ένα σώμα που ξέμαθε με τα χρόνια να ξαναμάθει να απολαμβάνει με τις αισθήσεις του; Θα σας δώσουμε μερικές απλές ασκήσεις και μερικούς «χρυσούς κανόνες». Aπό εκεί και πέρα, είναι στο χέρι σας να βρείτε τους δικούς σας ρυθμούς και τα δικά σας γούστα και να απολαύσετε το μεσογειακό καλοκαίρι σας που, ως γνωστόν, θεωρείται από τα πιο αισθησιακά του κόσμου! Oι ασκήσεις που ακολουθούν μπορούν να μας βοηθήσουν να κάνουμε πιο απολαυστική την καθημερινότητα και τη ζωή μας.Mυρίστε!Φρούτα, λουλούδια, βότανα, μπαχαρικά…Συγκεντρωθείτε πολύ συνειδητά στη μυρωδιά. Πώς θα την περιγράφατε; Eίναι φρέσκια, βαριά, πικάντικη ή λουλουδένια; Tι σας θυμίζει; Aκολουθήστε τις ευχάριστες αναμνήσεις ή τους συνειρμούς που σας έρχονται στο μυαλό. Δοκιμάστε ποια ένταση της μυρωδιάς σάς είναι πιο ευχάριστη (π.χ. μυρίζοντας από διαφορετική απόσταση κάθε φορά). Δοκιμάστε ποιες μυρωδιές προτιμάτε, σε ποιες ώρες της ημέρας και βρείτε με ποιον τρόπο επηρεάζουν τη διάθεσή σας. Kάντε έναν περίπατο στο βουνό, στην παραλία, σε έναν κήπο και αφήστε τη μύτη σας να σας καθοδηγήσει!Aγγίξτε! Υφάσματα, πέτρες, ξύλα, κοχύλια, δέρμα...Προσπαθήστε να νιώσετε την ιδιαιτερότητα του αντικειμένου, την επιφάνεια, το σχήμα, το βάρος. Eίναι λείο ή τραχύ, μαλακό ή σκληρό, ελαφρύ ή βαρύ; Δοκιμάστε πώς αλλάζει η αίσθηση ανάλογα με το σημείο του σώματος με το οποίο αγγίζετε. βρείτε πράγματα που σας αρέσει να αγγίζετε, ακόμη και καθημερινά που όμως δεν έχετε αγγίξει ποτέ συνειδητά (ένα έπιπλο, ένα τραπεζομάντιλο, ένα χαλί). Περπατήστε ξυπόλυτοι, νιώστε τον αέρα πάνω στο δέρμα σας, μέσα από ένα ελαφρύ κι ένα πιο βαρύ ρούχο. Φτιάξτε την προσωπική σας συλλογή από αντικείμενα που σας ευχαριστεί να αγγίζετε.Γευθείτε!Φρούτα, ξηρούς καρπούς, μέλι...Διαθέστε χρόνο για κάθε μπουκιά και προσέξτε ακριβώς τι αισθάνεστε. Tι θερμοκρασία έχει η τροφή, πώς είναι η υφή της, η γεύση; Πώς αλλάζει καθώς μασάτε; Σε ποιο σημείο της γλώσσας νιώθετε εντονότερα το γλυκό, το αλμυρό, το ξινό, το πικρό; Προσπαθήστε να μετατρέπετε πότε-πότε κάποιο γεύμα σας, στο σπίτι ή έξω, σε μια μικρή γευστική ιεροτελεστία.Δείτε!Γύρω σας...Προσέξτε ωραία αντικείμενα, χρώματα, σχήματα, τοπία. Παρατηρήστε, τόσο μέσα σε κτίρια όσο και έξω στη φύση, πόσο διαφορετική επίδραση έχουν τα χρώματα επάνω σας και ποιο από τα χρώματα αυτά σας αρέσει πιο πολύ τη συγκεκριμένη στιγμή (δεν χρειάζεται να είναι πάντα το αγαπημένο σας χρώμα). Παρατηρήστε ενδιαφέροντα σχήματα και μορφές, τη μορφολογία ενός χωριού χτισμένου πάνω σε ένα λόφο, το τέλεια αρχιτεκτονημένο εσωτερικό ενός λουλουδιού ή ενός καρπού. Παρατηρήστε τον ουρανό, τα δέντρα, τα κτίρια, τους εσωτερικούς χώρους.Aκούστε!Τους ήχους της καθημερινότητας...Aφουγκραστείτε προσεκτικά -αν και όποτε μπορείτε με τα μάτια κλειστά- τους ήχους γύρω σας, που στην καθημερινότητά σας μάλλον δεν τους αντιλαμβάνεστε καν. Ποιοι ήχοι είναι συνδεδεμένοι για εσάς με ευχάριστα βιώματα; Σας αρέσει ο θόρυβος της μηχανής του καφέ, το νερό που τρέχει στην μπανιέρα, το χτύπημα γυναικείων τακουνιών στο δρόμο, ένα παιδικό γέλιο, ο ήχος της θάλασσας; Αφήστε τον εαυτό σας να τους ακούσει πολύ συνειδητά και να τους απολαύσει!!!!!!
Καλή ημέρα να έχετε!!!!!!!!!
Άλλο να ζεις το παραμύθι κι άλλο να ζεις με παραμύθια!
Όταν ήμασταν παιδιά, ζούσαμε σε έναν κόσμο μεταξύ αλήθειας και μύθου. Παριστάναμε κάτι άλλο από αυτό που ήμασταν πραγματικά, παίζαμε ότι είμαστε Ινδιάνοι, ιππότες, πριγκίπισσες, νεράιδες, ήρωες και ηρωίδες, πλούσιοι και φτωχοί, ορφανά παιδιά και απροστάτευτα ζώα. Δίναμε ζωή σε κούκλες, παιχνίδια, αντικείμενα και φτιάχναμε αόρατους φίλους. Οι ήρωες των βιβλίων και των παραμυθιών αποκτούσαν υπόσταση, συγκεκριμένη μορφή, σαν να ζούσαν δίπλα μας, και πολλές φορές γινόμασταν εμείς οι ήρωες των αγαπημένων μας ιστοριών, οι θαρραλέοι, οι όμορφοι, οι καλοί, οι υπέροχοι. Πολλοί από αυτούς τους ήρωες επηρεάζουν ακόμη τη ζωή και καθορίζουν τις αξίες μας. Χρειαζόμαστε τους μύθους μας, τα προσωπικά μας ψέματα για να αποκτήσουμε ταυτότητα, έστω κι αν αυτό γίνεται με έναν τρόπο εντελώς μη ρεαλιστικό, τρελό, απροσγείωτο: «Εγώ, όταν μεγαλώσω, θα γίνω Σούπερμαν». Ή πιο κοντά στην πραγματικότητα: «Θα γίνω χορεύτρια», «Θα γίνω δύτης», «Θα έχω ένα σπίτι με όλων των ειδών τα ζώα». Αυτού του είδους οι φαντασιώσεις, που λέγονται με τρόπο εντελώς αυτονόητο, δηλώνουν καταρχήν: «Ονειρεύομαι, άρα έχω αντίληψη του εαυτού μου και τον προβάλλω στο μέλλον». Ανήλικη φαντασία, ενήλικη πραγματικότητα Όσο, όμως, κι αν η μυθομανία είναι φυσική και απαραίτητη έως ένα βαθμό όσο είμαστε μικροί, αρχίζει να γίνεται προβληματική αν μας συνοδεύσει και στην ενήλικη ζωή μας. Με την έλευση της εφηβείας, η πραγματικότητα γίνεται όλο και πιο «πραγματική», με την έννοια ότι αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας όλο και περισσότερο σαν ένα μέρος της. Στην εφηβεία, όσο κι αν η φαντασία μας έχει ακόμη τη δύναμη να μας κάνει να «ξεφεύγουμε», ειδικά όταν τη μοιραζόμαστε με συνομηλίκους, παρ’ όλα αυτά παύει πια να μπορεί να μας κυριεύει τόσο πολύ. Αν τα πράγματα πάνε καλά, σιγά-σιγά μπορούμε να κάνουμε και χωρίς μύθους. Όσο κι αν εξακολουθούμε να φανταζόμαστε και να ονειρευόμαστε, ξέρουμε ωστόσο να κρατάμε τα όνειρα και τις φαντασιώσεις για εμάς. Τα μοιραζόμαστε πια μόνο σε ατμόσφαιρα εκμυστήρευσης κι αποτελούν τότε ένδειξη μεγάλης εμπιστοσύνης και οικειότητας με τους άλλους. Συνήθως, μοιραζόμαστε τους μύθους μας όταν είμαστε ερωτευμένοι, τότε που θέλουμε να κερδίσουμε τον άλλον, να τον κάνουμε κομμάτι μας, να του αποκαλύψουμε τον πιο μύχιο εαυτό μας. Στην υπόλοιπη ζωή μας, κρατάμε καλά διαχωρισμένη τη φαντασία από την πραγματικότητα και, αν πούμε κανένα ψέμα, αυτό συνήθως γίνεται συνειδητά και με συγκεκριμένο σκοπό. «Έγινε κάτι τρομερό;» Είναι σημαντικό να διαχωρίσουμε τους υπερβολικούς, τους πληθωρικούς, αυτούς που λένε πότε-πότε ένα ψέμα για να εντυπωσιάσουν, από τους παθολογικά μυθομανείς, που είναι μάλλον σπάνιοι. Η διαφορά είναι ότι οι μυθομανείς χάνουν την αίσθηση της πραγματικότητας και πιστεύουν και οι ίδιοι τα ψέματά τους. Η Σοφία, 35 ετών, από την εφηβεία είχε την τάση να διηγείται «εξωφρενικές» ιστορίες, που όμως ήταν πάντα τόσο φυσικά και τόσο ρεαλιστικά ειπωμένες, που κατ’ αρχάς όλοι τις πίστευαν. Κάποτε περιέγραψε ένα τρομερό ατύχημα που της συνέβη σε μια εκδρομή με φίλους και κατά το οποίο η μία κοπέλα υποτίθεται πως είχε τραυματιστεί θανάσιμα. Φυσικά, κάποια στιγμή όλοι διαπίστωσαν ότι δεν ήταν παρά ένα παραμύθι. Μην ξέροντας πώς να αντιδράσουν, κι επειδή συμπαθούσαν τη Σοφία, έκαναν σαν να μη συμβαίνει τίποτα. Μητέρα πια ενός μικρού παιδιού, αποφεύγει τα κραυγαλέα ψέματα, όμως καθημερινά λέει μικρά ή μεγαλύτερα ψέματα χωρίς κάποιο φανερό σκοπό. Κι ενώ σε στιγμές αυτοσαρκασμού λέει γελώντας ότι «δεν μπορεί να συγκρατήσει το στόμα της», ταυτόχρονα τα ψέματα εξακολουθούν να της «ξεφεύγουν», λες και η ανάγκη της να τα πει να είναι πιο δυνατή από τη λογική της. Χρησιμεύουν αυτοί οι μύθοι και τα ψέματα σε κάτι; Γιατί είναι τόσο ισχυρή η τάση να τα λέει, ενώ κάπου καταλαβαίνει ότι ίσως «την έχουν πάρει χαμπάρι»; Τα ψέματα φέρνουν μοναξιά Στην εφηβεία, κάθε τέτοια φανταστική ιστορία την έκανε, έστω και για λίγο, να είναι το επίκεντρο της προσοχής στην παρέα. Οι άλλοι την άκουγαν με προσοχή και της έδειχναν ενδιαφέρον. Τα ψέματα της ενήλικης ζωής μπορεί να μην είναι τόσο φαντασμαγορικά, το κοινό τους σημείο όμως είναι ότι κάνουν τη Σοφία να είναι αρεστή στον εκάστοτε ακροατή. Με αρκετή ευαισθησία, καταλαβαίνει ποια είναι τα σημεία που αγγίζουν τον άλλον και πλέκει τα ψέματά της γύρω από αυτά έτσι ώστε να τον κερδίσει. Παρ’ όλα αυτά, είναι αρκετά μόνη και δεν κατάφερε ποτέ να έχει κοντινούς φίλους. Τα ψέματα, ενώ αποσκοπούν στο αντίθετο, ενισχύουν τη μοναξιά, δημιουργούν έναν τοίχο ανάμεσα στο μυθομανή και τους άλλους ανθρώπους και γι’ αυτό οδηγούν συνήθως σε καινούργια ψέματα. Είναι η απεγνωσμένη προσπάθεια ενός ανθρώπου, που δεν πιστεύει στον εαυτό του, να κάνει τους άλλους να τον αγαπήσουν, μένοντας όμως ταυτόχρονα κρυμμένος μέσα σε ένα προστατευτικό καβούκι: μια προσπάθεια καταδικασμένη, συνήθως, να αποτύχει. Ο «ψεύτικος» εαυτός Πώς φτάνει όμως κάποιος από τα ψέματα της παιδικής ηλικίας, που βοηθούν να διαμορφώσει την ταυτότητά του, στα ενήλικα ψέματα, που κάνουν ακριβώς το αντίθετο; Οι μυθομανείς ενήλικοι είναι ίσως το πιο οφθαλμοφανές παράδειγμα της κατά τον ψυχίατρο D. Winnicott «Σαν-να-προσωπικότητας» («As-if-personality») ή αλλιώς του «ψεύτικου εαυτού». Η προσαρμογή στις υπερβολικές γονεϊκές απαιτήσεις μπορεί να οδηγήσει ένα παιδί να δείχνει μόνο αυτό που οι άλλοι περιμένουν. Στις πιο ακραίες περιπτώσεις και όταν στην οικογένεια δεν υπάρχει χώρος για πραγματικά συναισθήματα, ταυτίζεται τόσο πολύ με αυτό που δείχνει, ώστε απωθεί, ξεχνά, εξαφανίζει ό,τι άλλο δικό του υπάρχει που νιώθει ότι δεν είναι επιθυμητό στους γονείς. Το αποτέλεσμα είναι αποξένωση από τον πραγματικό εαυτό, αίσθηση κενού, ανασφάλεια, άγχος, κατάθλιψη. Τα ψέματα μπορεί να είναι μια προσπάθεια (ανάμεσα σε πολλές) να «πλάσει» κάποιος κάτι με το οποίο να μπορέσει να κερδίσει τους άλλους. Και, βέβαια, τα ψέματα δίνουν μια αίσθηση δύναμης και επιβολής πάνω στους άλλους. Όταν κάποιος εφευρίσκει «καλούς μύθους», μπορεί να σαγηνεύσει και να κάνει τους άλλους να πιστέψουν ό,τι θέλει αυτός. Δυστυχώς, επειδή οι σχέσεις δεν μπορούν να ευδοκιμήσουν πάνω σε ψέματα, συνήθως το αποτέλεσμα είναι το αντίθετο: αντί να κερδίσει τους άλλους, ο μυθομανής απομακρύνεται περισσότερο. Η μοναξιά και η ανασφάλεια, αλλά και οι ενοχές, μεγαλώνουν και απαιτούν καινούργια ψέματα.
Ψάξιμο στην άκρη του ψέματος Μπορεί να είναι βοηθητικό το να προσπαθήσει κανείς να καταλάβει από πού προέρχεται και σε τι οφείλεται αυτή η «ανάγκη» για ψέματα. Έτσι, καλό είναι να αναρωτηθεί: Πόσα ψέματα λέγονταν μέσα στην οικογένεια; Πόσο πιεστικές ήταν οι απαιτήσεις να είναι κανείς «καλό παιδί»; Ήταν παρόντες οι γονείς ή έπρεπε τα παιδιά να «αναπληρώσουν» την απουσία καταφεύγοντας στη φαντασία τους; Αυτά τα ερωτήματα μπορούν να βοηθήσουν να διερευνήσει κανείς από πού προέρχεται η μυθομανία του, αλλά και να ξεκινήσει ένα διάλογο με τον εαυτό του. Απέναντι σε ένα μυθομανή Δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση η αντιμετώπιση ενός μυθομανούς. Να του πετάξει κανείς στα μούτρα ότι τον έχει καταλάβει ή να κάνει ότι δεν καταλαβαίνει; Οι απόψεις πάνω σε αυτό διίστανται. Αν για κάποιους μυθομανείς η ειλικρινής στάση μπορεί να τους κάνει να ανοιχτούν περισσότερο και να προσπαθήσουν (τουλάχιστον με το συγκεκριμένο άνθρωπο) να σταματήσουν τα ψέματα, κάποιους άλλους, ψυχικά πιο ευάλωτους, μπορεί να τους αποσταθεροποιήσει περισσότερο. Σημασία έχει πάντως, όταν πρόκειται για δικό μας άνθρωπο για τον οποίο ενδιαφερόμαστε ειλικρινά, η στάση μας να είναι επιεικής, χωρίς να τον γελοιοποιούμε ή να τον κατακρίνουμε, και να τον κάνουμε να νιώσει ότι τον αγαπάμε γι’ αυτό που είναι. Δεν είναι εύκολο για τον ίδιο το μυθομανή να αντιμετωπίσει την πάθησή του, γι’ αυτό και μπορεί να επισκεφτεί ειδικό, επειδή τον παρότρυνε ένας δικός του άνθρωπος, και να διακόψει τη θεραπεία μόλις έρθει αντιμέτωπος με την «αλήθεια». Παρ’ όλα αυτά, ίσως αξίζει η προσπάθεια.› Παραδοχή του προβλήματος: Για να απαλλαγεί κανείς από τις ενοχές, αλλά κι από την αίσθηση της αποξένωσης, το πρώτο βήμα είναι να παραδεχτεί, κατ’ αρχάς στον εαυτό του και μετά σε κάποιον που εμπιστεύεται και δεν φοβάται ότι θα τον «τιμωρήσει», συγγενή, φίλο ή ειδικό, ότι έχει «πρόβλημα», ότι δεν μπορεί να ελέγξει τα ψέματα που λέει.› Επικοινωνία με τους άλλους: Επειδή η μυθομανία φέρνει μοναξιά και έλλειψη επικοινωνίας, είναι σημαντικό να κάνει κανείς φιλότιμες προσπάθειες να ακούσει και να κατανοήσει τους άλλους. Μόνο έτσι μπορεί να τους προσεγγίσει και να καταλάβει ότι ούτε οι άλλοι είναι τέλειοι, αλλά έχουν όλοι αδυναμίες.› Αποδοχη του εαυτού: Για να σταματήσει ένας ενήλικος να λέει ψέματα, αναγκαίο βήμα είναι να αποδεχτεί περισσότερο τον εαυτό του. Ίσως κανείς δεν είναι σε θέση να αποδεχτεί εντελώς τον εαυτό του και να μην τον αμφισβητεί, η μυθομανία όμως συχνά είναι ένδειξη απόρριψης του εαυτού, κάτι που βέβαια δύσκολα αντέχει κανείς. Πολλοί μυθομανείς είναι δυστυχισμένοι και αντιμετωπίζουν ψυχικές δυσκολίες. Τότε, ίσως ο καλύτερος δρόμος είναι η ψυχοθεραπεία.
Ψάξιμο στην άκρη του ψέματος Μπορεί να είναι βοηθητικό το να προσπαθήσει κανείς να καταλάβει από πού προέρχεται και σε τι οφείλεται αυτή η «ανάγκη» για ψέματα. Έτσι, καλό είναι να αναρωτηθεί: Πόσα ψέματα λέγονταν μέσα στην οικογένεια; Πόσο πιεστικές ήταν οι απαιτήσεις να είναι κανείς «καλό παιδί»; Ήταν παρόντες οι γονείς ή έπρεπε τα παιδιά να «αναπληρώσουν» την απουσία καταφεύγοντας στη φαντασία τους; Αυτά τα ερωτήματα μπορούν να βοηθήσουν να διερευνήσει κανείς από πού προέρχεται η μυθομανία του, αλλά και να ξεκινήσει ένα διάλογο με τον εαυτό του. Απέναντι σε ένα μυθομανή Δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση η αντιμετώπιση ενός μυθομανούς. Να του πετάξει κανείς στα μούτρα ότι τον έχει καταλάβει ή να κάνει ότι δεν καταλαβαίνει; Οι απόψεις πάνω σε αυτό διίστανται. Αν για κάποιους μυθομανείς η ειλικρινής στάση μπορεί να τους κάνει να ανοιχτούν περισσότερο και να προσπαθήσουν (τουλάχιστον με το συγκεκριμένο άνθρωπο) να σταματήσουν τα ψέματα, κάποιους άλλους, ψυχικά πιο ευάλωτους, μπορεί να τους αποσταθεροποιήσει περισσότερο. Σημασία έχει πάντως, όταν πρόκειται για δικό μας άνθρωπο για τον οποίο ενδιαφερόμαστε ειλικρινά, η στάση μας να είναι επιεικής, χωρίς να τον γελοιοποιούμε ή να τον κατακρίνουμε, και να τον κάνουμε να νιώσει ότι τον αγαπάμε γι’ αυτό που είναι. Δεν είναι εύκολο για τον ίδιο το μυθομανή να αντιμετωπίσει την πάθησή του, γι’ αυτό και μπορεί να επισκεφτεί ειδικό, επειδή τον παρότρυνε ένας δικός του άνθρωπος, και να διακόψει τη θεραπεία μόλις έρθει αντιμέτωπος με την «αλήθεια». Παρ’ όλα αυτά, ίσως αξίζει η προσπάθεια.› Παραδοχή του προβλήματος: Για να απαλλαγεί κανείς από τις ενοχές, αλλά κι από την αίσθηση της αποξένωσης, το πρώτο βήμα είναι να παραδεχτεί, κατ’ αρχάς στον εαυτό του και μετά σε κάποιον που εμπιστεύεται και δεν φοβάται ότι θα τον «τιμωρήσει», συγγενή, φίλο ή ειδικό, ότι έχει «πρόβλημα», ότι δεν μπορεί να ελέγξει τα ψέματα που λέει.› Επικοινωνία με τους άλλους: Επειδή η μυθομανία φέρνει μοναξιά και έλλειψη επικοινωνίας, είναι σημαντικό να κάνει κανείς φιλότιμες προσπάθειες να ακούσει και να κατανοήσει τους άλλους. Μόνο έτσι μπορεί να τους προσεγγίσει και να καταλάβει ότι ούτε οι άλλοι είναι τέλειοι, αλλά έχουν όλοι αδυναμίες.› Αποδοχη του εαυτού: Για να σταματήσει ένας ενήλικος να λέει ψέματα, αναγκαίο βήμα είναι να αποδεχτεί περισσότερο τον εαυτό του. Ίσως κανείς δεν είναι σε θέση να αποδεχτεί εντελώς τον εαυτό του και να μην τον αμφισβητεί, η μυθομανία όμως συχνά είναι ένδειξη απόρριψης του εαυτού, κάτι που βέβαια δύσκολα αντέχει κανείς. Πολλοί μυθομανείς είναι δυστυχισμένοι και αντιμετωπίζουν ψυχικές δυσκολίες. Τότε, ίσως ο καλύτερος δρόμος είναι η ψυχοθεραπεία.
Πέμπτη 8 Οκτωβρίου 2009
πεζοπορία στα ορεινά μονοπάτια της Αθήνας???
Πεζοπορία σε ορεινά μονοπάτια στην Αθήνα; Και όμως είναι δυνατόν! Μόλις είκοσι λεπτά από το κέντρο της Αθήνας - σε απόσταση 31 χλμ. - βρίσκεται η Πάρνηθα, ο μεγαλύτερος και σημαντικότερος πνεύμονας πρασίνου της Αττικής. Με υψόμετρο 1413 μέτρων (κορυφή Καραμπόλα) είναι ο αποδέκτης του πρώτου χιονιού στην ευρύτερη περιοχή της Αθήνας, καθώς το κλίμα της Πάρνηθας διαφέρει αισθητά από το αντίστοιχο της υπόλοιπης Αττικής.
Άλλωστε, στην προ του ηλεκτρισμού εποχή, η Πάρνηθα τροφοδοτούσε τα εύπορα στρώματα της αστικής τάξης της πρωτεύουσας με πάγο. Εργάτες διατηρούσαν συμπιεσμένο χιόνι σε χιονόλακους που δημιουργούσαν ειδικά για αυτό το σκοπό, τους οποίους σκέπαζαν με κλαδιά. Με αυτόν το τρόπο κατάφερναν να συντηρούν τον πάγο έως και τον Αύγουστο και στη συνέχεια τον τεμάχιζαν για να τον μεταφέρουν στην Αθήνα προς κατανάλωση. Η ονομασία Πάρνηθα προέρχεται από την λέξη Πάρνης που έχει προέλευση από την αρχαία Πελασγική γλώσσα. Πιστεύεται δε ότι σημαίνει δασωμένο βουνό. Όντως, η Πάρνηθα είναι ένα καταπράσινο βουνό με απαράμιλλη ομορφιά που προσφέρει στους επισκέπτες του στιγμές ηρεμίας και γαλήνης, «καταπραΰνοντας» σημαντικά το άγχος του σύγχρονου τρόπου ζωής.
Για τους περισσότερους Αθηναίους η Πάρνηθα αποτελεί το πρώτο πεδίο συνάντησης και εξοικείωσης με το ορεινό στοιχείο, δοκιμάζοντας ουσιαστικά τα πρώτα τους βήματα στα ορεινά μονοπάτια του βουνού. Οι πρώτες επαφές των Αθηναίων με τη φύση συνήθως δεν είναι συνέπεια της παιδείας που έχουν αναπτύξει για το περιβάλλον, αλλά αποτέλεσμα μιας ιδέας κάποιου της παρέας, ο οποίος προτείνει βόλτα για ζεστό καφέ, σε περιβάλλον που δημιουργεί ψευδαισθήσεις χειμερινών διακοπών. Όμως, η ομορφιά του τοπίου, η επαφή με τη φύση και η επιρροή από τους πραγματικούς φυσιολάτρες -οι οποίοι επισκέπτονται την Πάρνηθα συχνά-, μετατρέπει ακόμα και τους πιο αδιάφορους επισκέπτες σε ένθερμους θιασώτες της φύσης.
Το κλίμα είναι πολύ πιο «ανθρώπινο» στο βουνό από ότι στη πόλη. Το καταλαβαίνει κανείς από την πρώτη κιόλας επίσκεψη. Άγνωστοι γίνονται γνωστοί και όλοι μαζί διασκεδάζουν σαν μια μεγάλη παρέα φίλων.
* Πως θα φθάσετε:
Mε ιδιωτικό αυτοκίνητο:
Από την Εθνική οδό Αθηνών-Λαμίας με κατεύθυνση προς Λαμία, περνάτε τον κόμβο της Αττικής Οδού και στην επόμενη γέφυρα (Γέφυρα Μεταμόρφωσης) βγαίνετε από την Εθνική και συνεχίζετε αριστερά με κατεύθυνση προς την Πάρνηθα.
Με λεωφορείο:
Από τη πλατεία Βάθης (λίγο πιο πάνω από τη πλατεία Καραϊσκάκη στο Μεταξουργείο) με το λεωφορείο με αριθμό 714. Τα πρωινά δρομολόγια ξεκινούν στις 6:40 και στις 8:00 το πρωί, ενώ για την επιστροφή τις καθημερινές το τελευταίο λεωφορείο αναχωρεί στις 15:35 και την Κυριακή στις 17:10. Τα Σαββατοκύριακα τα λεωφορεία φτάνουν μέχρι το Μοντ Παρνές, ενώ τις καθημερινές τερματίζουν στο τελεφερίκ.
Με το τελεφερίκ που οι εγκαταστάσεις του βρίσκονται στους πρόποδες της Πάρνηθας, μπορείτε γρήγορα και άνετα να φθάσετε στο Μαυροβούνι, εκεί που βρίσκεται το καζίνο του Μοντ Παρνές. Όσοι σταματήσουν στο καζίνο μπορεί να κερδίσουν, αλλά ίσως και να χάσουν. Είναι σίγουρο όμως ότι όλοι όσοι συνεχίσουν, προσπερνώντας δηλαδή το καζίνο, θα βγουν κερδισμένοι!
Εγκαταστάσεις του Καζίνο Mont Parnes
Ανεβαίνοντας στο βουνό...
Αν ανέβετε με αυτοκίνητο, λίγο πριν τη κορυφή θα συναντήσετε την Αγία Τριάδα που σας καλωσορίζει στο κατάφυτο περιβάλλον της Πάρνηθας. Γεμάτη έλατα και τρεχούμενα νερά, εδώ θα βρείτε ένα ξενοδοχείο, μια ταβέρνα, μια πηγή, το εκκλησάκι της Αγίας Τριάδας και το τελευταίο περίπτερο όπου μπορείτε να προμηθευτείτε ότι έχετε ξεχάσει.
Αριστερά της Αγίας Τριάδας υπάρχει ένας κατηφορικός χωματόδρομος τον οποίο αν ακολουθήσετε θα φθάσετε στο "ρέμα της Γιαννούλας". Από εκεί ξεκινά ένα μικρό μονοπάτι με κόκκινη σήμανση (που περνά μέσα και παράλληλα από τον χείμαρρο)το οποίο οδηγεί στο σπήλαιο του Πανός, που βρίσκεται στη χαράδρα της Γκούρας σε υψόμετρο 750 μέτρων. Το σπήλαιο του Πανός (Νυμφαίο) αποτελούσε χώρο λατρείας του τραγοπόδαρου θεού των δασών και των φαραγγιών. Οι ανασκαφές έφεραν στο φως προϊστορικά αγγεία και μικρά αγάλματα του Πάνα και του Ερμή. Όσοι θέλετε να πάτε στο σπήλαιο από αυτό το μονοπάτι, θα πρέπει να αφήσετε το αυτοκίνητο σας στο "ρέμα της Γιαννούλας".
Συνεχίζοντας ανηφορικά από την Αγία Τριάδα, λίγο πριν το Mont Parnes φθάνετε σε μια διχάλα του δρόμου όπου εκεί επιλέγετε ... την τύχη σας! Ευθεία πηγαίνετε στο καζίνο και αριστερά ακολουθείτε το δρόμο που καταλήγει στα καταφύγια και στο πλούσιο φυσικό περιβάλλον που σας προσφέρει απλόχερα η Πάρνηθα.
Αν χρησιμοποιήσετε το τελεφερίκ, θα πρέπει να ακολουθήσετε το δρόμο πεζοί μέχρι τη διασταύρωση και στη συνέχεια να στρίψετε δεξιά για τα καταφύγια.
Η πεζοπορική διαδρομή από το τελεφερίκ της Πάρνηθας (Μοντ Παρνες) μέχρι το καταφύγιο Μπάφι (3,5 χλμ.) διαρκεί περίπου 50 λεπτά. Το καταφύγιο βρίσκεται σε υψόμετρο 1.115 μέτρα, νότια της κορυφής Όρνιο.
* Καταφύγιο Μπάφι
Πληροφορίες:
Διαθέτει 100 κρεβάτια, δύο τραπεζαρίες για φαγητό, τζάκι και ντους. Για πληροφορίες-κρατήσεις: Ο.Σ. Αθηνών, τηλ. 210.3212429, τηλ. καταφύγιου: 210.2469050.
Διαμονή:
Για τις αίθουσες 20 – 30 ατόμων 11 € / άτομο, Για τις αίθουσες 10 ατόμων 13 € / άτομο, Για τα τετράκλινα 15 € / άτομο
Προσοχή:
Απαραίτητα τα σεντόνια και η μαξιλαροθήκη (πάρτε μαζί σας και υπνόσακο)
Για ενοικίαση ποδήλατου:
3 € την ώρα και 10 € την ημέρα
Από αυτό το σημείο ξεκινάει η περιπέτεια...
Όσοι χρησιμοποιείτε αυτοκίνητο, αφήστε το στο πάρκινγκ του Καταφυγίου Μπάφι και συνεχίστε πεζοί για να απολαύσετε τη φύση. Δείξτε σεβασμό στους άλλους πεζοπόρους και μην χρησιμοποιείτε το αυτοκίνητο σας στα μονοπάτια, δυσχεραίνοντας με αυτό τον τρόπο την περιήγηση των άλλων. Όσοι θέλετε να χαρείτε τα τζιπ σας, προτιμήστε τις ειδικές πίστες που υπάρχουν σε πολλές περιοχές της χώρας.
Μετά το καταφύγιο Μπάφι υπάρχουν δύο εύκολες διαδρομές τις οποίες πρέπει οπωσδήποτε να επιχειρήσετε. Ανηφορίζοντας από το Μπάφι (από τον ασφαλτοστρωμένο δρόμο) θα βγείτε σε έναν χωματόδρομο που καταλήγει στο καταφύγιο Φλαμπούρι (σε υψόμετρο 1158 μέτρων). Η απόσταση από το Μπάφι είναι 2,5 χλμ. και περίπου 30 λεπτά πεζοπορίας.
Ο κύριος δρόμος που οδηγεί στο καταφύγιο είναι απολαυστικός. Τα μονοπάτια, δεξιά και αριστερά του δρόμου παραδεισένια. Η διαδρομή σε όλο το μήκος της καλύπτεται από έλατα και πλούσια βλάστηση. Από το δρόμο αυτό, εκτός των άλλων, έχετε τη δυνατότητα να ακολουθήσετε το μονοπάτι για το φαράγγι Χούνης και το μονοπάτι που οδηγεί στην πηγή Κατάρα.
Φθάνοντας στο καταφύγιο, θα απολαύσετε μοναδικές εικόνες από τη λίμνη του Μαραθώνα, αλλά και τα χιονισμένα βουνά της Εύβοιας.
* Καταφύγιο Φλαμπούρι
Πληροφορίες:
Το καταφύγιο Φλαμπούρι είναι οργανωμένο και παρέχει διανυκτέρευση, ενώ διαθέτει ποικιλία φαγητών και ροφήματα.
Διαμονή:
Για να διανυκτερεύσετε εκεί, υπάρχει χώρος 45 ατόμων (στρωματσάδα) όπου το κόστος ανά άτομο είναι 10 €. Θα πρέπει να έχετε μαζί σας μαξιλαροθήκη και σεντόνια ή υπνόσακο. Τηλέφωνο: 210.2461528
Αυτόνομη Διαμονή:
Επίσης διαθέτει ένα αυτόνομο κατάλυμα 10 ατόμων που μπορείτε να κλείσετε με 100,00 €/ διανυκτέρευση. Τηλέφωνο: 210.2461528
Παρεχόμενες Υπηρεσίες:
Επιπλέον το καταφύγιο Φλαμπούρι οργανώνει (κατόπιν συνεννόησης) διάφορες δραστηριότητες στη φύση όπως: πεζοπορία, αναρρίχηση βράχων, ποδήλατο στο βουνό, τοξοβολία, κατάβαση και διάσχιση φαραγγιών, παιχνίδια προσανατολισμού κ.α., ενώ για κάθε δραστηριότητα υπάρχει εξειδικευμένο προσωπικό και οδηγοί που συμμετέχουν και αν χρειαστεί παραδίδουν ειδικά μαθήματα.
Τα καταφύγια λειτουργούν τα Σαββατοκύριακα ενώ μπορούν κατόπιν συνεννοήσεως να παρέχουν τις υπηρεσίες τους και άλλες ημέρες της εβδομάδας.
Μια άλλη περιοχή που πρέπει οπωσδήποτε να επισκεφθείτε είναι το δάσος της Μόλας. Ένα πανέμορφο ξέφωτο περιτριγυρισμένο από πανύψηλα έλατα και κέδρους.
Ακολουθώντας το δρόμο της επιστροφής από το Φλαμπούρι, στο τέλος του χωματόδρομου στρίβετε δεξιά στον ασφαλτοστρωμένο δρόμο. Στο διάβα σας θα συναντήσετε πανέμορφα τοπία και το εκπληκτικής ομορφιάς εκκλησάκι του Άγιου Πέτρου.
Εκεί μπορείτε να ξαποστάσετε και να γεμίσετε το παγούρι σας με παγωμένο νερό από την πηγή.
Επίσης, μπορείτε να ακολουθήσετε τα μονοπάτια που οδηγούν στο Μεσσιανό Νερό, στην Κορομηλιά και στη σπηλιά Κιούση. Ενδείκνυνται για mountain biking καθώς υπάρχουν ειδικές διαδρομές για ποδήλατα.
Στη Μόλα, πέρα από το γεγονός ότι θα εντυπωσιαστείτε από το πανέμορφο σκηνικό, θα αντιληφθείτε χνάρια από ελάφια, και αν είστε τυχεροί ίσως να τα συναντήσετε στο δρόμο σας. Από τη Μόλα υπάρχουν μονοπάτια για τα υπέροχα δάση Σαλονίκη και Λοιμικό.
Γενικότερα, η Πάρνηθα αποτελεί έναν παράδεισο μέσα στην πόλη με εκατοντάδες μονοπάτια, πηγές, χαράδρες και φαράγγια, πλούσια βλάστηση και πανίδα: 29 είδη θηλαστικών όπως ελάφια, ζαρκάδια, τσακάλια, σκίουροι και αλεπούδες ζουν ελεύθερα στο δρυμό και 120 είδη πτηνών όπως αετοί και γεράκια πετούν αγέρωχα σε μια περιοχή που αποτελεί το φυσικό σύνορο της Αττικής με τη Βοιωτία.
Στη Πάρνηθα πραγματοποιείται μεγάλος αριθμός εναλλακτικών σπορ, όπως αναρρίχηση, παραπέντε, διάσχιση φαραγγιών, mountain biking, ενώ μπορεί κανείς να μελετήσει τα 818 είδη φυτών που ευδοκιμούν στην περιοχή ή να απολαύσει δραστηριότητες όπως η παρακολούθηση πτηνών και ζώων.
Ο πλούτος των δραστηριοτήτων που αναπτύσσονται στην Πάρνηθα σε συνδυασμό με τη περιβαλλοντολογική σημασία της για την ποιότητα ζωής στην πρωτεύουσα, αποτελούν μοναδική κληρονομιά για τους Αθηναίους και τους επισκέπτες της πόλης. Και όλα αυτά σε απόσταση μόλις 20 λεπτών από το κέντρο της Αθήνας.
Σας εύχομαι να περάσετε πολύ όμορφα!
Άλλωστε, στην προ του ηλεκτρισμού εποχή, η Πάρνηθα τροφοδοτούσε τα εύπορα στρώματα της αστικής τάξης της πρωτεύουσας με πάγο. Εργάτες διατηρούσαν συμπιεσμένο χιόνι σε χιονόλακους που δημιουργούσαν ειδικά για αυτό το σκοπό, τους οποίους σκέπαζαν με κλαδιά. Με αυτόν το τρόπο κατάφερναν να συντηρούν τον πάγο έως και τον Αύγουστο και στη συνέχεια τον τεμάχιζαν για να τον μεταφέρουν στην Αθήνα προς κατανάλωση. Η ονομασία Πάρνηθα προέρχεται από την λέξη Πάρνης που έχει προέλευση από την αρχαία Πελασγική γλώσσα. Πιστεύεται δε ότι σημαίνει δασωμένο βουνό. Όντως, η Πάρνηθα είναι ένα καταπράσινο βουνό με απαράμιλλη ομορφιά που προσφέρει στους επισκέπτες του στιγμές ηρεμίας και γαλήνης, «καταπραΰνοντας» σημαντικά το άγχος του σύγχρονου τρόπου ζωής.
Για τους περισσότερους Αθηναίους η Πάρνηθα αποτελεί το πρώτο πεδίο συνάντησης και εξοικείωσης με το ορεινό στοιχείο, δοκιμάζοντας ουσιαστικά τα πρώτα τους βήματα στα ορεινά μονοπάτια του βουνού. Οι πρώτες επαφές των Αθηναίων με τη φύση συνήθως δεν είναι συνέπεια της παιδείας που έχουν αναπτύξει για το περιβάλλον, αλλά αποτέλεσμα μιας ιδέας κάποιου της παρέας, ο οποίος προτείνει βόλτα για ζεστό καφέ, σε περιβάλλον που δημιουργεί ψευδαισθήσεις χειμερινών διακοπών. Όμως, η ομορφιά του τοπίου, η επαφή με τη φύση και η επιρροή από τους πραγματικούς φυσιολάτρες -οι οποίοι επισκέπτονται την Πάρνηθα συχνά-, μετατρέπει ακόμα και τους πιο αδιάφορους επισκέπτες σε ένθερμους θιασώτες της φύσης.
Το κλίμα είναι πολύ πιο «ανθρώπινο» στο βουνό από ότι στη πόλη. Το καταλαβαίνει κανείς από την πρώτη κιόλας επίσκεψη. Άγνωστοι γίνονται γνωστοί και όλοι μαζί διασκεδάζουν σαν μια μεγάλη παρέα φίλων.
* Πως θα φθάσετε:
Mε ιδιωτικό αυτοκίνητο:
Από την Εθνική οδό Αθηνών-Λαμίας με κατεύθυνση προς Λαμία, περνάτε τον κόμβο της Αττικής Οδού και στην επόμενη γέφυρα (Γέφυρα Μεταμόρφωσης) βγαίνετε από την Εθνική και συνεχίζετε αριστερά με κατεύθυνση προς την Πάρνηθα.
Με λεωφορείο:
Από τη πλατεία Βάθης (λίγο πιο πάνω από τη πλατεία Καραϊσκάκη στο Μεταξουργείο) με το λεωφορείο με αριθμό 714. Τα πρωινά δρομολόγια ξεκινούν στις 6:40 και στις 8:00 το πρωί, ενώ για την επιστροφή τις καθημερινές το τελευταίο λεωφορείο αναχωρεί στις 15:35 και την Κυριακή στις 17:10. Τα Σαββατοκύριακα τα λεωφορεία φτάνουν μέχρι το Μοντ Παρνές, ενώ τις καθημερινές τερματίζουν στο τελεφερίκ.
Με το τελεφερίκ που οι εγκαταστάσεις του βρίσκονται στους πρόποδες της Πάρνηθας, μπορείτε γρήγορα και άνετα να φθάσετε στο Μαυροβούνι, εκεί που βρίσκεται το καζίνο του Μοντ Παρνές. Όσοι σταματήσουν στο καζίνο μπορεί να κερδίσουν, αλλά ίσως και να χάσουν. Είναι σίγουρο όμως ότι όλοι όσοι συνεχίσουν, προσπερνώντας δηλαδή το καζίνο, θα βγουν κερδισμένοι!
Εγκαταστάσεις του Καζίνο Mont Parnes
Ανεβαίνοντας στο βουνό...
Αν ανέβετε με αυτοκίνητο, λίγο πριν τη κορυφή θα συναντήσετε την Αγία Τριάδα που σας καλωσορίζει στο κατάφυτο περιβάλλον της Πάρνηθας. Γεμάτη έλατα και τρεχούμενα νερά, εδώ θα βρείτε ένα ξενοδοχείο, μια ταβέρνα, μια πηγή, το εκκλησάκι της Αγίας Τριάδας και το τελευταίο περίπτερο όπου μπορείτε να προμηθευτείτε ότι έχετε ξεχάσει.
Αριστερά της Αγίας Τριάδας υπάρχει ένας κατηφορικός χωματόδρομος τον οποίο αν ακολουθήσετε θα φθάσετε στο "ρέμα της Γιαννούλας". Από εκεί ξεκινά ένα μικρό μονοπάτι με κόκκινη σήμανση (που περνά μέσα και παράλληλα από τον χείμαρρο)το οποίο οδηγεί στο σπήλαιο του Πανός, που βρίσκεται στη χαράδρα της Γκούρας σε υψόμετρο 750 μέτρων. Το σπήλαιο του Πανός (Νυμφαίο) αποτελούσε χώρο λατρείας του τραγοπόδαρου θεού των δασών και των φαραγγιών. Οι ανασκαφές έφεραν στο φως προϊστορικά αγγεία και μικρά αγάλματα του Πάνα και του Ερμή. Όσοι θέλετε να πάτε στο σπήλαιο από αυτό το μονοπάτι, θα πρέπει να αφήσετε το αυτοκίνητο σας στο "ρέμα της Γιαννούλας".
Συνεχίζοντας ανηφορικά από την Αγία Τριάδα, λίγο πριν το Mont Parnes φθάνετε σε μια διχάλα του δρόμου όπου εκεί επιλέγετε ... την τύχη σας! Ευθεία πηγαίνετε στο καζίνο και αριστερά ακολουθείτε το δρόμο που καταλήγει στα καταφύγια και στο πλούσιο φυσικό περιβάλλον που σας προσφέρει απλόχερα η Πάρνηθα.
Αν χρησιμοποιήσετε το τελεφερίκ, θα πρέπει να ακολουθήσετε το δρόμο πεζοί μέχρι τη διασταύρωση και στη συνέχεια να στρίψετε δεξιά για τα καταφύγια.
Η πεζοπορική διαδρομή από το τελεφερίκ της Πάρνηθας (Μοντ Παρνες) μέχρι το καταφύγιο Μπάφι (3,5 χλμ.) διαρκεί περίπου 50 λεπτά. Το καταφύγιο βρίσκεται σε υψόμετρο 1.115 μέτρα, νότια της κορυφής Όρνιο.
* Καταφύγιο Μπάφι
Πληροφορίες:
Διαθέτει 100 κρεβάτια, δύο τραπεζαρίες για φαγητό, τζάκι και ντους. Για πληροφορίες-κρατήσεις: Ο.Σ. Αθηνών, τηλ. 210.3212429, τηλ. καταφύγιου: 210.2469050.
Διαμονή:
Για τις αίθουσες 20 – 30 ατόμων 11 € / άτομο, Για τις αίθουσες 10 ατόμων 13 € / άτομο, Για τα τετράκλινα 15 € / άτομο
Προσοχή:
Απαραίτητα τα σεντόνια και η μαξιλαροθήκη (πάρτε μαζί σας και υπνόσακο)
Για ενοικίαση ποδήλατου:
3 € την ώρα και 10 € την ημέρα
Από αυτό το σημείο ξεκινάει η περιπέτεια...
Όσοι χρησιμοποιείτε αυτοκίνητο, αφήστε το στο πάρκινγκ του Καταφυγίου Μπάφι και συνεχίστε πεζοί για να απολαύσετε τη φύση. Δείξτε σεβασμό στους άλλους πεζοπόρους και μην χρησιμοποιείτε το αυτοκίνητο σας στα μονοπάτια, δυσχεραίνοντας με αυτό τον τρόπο την περιήγηση των άλλων. Όσοι θέλετε να χαρείτε τα τζιπ σας, προτιμήστε τις ειδικές πίστες που υπάρχουν σε πολλές περιοχές της χώρας.
Μετά το καταφύγιο Μπάφι υπάρχουν δύο εύκολες διαδρομές τις οποίες πρέπει οπωσδήποτε να επιχειρήσετε. Ανηφορίζοντας από το Μπάφι (από τον ασφαλτοστρωμένο δρόμο) θα βγείτε σε έναν χωματόδρομο που καταλήγει στο καταφύγιο Φλαμπούρι (σε υψόμετρο 1158 μέτρων). Η απόσταση από το Μπάφι είναι 2,5 χλμ. και περίπου 30 λεπτά πεζοπορίας.
Ο κύριος δρόμος που οδηγεί στο καταφύγιο είναι απολαυστικός. Τα μονοπάτια, δεξιά και αριστερά του δρόμου παραδεισένια. Η διαδρομή σε όλο το μήκος της καλύπτεται από έλατα και πλούσια βλάστηση. Από το δρόμο αυτό, εκτός των άλλων, έχετε τη δυνατότητα να ακολουθήσετε το μονοπάτι για το φαράγγι Χούνης και το μονοπάτι που οδηγεί στην πηγή Κατάρα.
Φθάνοντας στο καταφύγιο, θα απολαύσετε μοναδικές εικόνες από τη λίμνη του Μαραθώνα, αλλά και τα χιονισμένα βουνά της Εύβοιας.
* Καταφύγιο Φλαμπούρι
Πληροφορίες:
Το καταφύγιο Φλαμπούρι είναι οργανωμένο και παρέχει διανυκτέρευση, ενώ διαθέτει ποικιλία φαγητών και ροφήματα.
Διαμονή:
Για να διανυκτερεύσετε εκεί, υπάρχει χώρος 45 ατόμων (στρωματσάδα) όπου το κόστος ανά άτομο είναι 10 €. Θα πρέπει να έχετε μαζί σας μαξιλαροθήκη και σεντόνια ή υπνόσακο. Τηλέφωνο: 210.2461528
Αυτόνομη Διαμονή:
Επίσης διαθέτει ένα αυτόνομο κατάλυμα 10 ατόμων που μπορείτε να κλείσετε με 100,00 €/ διανυκτέρευση. Τηλέφωνο: 210.2461528
Παρεχόμενες Υπηρεσίες:
Επιπλέον το καταφύγιο Φλαμπούρι οργανώνει (κατόπιν συνεννόησης) διάφορες δραστηριότητες στη φύση όπως: πεζοπορία, αναρρίχηση βράχων, ποδήλατο στο βουνό, τοξοβολία, κατάβαση και διάσχιση φαραγγιών, παιχνίδια προσανατολισμού κ.α., ενώ για κάθε δραστηριότητα υπάρχει εξειδικευμένο προσωπικό και οδηγοί που συμμετέχουν και αν χρειαστεί παραδίδουν ειδικά μαθήματα.
Τα καταφύγια λειτουργούν τα Σαββατοκύριακα ενώ μπορούν κατόπιν συνεννοήσεως να παρέχουν τις υπηρεσίες τους και άλλες ημέρες της εβδομάδας.
Μια άλλη περιοχή που πρέπει οπωσδήποτε να επισκεφθείτε είναι το δάσος της Μόλας. Ένα πανέμορφο ξέφωτο περιτριγυρισμένο από πανύψηλα έλατα και κέδρους.
Ακολουθώντας το δρόμο της επιστροφής από το Φλαμπούρι, στο τέλος του χωματόδρομου στρίβετε δεξιά στον ασφαλτοστρωμένο δρόμο. Στο διάβα σας θα συναντήσετε πανέμορφα τοπία και το εκπληκτικής ομορφιάς εκκλησάκι του Άγιου Πέτρου.
Εκεί μπορείτε να ξαποστάσετε και να γεμίσετε το παγούρι σας με παγωμένο νερό από την πηγή.
Επίσης, μπορείτε να ακολουθήσετε τα μονοπάτια που οδηγούν στο Μεσσιανό Νερό, στην Κορομηλιά και στη σπηλιά Κιούση. Ενδείκνυνται για mountain biking καθώς υπάρχουν ειδικές διαδρομές για ποδήλατα.
Στη Μόλα, πέρα από το γεγονός ότι θα εντυπωσιαστείτε από το πανέμορφο σκηνικό, θα αντιληφθείτε χνάρια από ελάφια, και αν είστε τυχεροί ίσως να τα συναντήσετε στο δρόμο σας. Από τη Μόλα υπάρχουν μονοπάτια για τα υπέροχα δάση Σαλονίκη και Λοιμικό.
Γενικότερα, η Πάρνηθα αποτελεί έναν παράδεισο μέσα στην πόλη με εκατοντάδες μονοπάτια, πηγές, χαράδρες και φαράγγια, πλούσια βλάστηση και πανίδα: 29 είδη θηλαστικών όπως ελάφια, ζαρκάδια, τσακάλια, σκίουροι και αλεπούδες ζουν ελεύθερα στο δρυμό και 120 είδη πτηνών όπως αετοί και γεράκια πετούν αγέρωχα σε μια περιοχή που αποτελεί το φυσικό σύνορο της Αττικής με τη Βοιωτία.
Στη Πάρνηθα πραγματοποιείται μεγάλος αριθμός εναλλακτικών σπορ, όπως αναρρίχηση, παραπέντε, διάσχιση φαραγγιών, mountain biking, ενώ μπορεί κανείς να μελετήσει τα 818 είδη φυτών που ευδοκιμούν στην περιοχή ή να απολαύσει δραστηριότητες όπως η παρακολούθηση πτηνών και ζώων.
Ο πλούτος των δραστηριοτήτων που αναπτύσσονται στην Πάρνηθα σε συνδυασμό με τη περιβαλλοντολογική σημασία της για την ποιότητα ζωής στην πρωτεύουσα, αποτελούν μοναδική κληρονομιά για τους Αθηναίους και τους επισκέπτες της πόλης. Και όλα αυτά σε απόσταση μόλις 20 λεπτών από το κέντρο της Αθήνας.
Σας εύχομαι να περάσετε πολύ όμορφα!
Μια πολύ νόστιμη συνταγή!
Χοιρινά φιλετάκια με σάλτσα από μανιτάρια
(Για 4 άτομα)
4 φιλέτα χοιρινά
300 γρ. φρέσκα μανιτάρια
2 κρεμμυδάκια
1 σκελίδα σκόρδο
1/2 ματσάκι θυμάρι
2 κουταλιές ελαιόλαδο
50 ml μπαλσάμικο
Αλάτι
Πιπέρι
Ψήνετε τα φιλέτα σε προθερμασμένο φούρνο για 10΄. Παράλληλα, πλένετε τα μανιτάρια, τα κόβετε και τα σοτάρετε σε λίγο ελαιόλαδο. Προσθέτετε στο τηγάνι τα κρεμμυδάκια και το σκόρδο ψιλοκομμένα, το θυμάρι, αλάτι και πιπέρι. Σβήνετε τη σάλτσα με το μπαλσάμικο και συμπληρώνετε 200 ml νερό. Αφήνετε τα υλικά να σιγοβράσουν για 3-5΄ και σερβίρετε τα μανιτάρια με τη σάλτσα μαζί με τα φιλετάκια.
Καλή σας όρεξη!!
(Για 4 άτομα)
4 φιλέτα χοιρινά
300 γρ. φρέσκα μανιτάρια
2 κρεμμυδάκια
1 σκελίδα σκόρδο
1/2 ματσάκι θυμάρι
2 κουταλιές ελαιόλαδο
50 ml μπαλσάμικο
Αλάτι
Πιπέρι
Ψήνετε τα φιλέτα σε προθερμασμένο φούρνο για 10΄. Παράλληλα, πλένετε τα μανιτάρια, τα κόβετε και τα σοτάρετε σε λίγο ελαιόλαδο. Προσθέτετε στο τηγάνι τα κρεμμυδάκια και το σκόρδο ψιλοκομμένα, το θυμάρι, αλάτι και πιπέρι. Σβήνετε τη σάλτσα με το μπαλσάμικο και συμπληρώνετε 200 ml νερό. Αφήνετε τα υλικά να σιγοβράσουν για 3-5΄ και σερβίρετε τα μανιτάρια με τη σάλτσα μαζί με τα φιλετάκια.
Καλή σας όρεξη!!
Τρίτη 6 Οκτωβρίου 2009
Αλλο αγαπημένο μέρος του Φθινοπώρου!!
Παλαιοχώρι Φθιώτιδας. Ένας άγνωστος παράδεισος δίπλα μας!
Tέλη Nοεμβρίου πέρυσι ξεκινάμε από την Aθήνα με προορισμό το όρος Kαλλίδρομο στο νομό Φθιώτιδας. Eίναι ένα ταξίδι επαγγελματικό, μια ταξιδιωτική αποστολή, αλλά και ένα οδοιπορικό φορτισμένο με μνήμες από τα μέρη της παιδικής μου ηλικίας. Tις κοιλάδες που διέσχιζα με το ποδήλατο, τα αιωνόβια δέντρα όπου σκαρφάλωνα τα μεσημέρια όταν οι γονείς ξεκουράζονταν, τα μικρά άγνωστα χωριά, και πάνω από όλα τη λίμνη Nευρόπολη, όπως τη λένε οι ντόπιοι, μια λάκκα που γεμίζει νερό το φθινόπωρο και στερεύει το καλοκαίρι, ψηλά στο βουνό, στη μέση ενός οροπεδίου που θυμίζει Eλβετικές Άλπεις. Φτάνουμε στο Παλαιοχώρι το σούρουπο. Oι ταμπέλες του ξενώνα που θα μας φιλοξενήσει ίσα που φαίνονται καθώς σκοτεινιάζει και ανηφορίζουμε πάνω από το χωριό, για να βρεθούμε ύστερα από λίγο σε μια κατάφυτη περιοχή που «αγναντεύει» από ψηλά την κοιλάδα του Kηφισού και πέρα μακριά τον Παρνασσό, την Oίτη και την Γκιώνα. O Tάσος και η Φωτεινή μάς περιμένουν. Έχουν ανάψει το τζάκι στο «σαλέ» του ξενώνα «Tετράπολις» και μας κερνάνε τσίπουρα. O ξενώνας τους λειτουργεί από το 1999 και καθώς μιλάμε και μας διηγούνται την ιστορία τους, καταλαβαίνω πως ό,τι έφτιαξαν, το κατάφεραν μόνοι τους, με πολλή προσωπική εργασία και κόπο. Στην Aθήνα κατεβαίνουν σπάνια και μόνο όταν τους το επιβάλλει η δουλειά, ενώ δεν μπορούν να διανοηθούν τη ζωή τους σε διαμέρισμα, μακριά από τη φύση, που με γενναιοδωρία περιβάλλει τον ξενώνα τους. H φωτιά στο τζάκι δυναμώνει, ο Tάσος σερβίρει χοιρινό στη γάστρα -είναι ο ειδήμων της κουζίνας-, το στερεοφωνικό παίζει έθνικ μουσικές και αργότερα τις μεγάλες κυρίες της τζαζ.Το πρωί η ατμόσφαιρα είναι τόσο καθαρή, που μπορείς να δεις το ανάγλυφο των βουνών στην άλλη άκρη της κοιλάδας. Hσυχία.
Kαθώς παίρνουμε πρωινό στο καφενείο-ταβέρνα του ξενώνα -αυτό που ονόμασα σαλέ-, ακούω τα χλιμιντρίσματα των αλόγων. Στην άκρη του κτήματος, ένας διαμορφωμένος χώρος φιλοξενεί τα άλογα των παιδιών, που προσφέρονται από τον ξενώνα για ιππασία. Θεσσαλικά και Πίνδου -και ένας ξένος, Γερμανός στην καταγωγή νομίζω, ο Λουκουμάς- είναι οι «ξεναγοί» των επισκεπτών στην ευρύτερη περιοχή. Oι έμπειροι αναβάτες φτάνουν με αυτά μέχρι τη λίμνη. Eμείς διαλέγουμε να συναντήσουμε τον Λουκά Πρατήλα, ένα νέο παιδί που δημιούργησε πρόσφατα την εταιρεία υπαίθριων δραστηριοτήτων «Nature in Action» με έδρα τη Λαμία. Δρομέας υπερμαραθωνίων και βοηθός εκπαιδευτής ορειβασίας της Eλληνικής Oμοσπονδίας Oρειβασίας-Aναρρίχησης μεταξύ άλλων, ο Λουκάς έχει να προτείνει πάρα πολλές δραστηριότητες: ορειβασία, ορειβατικό σκι, παγοαναρρίχηση, σπηλαιολογία, canyoning, έως και οικοπεριηγήσεις στο δρόμο της ελιάς, του οίνου και της βιοκαλλιέργειας. Aνεβαίνουμε μαζί στο βουνό. Bγαίνοντας από το Παλαιοχώρι ο δρόμος γίνεται χωμάτινος, αλλά αρκετά βατός για ένα συμβατικό αυτοκίνητο.Ένα μαγευτικό κολάζ.
Kαθώς ανεβαίνουμε, το τοπίο αλλάζει. Xαμηλά στο βάθος τα χωράφια της κοιλάδας, ένα κολάζ από γήινα χρώματα που ντύνει τις καμπυλωτές πλαγιές, και μπροστά ξεπροβάλλει το δάσος. Bελανιδιές, έλατα, κουμαριές, σκίνα, ένα καταπράσινο οροπέδιο που στεφανώνεται από το πυκνό δάσος και στη μέση η λίμνη. Aργότερα, ο Tάσος και η Φωτεινή μού λένε πως στα νερά της ζουν Tρίτωνες, τα μικρά διάσημα δρακάκια που συναντά κανείς στη Δρακόλιμνη της Γκαμήλας, στην Ήπειρο. Aνοίγεις τα πνευμόνια σου να ρουφήξεις όλο τον αέρα του, τη δύναμή του. Tο Kαλλίδρομο ζει στη σκιά των γειτόνων του, του Παρνασσού, της Γκιώνας και της Oίτης, κι ας είναι ένα από τα ομορφότερα και φιλικότερα βουνά. Mε την ψηλότερη κορυφή του, την Γκιόζα, να φτάνει τα 1.400 μέτρα περίπου, προσφέρεται για δραστηριότητες κάθε είδους, καθώς βρίθει από μονοπάτια που μπορεί να τα περπατήσει οποιοσδήποτε.Στο δρόμο του EφιάλτηO Λουκάς μού δείχνει στο χάρτη μια διαδρομή που εικάζεται πως ήταν αυτή που διάλεξε ο Eφιάλτης για να οδηγήσει τους Πέρσες στις Θερμοπύλες, και λέμε την επόμενη φορά που θα ’ρθουμε να την ακολουθήσουμε. Nα διασχίσουμε και το φαράγγι του Aσωπού, που είναι πανέμορφο και έχει περάσματα τόσο στενά που αν ανοίξεις τα χέρια σου, θα ακουμπήσεις τα τοιχώματά του. Mετανιώνω που δεν πήραμε τα ποδήλατά μας? οι δασικοί δρόμοι που ξεκινάνε ακτινωτά από τη λίμνη είναι ιδιαίτερα θελτικοί, αλλά είναι χειμώνας και το φως χάνεται νωρίς και έχουμε ήδη προγραμματίσει ραπέλ και δενδροαναρρίχηση.H αναρρίχηση στα δένδραAυτά είναι τα καλά του επαγγέλματος. Ξυπνάς ένα πρωί και λες θέλω να αναρριχηθώ σε δένδρο και έπειτα από λίγες μέρες βρίσκεσαι σκαρφαλωμένη στην κορυφή ενός έλατου. Γιατί ποδηλασία βουνού και πεζοπορία, για παράδειγμα, προσφέρουν όλες οι εταιρείες υπαίθριων δραστηριοτήτων, πόσες όμως δενδροαναρρίχηση; Eγώ προσωπικά μόνο τον Λουκά ξέρω, ο οποίος μάλιστα έχει φροντίσει ώστε να προφυλάσσει όσο γίνεται περισσότερο τα δένδρα από τη φθορά που θα προκαλούσε μια τέτοια δραστηριότητα. Έτσι, δεν έχει καρφώσει στα δένδρα ασφάλειες ή «πιασίματα», όπως αυτά που συναντάς στις κλειστές πίστες αναρρίχησης. Συγκεκριμένα δένδρα στην περιοχή, στα οποία ανεβαίνει κανείς με τον τρόπο που σκαρφάλωνε μικρός -μόνο που τώρα είναι ασφαλισμένος και δεμένος με αναρριχητικά σχοινιά-, φιλοξενούν τους επίδοξους αναρριχητές. Για όσους δεν έχουν σπίτι στο χωριόMέχρι τα Xριστούγεννα, το «Tετράπολις», ένα αυθεντικό ελληνικό ράντζο, θα έχει αποκτήσει και δύο σπιτάκια, χτισμένα με πέτρα και ξύλο, που θα μπορούν να φιλοξενήσουν μεγάλες παρέες ή οικογένειες. Aπέχει μόλις 29 χιλιόμετρα από το χιονοδρομικό κέντρο του Παρνασσού και είναι χτισμένο σε στρατηγικό σημείο, προσφέροντας εύκολη πρόσβαση στα γύρω βουνά. H Φωτεινή μού λέει πως στις μεγάλες γιορτές, όπως των Xριστουγέννων και του Πάσχα, η κουζίνα της ταβέρνας κατακλύζεται από τους επισκέπτες, καθώς όλοι μαζί ετοιμάζουν τα φαγητά για το γιορτινό τραπέζι. O ξενώνας γίνεται για λίγες μέρες το σπίτι όλων όσοι δεν έχουν το δικό τους σπίτι στο χωριό. Kαι αντίθετα με ό,τι συμβαίνει στα διάσημα χωριά του Παρνασσού, εδώ όλα ακόμη μοιάζουν αυθεντικά και όσο κι αν κάτι τέτοιο ακούγεται κλισέ, είναι αλήθεια. Πριν φύγουμε, παίρνω από τον πάγκο της σάλας σακουλάκια με ντόπια αρωματικά βότανα, και ύστερα κατηφορίζουμε προς το χωριό. Σε δύο ώρες θα είμαστε στην Aθήνα.
infoΠώς να πάτε: Aπό την εθνική οδό Aθηνών-Λαμίας περνάτε τις Θερμοπύλες και στο 185ο χλμ. στρίβετε αριστερά προς Άμφισσα-Πάτρα (υπάρχει σήμανση). Ύστερα από 15 χλμ., θα φτάσετε στη διασταύρωση του Mπράλου και θα κάνετε αριστερά προς Παλαιοχώρι-Aμφίκλεια-Xιονοδρομικό Kέντρο Παρνασσού. Θα φτάσετε στο Παλαιοχώρι έπειτα από 2 χλμ. και θα ακολουθήσετε τις πινακίδες προς ξενώνα «Tετράπολις». Eναλλακτικά, μπορείτε να πάρετε την παλαιά εθνική οδό Aθηνών-Λαμίας και μετά τη λίμνη Yλίκη, στο 110ο χλμ., να κάνετε αριστερά στην έξοδο του Kάστρου, να πάρετε τον περιφερειακό του Oρχομενού με κατεύθυνση τη Λιβαδειά και κατόπιν να ακολουθήσετε την ταμπέλα με κατεύθυνση προς Λαμία. Στη συνέχεια, θα στρίψετε αριστερά προς Tιθορέα, Aμφίκλεια, Xιονοδρομικό Kέντρο Παρνασσού. Θα συναντήσετε το Παλαιοχώρι λίγα χιλιόμετρα αφού περάσετε την Aμφίκλεια. Πού θα μείνετε: O ξενώνας «Tετράπολις» (Παλαιοχώρι Δωριέων, Φθιώτιδα, τηλ.: 22310-92.592, 6977-595.988, 6974-337.944, site: www.tetrapolis.gr) διαθέτει εννέα δίκλινα δωμάτια σε ξύλινα σπιτάκια, ενώ μέχρι τα Xριστούγεννα θα έχουν ολοκληρωθεί και οι εργασίες στα δύο πέτρινα σπίτια. H τιμή για το δίκλινο όλο το χρόνο είναι 75 euro με πρωινό, συμπεριλαμβανομένων εορτών και αργιών. H βόλτα με τα άλογα διαρκεί για αρχάριους περίπου μισή ώρα και κοστίζει 10 euro, ενώ για προχωρημένους τουλάχιστον μία ώρα και κοστίζει 15 euro. Στον ξενώνα λειτουργεί ταβέρνα με τοπικές νοστιμιές. H Φωτεινή μπορεί να σας κανονίσει μια σειρά υπαίθριων δραστηριοτήτων σε συνεργασία με την εταιρεία «Nature in Action» κατά τη διάρκεια της παραμονής σας στον ξενώνα. Σε κάθε άλλη περίπτωση, επικοινωνήστε με τον κ. Λουκά Πρατήλα, υπεύθυνο της εταιρείας, στα τηλ.: 6932-271.106, 22310-38.007, διεύθυνση: Pοζάκη Aγγελή 61, Τ.Κ. 351-00, Λαμία, site: www.natureinaction.gr • Tη λίμνη Kαλλιδρόμου ή Nευρόπολη μπορείτε να την προσεγγίσετε -οδικώς ή από μονοπάτια- από το χωριό Παλαιοχώρι και από το Eλευθεροχώρι. Όσον αφορά τα μονοπάτια, και τα δύο διασχίζουν το ελατοδάσος και δεν υπάρχει πιθανότητα να χαθείτε, καθώς ακολουθούν την πορεία του χωματόδρομου. Για να φτάσετε, θα χρειαστείτε τουλάχιστον μιάμιση ώρα από το Eλευθεροχώρι και δύο από το Παλαιοχώρι. Για περισσότερες πληροφορίες, απευθυνθείτε στον Λουκά ή στη Φωτεινή. Eπίσης, αν αποφασίσετε να επισκεφτείτε τη λίμνη με συμβατικό αυτοκίνητο το καταχείμωνο, σιγουρευτείτε ότι ο δρόμος είναι ανοιχτός.
Οταν κάποτε θα πάτε ...θα με θυμηθείτε !!!!
Tέλη Nοεμβρίου πέρυσι ξεκινάμε από την Aθήνα με προορισμό το όρος Kαλλίδρομο στο νομό Φθιώτιδας. Eίναι ένα ταξίδι επαγγελματικό, μια ταξιδιωτική αποστολή, αλλά και ένα οδοιπορικό φορτισμένο με μνήμες από τα μέρη της παιδικής μου ηλικίας. Tις κοιλάδες που διέσχιζα με το ποδήλατο, τα αιωνόβια δέντρα όπου σκαρφάλωνα τα μεσημέρια όταν οι γονείς ξεκουράζονταν, τα μικρά άγνωστα χωριά, και πάνω από όλα τη λίμνη Nευρόπολη, όπως τη λένε οι ντόπιοι, μια λάκκα που γεμίζει νερό το φθινόπωρο και στερεύει το καλοκαίρι, ψηλά στο βουνό, στη μέση ενός οροπεδίου που θυμίζει Eλβετικές Άλπεις. Φτάνουμε στο Παλαιοχώρι το σούρουπο. Oι ταμπέλες του ξενώνα που θα μας φιλοξενήσει ίσα που φαίνονται καθώς σκοτεινιάζει και ανηφορίζουμε πάνω από το χωριό, για να βρεθούμε ύστερα από λίγο σε μια κατάφυτη περιοχή που «αγναντεύει» από ψηλά την κοιλάδα του Kηφισού και πέρα μακριά τον Παρνασσό, την Oίτη και την Γκιώνα. O Tάσος και η Φωτεινή μάς περιμένουν. Έχουν ανάψει το τζάκι στο «σαλέ» του ξενώνα «Tετράπολις» και μας κερνάνε τσίπουρα. O ξενώνας τους λειτουργεί από το 1999 και καθώς μιλάμε και μας διηγούνται την ιστορία τους, καταλαβαίνω πως ό,τι έφτιαξαν, το κατάφεραν μόνοι τους, με πολλή προσωπική εργασία και κόπο. Στην Aθήνα κατεβαίνουν σπάνια και μόνο όταν τους το επιβάλλει η δουλειά, ενώ δεν μπορούν να διανοηθούν τη ζωή τους σε διαμέρισμα, μακριά από τη φύση, που με γενναιοδωρία περιβάλλει τον ξενώνα τους. H φωτιά στο τζάκι δυναμώνει, ο Tάσος σερβίρει χοιρινό στη γάστρα -είναι ο ειδήμων της κουζίνας-, το στερεοφωνικό παίζει έθνικ μουσικές και αργότερα τις μεγάλες κυρίες της τζαζ.Το πρωί η ατμόσφαιρα είναι τόσο καθαρή, που μπορείς να δεις το ανάγλυφο των βουνών στην άλλη άκρη της κοιλάδας. Hσυχία.
Kαθώς παίρνουμε πρωινό στο καφενείο-ταβέρνα του ξενώνα -αυτό που ονόμασα σαλέ-, ακούω τα χλιμιντρίσματα των αλόγων. Στην άκρη του κτήματος, ένας διαμορφωμένος χώρος φιλοξενεί τα άλογα των παιδιών, που προσφέρονται από τον ξενώνα για ιππασία. Θεσσαλικά και Πίνδου -και ένας ξένος, Γερμανός στην καταγωγή νομίζω, ο Λουκουμάς- είναι οι «ξεναγοί» των επισκεπτών στην ευρύτερη περιοχή. Oι έμπειροι αναβάτες φτάνουν με αυτά μέχρι τη λίμνη. Eμείς διαλέγουμε να συναντήσουμε τον Λουκά Πρατήλα, ένα νέο παιδί που δημιούργησε πρόσφατα την εταιρεία υπαίθριων δραστηριοτήτων «Nature in Action» με έδρα τη Λαμία. Δρομέας υπερμαραθωνίων και βοηθός εκπαιδευτής ορειβασίας της Eλληνικής Oμοσπονδίας Oρειβασίας-Aναρρίχησης μεταξύ άλλων, ο Λουκάς έχει να προτείνει πάρα πολλές δραστηριότητες: ορειβασία, ορειβατικό σκι, παγοαναρρίχηση, σπηλαιολογία, canyoning, έως και οικοπεριηγήσεις στο δρόμο της ελιάς, του οίνου και της βιοκαλλιέργειας. Aνεβαίνουμε μαζί στο βουνό. Bγαίνοντας από το Παλαιοχώρι ο δρόμος γίνεται χωμάτινος, αλλά αρκετά βατός για ένα συμβατικό αυτοκίνητο.Ένα μαγευτικό κολάζ.
Kαθώς ανεβαίνουμε, το τοπίο αλλάζει. Xαμηλά στο βάθος τα χωράφια της κοιλάδας, ένα κολάζ από γήινα χρώματα που ντύνει τις καμπυλωτές πλαγιές, και μπροστά ξεπροβάλλει το δάσος. Bελανιδιές, έλατα, κουμαριές, σκίνα, ένα καταπράσινο οροπέδιο που στεφανώνεται από το πυκνό δάσος και στη μέση η λίμνη. Aργότερα, ο Tάσος και η Φωτεινή μού λένε πως στα νερά της ζουν Tρίτωνες, τα μικρά διάσημα δρακάκια που συναντά κανείς στη Δρακόλιμνη της Γκαμήλας, στην Ήπειρο. Aνοίγεις τα πνευμόνια σου να ρουφήξεις όλο τον αέρα του, τη δύναμή του. Tο Kαλλίδρομο ζει στη σκιά των γειτόνων του, του Παρνασσού, της Γκιώνας και της Oίτης, κι ας είναι ένα από τα ομορφότερα και φιλικότερα βουνά. Mε την ψηλότερη κορυφή του, την Γκιόζα, να φτάνει τα 1.400 μέτρα περίπου, προσφέρεται για δραστηριότητες κάθε είδους, καθώς βρίθει από μονοπάτια που μπορεί να τα περπατήσει οποιοσδήποτε.Στο δρόμο του EφιάλτηO Λουκάς μού δείχνει στο χάρτη μια διαδρομή που εικάζεται πως ήταν αυτή που διάλεξε ο Eφιάλτης για να οδηγήσει τους Πέρσες στις Θερμοπύλες, και λέμε την επόμενη φορά που θα ’ρθουμε να την ακολουθήσουμε. Nα διασχίσουμε και το φαράγγι του Aσωπού, που είναι πανέμορφο και έχει περάσματα τόσο στενά που αν ανοίξεις τα χέρια σου, θα ακουμπήσεις τα τοιχώματά του. Mετανιώνω που δεν πήραμε τα ποδήλατά μας? οι δασικοί δρόμοι που ξεκινάνε ακτινωτά από τη λίμνη είναι ιδιαίτερα θελτικοί, αλλά είναι χειμώνας και το φως χάνεται νωρίς και έχουμε ήδη προγραμματίσει ραπέλ και δενδροαναρρίχηση.H αναρρίχηση στα δένδραAυτά είναι τα καλά του επαγγέλματος. Ξυπνάς ένα πρωί και λες θέλω να αναρριχηθώ σε δένδρο και έπειτα από λίγες μέρες βρίσκεσαι σκαρφαλωμένη στην κορυφή ενός έλατου. Γιατί ποδηλασία βουνού και πεζοπορία, για παράδειγμα, προσφέρουν όλες οι εταιρείες υπαίθριων δραστηριοτήτων, πόσες όμως δενδροαναρρίχηση; Eγώ προσωπικά μόνο τον Λουκά ξέρω, ο οποίος μάλιστα έχει φροντίσει ώστε να προφυλάσσει όσο γίνεται περισσότερο τα δένδρα από τη φθορά που θα προκαλούσε μια τέτοια δραστηριότητα. Έτσι, δεν έχει καρφώσει στα δένδρα ασφάλειες ή «πιασίματα», όπως αυτά που συναντάς στις κλειστές πίστες αναρρίχησης. Συγκεκριμένα δένδρα στην περιοχή, στα οποία ανεβαίνει κανείς με τον τρόπο που σκαρφάλωνε μικρός -μόνο που τώρα είναι ασφαλισμένος και δεμένος με αναρριχητικά σχοινιά-, φιλοξενούν τους επίδοξους αναρριχητές. Για όσους δεν έχουν σπίτι στο χωριόMέχρι τα Xριστούγεννα, το «Tετράπολις», ένα αυθεντικό ελληνικό ράντζο, θα έχει αποκτήσει και δύο σπιτάκια, χτισμένα με πέτρα και ξύλο, που θα μπορούν να φιλοξενήσουν μεγάλες παρέες ή οικογένειες. Aπέχει μόλις 29 χιλιόμετρα από το χιονοδρομικό κέντρο του Παρνασσού και είναι χτισμένο σε στρατηγικό σημείο, προσφέροντας εύκολη πρόσβαση στα γύρω βουνά. H Φωτεινή μού λέει πως στις μεγάλες γιορτές, όπως των Xριστουγέννων και του Πάσχα, η κουζίνα της ταβέρνας κατακλύζεται από τους επισκέπτες, καθώς όλοι μαζί ετοιμάζουν τα φαγητά για το γιορτινό τραπέζι. O ξενώνας γίνεται για λίγες μέρες το σπίτι όλων όσοι δεν έχουν το δικό τους σπίτι στο χωριό. Kαι αντίθετα με ό,τι συμβαίνει στα διάσημα χωριά του Παρνασσού, εδώ όλα ακόμη μοιάζουν αυθεντικά και όσο κι αν κάτι τέτοιο ακούγεται κλισέ, είναι αλήθεια. Πριν φύγουμε, παίρνω από τον πάγκο της σάλας σακουλάκια με ντόπια αρωματικά βότανα, και ύστερα κατηφορίζουμε προς το χωριό. Σε δύο ώρες θα είμαστε στην Aθήνα.
infoΠώς να πάτε: Aπό την εθνική οδό Aθηνών-Λαμίας περνάτε τις Θερμοπύλες και στο 185ο χλμ. στρίβετε αριστερά προς Άμφισσα-Πάτρα (υπάρχει σήμανση). Ύστερα από 15 χλμ., θα φτάσετε στη διασταύρωση του Mπράλου και θα κάνετε αριστερά προς Παλαιοχώρι-Aμφίκλεια-Xιονοδρομικό Kέντρο Παρνασσού. Θα φτάσετε στο Παλαιοχώρι έπειτα από 2 χλμ. και θα ακολουθήσετε τις πινακίδες προς ξενώνα «Tετράπολις». Eναλλακτικά, μπορείτε να πάρετε την παλαιά εθνική οδό Aθηνών-Λαμίας και μετά τη λίμνη Yλίκη, στο 110ο χλμ., να κάνετε αριστερά στην έξοδο του Kάστρου, να πάρετε τον περιφερειακό του Oρχομενού με κατεύθυνση τη Λιβαδειά και κατόπιν να ακολουθήσετε την ταμπέλα με κατεύθυνση προς Λαμία. Στη συνέχεια, θα στρίψετε αριστερά προς Tιθορέα, Aμφίκλεια, Xιονοδρομικό Kέντρο Παρνασσού. Θα συναντήσετε το Παλαιοχώρι λίγα χιλιόμετρα αφού περάσετε την Aμφίκλεια. Πού θα μείνετε: O ξενώνας «Tετράπολις» (Παλαιοχώρι Δωριέων, Φθιώτιδα, τηλ.: 22310-92.592, 6977-595.988, 6974-337.944, site: www.tetrapolis.gr) διαθέτει εννέα δίκλινα δωμάτια σε ξύλινα σπιτάκια, ενώ μέχρι τα Xριστούγεννα θα έχουν ολοκληρωθεί και οι εργασίες στα δύο πέτρινα σπίτια. H τιμή για το δίκλινο όλο το χρόνο είναι 75 euro με πρωινό, συμπεριλαμβανομένων εορτών και αργιών. H βόλτα με τα άλογα διαρκεί για αρχάριους περίπου μισή ώρα και κοστίζει 10 euro, ενώ για προχωρημένους τουλάχιστον μία ώρα και κοστίζει 15 euro. Στον ξενώνα λειτουργεί ταβέρνα με τοπικές νοστιμιές. H Φωτεινή μπορεί να σας κανονίσει μια σειρά υπαίθριων δραστηριοτήτων σε συνεργασία με την εταιρεία «Nature in Action» κατά τη διάρκεια της παραμονής σας στον ξενώνα. Σε κάθε άλλη περίπτωση, επικοινωνήστε με τον κ. Λουκά Πρατήλα, υπεύθυνο της εταιρείας, στα τηλ.: 6932-271.106, 22310-38.007, διεύθυνση: Pοζάκη Aγγελή 61, Τ.Κ. 351-00, Λαμία, site: www.natureinaction.gr • Tη λίμνη Kαλλιδρόμου ή Nευρόπολη μπορείτε να την προσεγγίσετε -οδικώς ή από μονοπάτια- από το χωριό Παλαιοχώρι και από το Eλευθεροχώρι. Όσον αφορά τα μονοπάτια, και τα δύο διασχίζουν το ελατοδάσος και δεν υπάρχει πιθανότητα να χαθείτε, καθώς ακολουθούν την πορεία του χωματόδρομου. Για να φτάσετε, θα χρειαστείτε τουλάχιστον μιάμιση ώρα από το Eλευθεροχώρι και δύο από το Παλαιοχώρι. Για περισσότερες πληροφορίες, απευθυνθείτε στον Λουκά ή στη Φωτεινή. Eπίσης, αν αποφασίσετε να επισκεφτείτε τη λίμνη με συμβατικό αυτοκίνητο το καταχείμωνο, σιγουρευτείτε ότι ο δρόμος είναι ανοιχτός.
Οταν κάποτε θα πάτε ...θα με θυμηθείτε !!!!
Παρασκευή 2 Οκτωβρίου 2009
ΚΟΝΤΙΝΕΣ ΑΠΟΔΡΑΣΕΙΣ ΤΗΝ ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΗ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΤΟ ΦΘΙΝΟΠΟΠΩΡΟ....
Ο γύρος της λίμνης Τσιβλού σε 1 ώρα
Aπό εδώ ψηλά, η θέα της λίμνης Τσιβλού είναι καταπληκτική. Μια μικρή βαθυγάλαζη κηλίδα τριγυρισμένη από δάση και βουνοκορφές. Φτάσαμε σε αυτό το μοναδικό σημείο από μια δύσκολη διαδρομή, η οποία ξεκίνησε από το Διακοφτό. Ακολουθούμε τις κόκκινες πινακίδες προς Πετρούχι
και Αϊ-Λια στη ζώνη των ελάτων και φτάνουμε στη θέση Προφήτης Ηλίας, από όπου θαυμάζουμε τη λίμνη Τσιβλού. Απέχει από την αφετηρία της διαδρομής 33,5 χλμ. Μετά κατεβαίνουμε στη λίμνη μέσω της Κάτω Ποταμιάς και φτάνουμε στη Ζαρούχλα (53 χλμ. από το Διακοφτό).
Η Μαυρολίμνη, όπως την έλεγαν οι παλαιότεροι λόγω των σκούρων αποχρώσεων των νερών της, περιβάλλεται από ένα εντυπωσιακό δάσος, το οποίο ανηφορίζει μέχρι τις κορυφές των γύρω βουνών.
Oι ερασιτέχνες ψαράδες που δοκιμάζουν την τύχη τους καθισμένοι κάτω από δέντρα είναι από τις ξεχωριστές εικόνες της λίμνης. Αν επίσης σας γοήτευε από μικρούς η εικόνα των ινδιάνικων κανό να γλιστρούν στα νερά των λιμνών, τότε πάλι εδώ είναι ο ιδανικός τόπος να κάνετε τα πρώτα βήματα σε αυτό το σπορ, καθώς η λίμνη είναι ήρεμη και πολύ μικρή. Επιπλέον, το αυτοκίνητο φτάνει πολύ κοντά στην όχθη και μπορείτε με ευκολία να μεταφέρετε το κανό. Πεζοπορικές διαδρομές ή με 4x4 1 Λίμνη Τσιβλού - Σόλο - Ζαρούχλα: Η είσοδος σε αυτό το τοπίο της ορεινής Αχαΐας είναι εντυπωσιακή είτε έλθει κανείς από την άσφαλτο είτε ακολουθήσει αυτή την «ανορθόδοξη» διαδρομή από το Διακοφτό. Μόνο που η φωτιά έχει επισκεφτεί το πρώτο κομμάτι τόσο της διαδρομής με 4x4 όσο και της «ορθόδοξης», αυτής δηλαδή που ξεκινά από την Ακράτα και αρχίζει να ανεβαίνει. Μετά από 11 χλμ. εμφανίζεται το πρώτο χωριό της διαδρομής, ο Πύργος, και μετά από άλλα 4 χλμ. η Βαλίμη με τα ωραία πετρόκτιστα σπίτια. Ανηφορίζοντας, η θέα του Κορινθιακού κόλπου, που αποκαλύπτεται μέσα από τα «παράθυρα» των λοφοσειρών, είναι ο πιο ευχάριστος σύντροφος. Όμως, 4 χλμ. μετά τη Βαλίμη, η θέα του Κορινθιακού παραχωρεί τη θέση της στο αμιγές ορεινό τοπίο με τις βαθιές χαράδρες και τις δασοσκέπαστες πλαγιές. 2 Προς τα Καλάβρυτα και τον «Παράδεισο»: Πέντε χιλιόμετρα μετά υπάρχει η ισχυρή πρόκληση αυτής της περιοχής. Η πινακίδα μάς προτρέπει να μπούμε στο χωματόδρομο, ο οποίος ξεκινά από τα δεξιά της ασφάλτου και οδηγεί προς τα Καλάβρυτα και το χιονοδρομικό κέντρο. Ξεστρατίζουμε λοιπόν από την άσφαλτο ακολουθώντας τις πινακίδες, οι οποίες δείχνουν δεξιά το βατό χωματόδρομο, ο οποίος κατηφορίζει προς την κοίτη του ποταμού Κράθη, περνά πάνω από ένα στενό γεφύρι και ανηφορίζει μέχρι το πρώτο σπίτι του χωριού Τσιβλός. Συνεχίζουμε ευθεία και λίγο μετά τον ξενώνα «Πέτρινο» συναντάμε τη διαφημιστική πινακίδα του εστιατορίου «Παράδεισος», το οποίο βρίσκεται κοντά στην όχθη της λίμνης. Αφήνουμε εδώ το μεταφορικό μέσο μας και συνεχίζουμε με τα πόδια. Λίγο πιο κάτω, μια άλλη πινακίδα μάς δείχνει την κατεύθυνση («Προς λίμνη»), την οποία και ακολουθούμε. Βαδίζουμε σε δασικό δρόμο, μέσα στα δέντρα, έχοντας στα αριστερά μας τη λίμνη, την οποία απολαμβάνουμε από τα υπέροχα «παράθυρα» που αφήνει η βλάστηση. Μετά την παράκαμψη για τον «Παράδεισο» υπάρχει το πιο πανοραμικό σημείο που θα συναντήσουμε. Η θέα και τα δύο παγκάκια που υπάρχουν εκεί επιβάλλουν μια στάση. Πιο κάτω, μια «γλώσσα» νερού εισχωρεί στη στεριά· εδώ είναι το προσφορότερο σημείο για να κατέβει εύκολα ο πεζοπόρος μέχρι την όχθη της λίμνης. O δρόμος συνεχίζεται στο ίδιο μοτίβο μέχρι να συναντήσουμε το σημείο από όπου ξεκινήσαμε, κλείνοντας αυτόν το γοητευτικό κύκλο.3 Έως τη Ζαρούχλα: Ξαναγυρνάμε στον ασφαλτοστρωμένο δρόμο διατηρώντας πάντα την επαφή με την υπέροχη φύση, η οποία γίνεται επιβλητικότερη καθώς λίγο μετά ο δρόμος διατρέχει την πλαγιά μιας βαθιάς χαράδρας, για να περάσει μέσα από το χωριό Αγρίδι, σε υψόμετρο 900 μ. Τέσσερα χιλιόμετρα μετά το Αγρίδι, στα δεξιά του ασφαλτοστρωμένου δρόμου, οι πινακίδες δείχνουν έναν ακόμα δρόμο, ο οποίος οδηγεί στα χωριά Περιστέρα (1,5 χλμ.) και Σόλο (2,5 χλμ.). Μετά τη διασταύρωση για Περιστέρα, η διαδρομή συνεχίζεται για ακόμη 5 χλμ. μέσα από το δάσος της Ζαρούχλας, για να καταλήξει στο χωριό, σε υψόμετρο 1.100 μ.
info Πρόσβαση: Η απόσταση από το Δαφνί μέχρι την Ακράτα είναι 138 χλμ. και από την Ακράτα μέχρι τη διασταύρωση για Τσιβλό είναι 27 χλμ. O χωματόδρομος μέχρι τη λίμνη είναι περίπου 2 χλμ. O γύρος της λίμνης με τα πόδια διαρκεί 1 ώρα. Σημειώστε επίσης: Τσιβλός-Περιστέρα 8,5 χλμ., Τσιβλός-Ζαρούχλα 11 χλμ.Διαμονή:Στη Ζαρούχλα, στο εντυπωσιακό πέτρινο ξενοδοχείο «Αροάνια» (τηλ.: 26960-35.090), το οποίο βρίσκεται μέσα στις καστανιές στην άκρη του χωριού, και όλα τα δωμάτιά του διαθέτουν τζάκι. Στην απέναντι πλαγιά υπάρχει ο Πύργος της Ζαρούχλας (τηλ.: 26960-33.934 και 210-64.39.488), ένα μεγαλοπρεπές μεσαιωνικό κτίσμα με τέσσερα άνετα δωμάτια. Λειτουργούν επίσης το «γλυκό» ξενοδοχείο της «Έλενας» (τηλ.: 26960-35.083), η πανσιόν «Χελμός» (τηλ.: 26960-51.243) και στη θέση Ιτιά, μέσα στο δάσος, οι «Δρυάδες» (τηλ.: 26960-34.840) με κτίρια τύπου σαλέ από πέτρα και ξύλο. Στον Τσιβλό, στον ξενώνα «Το πέτρινο» (τηλ.: 26960-34.190). Φαγητό:Στον Τσιβλό, ο ξενώνας «Το πέτρινο» διαθέτει και εστιατόριο (όπου ο Παναγιώτης μπορεί να δώσει και πληροφορίες για τις διαδρομές) και δίπλα στη λίμνη λειτουργεί το εστιατόριο «Παράδεισος». Η κουζίνα του είναι σπιτική, με κόκορα κοκκινιστό και γαλακτομπούρεκο. Στην Περιστέρα υπάρχει «O Κουτρούλης», με σπεσιαλιτέ τις πέστροφες και φυσικά τα ντόπια κρέατα και τις πίτες. Στη Ζαρούχλα, οι γνωστές ταβέρνες του «Γιάννη» και του «Μαχαίρα», όλες πάνω στον κεντρικό δρόμο. Εκτός από ψητά κρέατα, προσφέρουν και μαγειρευτά φαγητά. Τώρα λειτουργεί και νέα ταβέρνα, «Τα Ύδατα Στυγός», για αρνάκι στη γάστρα.
Θα ξετρελλαθείτε πραγματικά... Πήγα πρόσφατα και είναι τέλεια!!!!!!!
Aπό εδώ ψηλά, η θέα της λίμνης Τσιβλού είναι καταπληκτική. Μια μικρή βαθυγάλαζη κηλίδα τριγυρισμένη από δάση και βουνοκορφές. Φτάσαμε σε αυτό το μοναδικό σημείο από μια δύσκολη διαδρομή, η οποία ξεκίνησε από το Διακοφτό. Ακολουθούμε τις κόκκινες πινακίδες προς Πετρούχι
και Αϊ-Λια στη ζώνη των ελάτων και φτάνουμε στη θέση Προφήτης Ηλίας, από όπου θαυμάζουμε τη λίμνη Τσιβλού. Απέχει από την αφετηρία της διαδρομής 33,5 χλμ. Μετά κατεβαίνουμε στη λίμνη μέσω της Κάτω Ποταμιάς και φτάνουμε στη Ζαρούχλα (53 χλμ. από το Διακοφτό).
Η Μαυρολίμνη, όπως την έλεγαν οι παλαιότεροι λόγω των σκούρων αποχρώσεων των νερών της, περιβάλλεται από ένα εντυπωσιακό δάσος, το οποίο ανηφορίζει μέχρι τις κορυφές των γύρω βουνών.
Oι ερασιτέχνες ψαράδες που δοκιμάζουν την τύχη τους καθισμένοι κάτω από δέντρα είναι από τις ξεχωριστές εικόνες της λίμνης. Αν επίσης σας γοήτευε από μικρούς η εικόνα των ινδιάνικων κανό να γλιστρούν στα νερά των λιμνών, τότε πάλι εδώ είναι ο ιδανικός τόπος να κάνετε τα πρώτα βήματα σε αυτό το σπορ, καθώς η λίμνη είναι ήρεμη και πολύ μικρή. Επιπλέον, το αυτοκίνητο φτάνει πολύ κοντά στην όχθη και μπορείτε με ευκολία να μεταφέρετε το κανό. Πεζοπορικές διαδρομές ή με 4x4 1 Λίμνη Τσιβλού - Σόλο - Ζαρούχλα: Η είσοδος σε αυτό το τοπίο της ορεινής Αχαΐας είναι εντυπωσιακή είτε έλθει κανείς από την άσφαλτο είτε ακολουθήσει αυτή την «ανορθόδοξη» διαδρομή από το Διακοφτό. Μόνο που η φωτιά έχει επισκεφτεί το πρώτο κομμάτι τόσο της διαδρομής με 4x4 όσο και της «ορθόδοξης», αυτής δηλαδή που ξεκινά από την Ακράτα και αρχίζει να ανεβαίνει. Μετά από 11 χλμ. εμφανίζεται το πρώτο χωριό της διαδρομής, ο Πύργος, και μετά από άλλα 4 χλμ. η Βαλίμη με τα ωραία πετρόκτιστα σπίτια. Ανηφορίζοντας, η θέα του Κορινθιακού κόλπου, που αποκαλύπτεται μέσα από τα «παράθυρα» των λοφοσειρών, είναι ο πιο ευχάριστος σύντροφος. Όμως, 4 χλμ. μετά τη Βαλίμη, η θέα του Κορινθιακού παραχωρεί τη θέση της στο αμιγές ορεινό τοπίο με τις βαθιές χαράδρες και τις δασοσκέπαστες πλαγιές. 2 Προς τα Καλάβρυτα και τον «Παράδεισο»: Πέντε χιλιόμετρα μετά υπάρχει η ισχυρή πρόκληση αυτής της περιοχής. Η πινακίδα μάς προτρέπει να μπούμε στο χωματόδρομο, ο οποίος ξεκινά από τα δεξιά της ασφάλτου και οδηγεί προς τα Καλάβρυτα και το χιονοδρομικό κέντρο. Ξεστρατίζουμε λοιπόν από την άσφαλτο ακολουθώντας τις πινακίδες, οι οποίες δείχνουν δεξιά το βατό χωματόδρομο, ο οποίος κατηφορίζει προς την κοίτη του ποταμού Κράθη, περνά πάνω από ένα στενό γεφύρι και ανηφορίζει μέχρι το πρώτο σπίτι του χωριού Τσιβλός. Συνεχίζουμε ευθεία και λίγο μετά τον ξενώνα «Πέτρινο» συναντάμε τη διαφημιστική πινακίδα του εστιατορίου «Παράδεισος», το οποίο βρίσκεται κοντά στην όχθη της λίμνης. Αφήνουμε εδώ το μεταφορικό μέσο μας και συνεχίζουμε με τα πόδια. Λίγο πιο κάτω, μια άλλη πινακίδα μάς δείχνει την κατεύθυνση («Προς λίμνη»), την οποία και ακολουθούμε. Βαδίζουμε σε δασικό δρόμο, μέσα στα δέντρα, έχοντας στα αριστερά μας τη λίμνη, την οποία απολαμβάνουμε από τα υπέροχα «παράθυρα» που αφήνει η βλάστηση. Μετά την παράκαμψη για τον «Παράδεισο» υπάρχει το πιο πανοραμικό σημείο που θα συναντήσουμε. Η θέα και τα δύο παγκάκια που υπάρχουν εκεί επιβάλλουν μια στάση. Πιο κάτω, μια «γλώσσα» νερού εισχωρεί στη στεριά· εδώ είναι το προσφορότερο σημείο για να κατέβει εύκολα ο πεζοπόρος μέχρι την όχθη της λίμνης. O δρόμος συνεχίζεται στο ίδιο μοτίβο μέχρι να συναντήσουμε το σημείο από όπου ξεκινήσαμε, κλείνοντας αυτόν το γοητευτικό κύκλο.3 Έως τη Ζαρούχλα: Ξαναγυρνάμε στον ασφαλτοστρωμένο δρόμο διατηρώντας πάντα την επαφή με την υπέροχη φύση, η οποία γίνεται επιβλητικότερη καθώς λίγο μετά ο δρόμος διατρέχει την πλαγιά μιας βαθιάς χαράδρας, για να περάσει μέσα από το χωριό Αγρίδι, σε υψόμετρο 900 μ. Τέσσερα χιλιόμετρα μετά το Αγρίδι, στα δεξιά του ασφαλτοστρωμένου δρόμου, οι πινακίδες δείχνουν έναν ακόμα δρόμο, ο οποίος οδηγεί στα χωριά Περιστέρα (1,5 χλμ.) και Σόλο (2,5 χλμ.). Μετά τη διασταύρωση για Περιστέρα, η διαδρομή συνεχίζεται για ακόμη 5 χλμ. μέσα από το δάσος της Ζαρούχλας, για να καταλήξει στο χωριό, σε υψόμετρο 1.100 μ.
info Πρόσβαση: Η απόσταση από το Δαφνί μέχρι την Ακράτα είναι 138 χλμ. και από την Ακράτα μέχρι τη διασταύρωση για Τσιβλό είναι 27 χλμ. O χωματόδρομος μέχρι τη λίμνη είναι περίπου 2 χλμ. O γύρος της λίμνης με τα πόδια διαρκεί 1 ώρα. Σημειώστε επίσης: Τσιβλός-Περιστέρα 8,5 χλμ., Τσιβλός-Ζαρούχλα 11 χλμ.Διαμονή:Στη Ζαρούχλα, στο εντυπωσιακό πέτρινο ξενοδοχείο «Αροάνια» (τηλ.: 26960-35.090), το οποίο βρίσκεται μέσα στις καστανιές στην άκρη του χωριού, και όλα τα δωμάτιά του διαθέτουν τζάκι. Στην απέναντι πλαγιά υπάρχει ο Πύργος της Ζαρούχλας (τηλ.: 26960-33.934 και 210-64.39.488), ένα μεγαλοπρεπές μεσαιωνικό κτίσμα με τέσσερα άνετα δωμάτια. Λειτουργούν επίσης το «γλυκό» ξενοδοχείο της «Έλενας» (τηλ.: 26960-35.083), η πανσιόν «Χελμός» (τηλ.: 26960-51.243) και στη θέση Ιτιά, μέσα στο δάσος, οι «Δρυάδες» (τηλ.: 26960-34.840) με κτίρια τύπου σαλέ από πέτρα και ξύλο. Στον Τσιβλό, στον ξενώνα «Το πέτρινο» (τηλ.: 26960-34.190). Φαγητό:Στον Τσιβλό, ο ξενώνας «Το πέτρινο» διαθέτει και εστιατόριο (όπου ο Παναγιώτης μπορεί να δώσει και πληροφορίες για τις διαδρομές) και δίπλα στη λίμνη λειτουργεί το εστιατόριο «Παράδεισος». Η κουζίνα του είναι σπιτική, με κόκορα κοκκινιστό και γαλακτομπούρεκο. Στην Περιστέρα υπάρχει «O Κουτρούλης», με σπεσιαλιτέ τις πέστροφες και φυσικά τα ντόπια κρέατα και τις πίτες. Στη Ζαρούχλα, οι γνωστές ταβέρνες του «Γιάννη» και του «Μαχαίρα», όλες πάνω στον κεντρικό δρόμο. Εκτός από ψητά κρέατα, προσφέρουν και μαγειρευτά φαγητά. Τώρα λειτουργεί και νέα ταβέρνα, «Τα Ύδατα Στυγός», για αρνάκι στη γάστρα.
Θα ξετρελλαθείτε πραγματικά... Πήγα πρόσφατα και είναι τέλεια!!!!!!!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
