ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ!

ΕΡΩΤΑΣ- Η ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ
Η ΣΚΙΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΔΥΝΑΜΗ ΜΑΣ
΄Ερωτας – Η σκοτεινή πλευρά της Ψυχής.
Η σκοτεινή πλευρά του Έρωτα. Το άλλο κομμάτι του εαυτού μας που ερωτευόμαστε.
Το έτερον ήμισυ. Το alter ego. Το άλλο μου εγώ.
Αυτή η αναπλήρωση σε δικά μας κομμάτια μέσα από την προσωπικότητα του εραστή, του συντρόφου, του συζύγου.
Η ανάγκη μας να θέλουμε κάποιον πάρα πολύ. Τόσο πολύ που να μην μπορούμε να κάνουμε χωρίς αυτόν.
Να είμαστε μαζί του και να γεμίζουμε χαρά και δύναμη.
Όταν όμως αυτό το άτομο είναι μακριά να θέλουμε απεγνωσμένα να είμαστε κοντά του.
Πόσες φορές άραγε έχει συμβεί στον καθένα να περνάει τόσο όμορφα στην αγκαλιά κάποιου και να νοιώθει πως όλος ο κόσμος βρίσκεται στα πόδια του.
Πως όλα τα προβλήματα είναι λυμένα ή μπορούν να ξεπεραστούν με την παρουσία του άλλου.
Όλα να φαίνονται μικρά μπροστά σε αυτή την συνεύρεση την ερωτική, την σωματική, την επαφή με όποιον τρόπο. Ακόμα και στην πλατωνική μορφή της σχέσης.
Όταν δεν έχει γίνει ο άλλος δικός μας αλλά και μόνο η παρουσία του να μας γεμίζει πληρότητα.
Τι μυστήριο και αυτό!


ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ...
Το όμορφο παραμύθι ξεκινάει. Μια φορά και έναν καιρό η Μαρριέττα είναι έτοιμη να βγει στην ζωή και την κοινωνία. Γεμάτη όνειρα και προσδοκίες. Όλα φαίνονται μπροστά της πολύ όμορφα.
Η ζωή την περιμένει.
Θέλει να ζήσει.
Να γνωρίσει.
Να αισθανθεί και να υπάρξει μέσα από τις προσωπικές της εμπειρίες.
Έρχεται η στιγμή που η καρδιά της χτυπάει περίεργα για έναν άντρα.
Η σχέση ξεκινάει και όλα φαίνονται ρομαντικά και αισιόδοξα.
Ο γάμος, τα παιδιά έρχονται γρήγορα και μετά αρχίζει η ώριμη ματιά.
Πια είναι η σχέση της με το άτομο που έχει επιλέξει να ζήσει μαζί του?
Είναι άραγε αυτή που θα ήθελε να είναι?
Νόμιζε ότι ήταν όπως αυτή ήθελε αλλά δεν είναι ?
Μα δεν ήταν έτσι!
Γιατί αρχίζουν να αλλάζουν όλα τόσο ξαφνικά στις σχέσεις?
Και τα χρόνια περνάνε…
Ένα άλλο παραμύθι ξεκινάει.
....Μια φορά και έναν καιρό ο Κωνσταντίνος γνωρίζει μια γυναίκα που του λέει πολλά μέσα του.
Ανεξέλεγκτα συναισθήματα για αυτήν τον καθοδηγούν στο να είναι συνέχεια επικεντρωμένη η προσοχή του σε αυτήν.
Είναι ερωτευμένοι και οι δύο ή θέλουν ο ένας τον άλλον πολύ.
Όμως η αγαπημένη του είναι πιο συγκρατημένη και λιγότερο αφημένη στα συναισθήματά της.
Ο Κωνσταντίνος την θέλει πολύ και απεγνωσμένα. Εκείνη αρχίζει να γίνεται όλο και πιο απόμακρη από την σχέση χωρίς όμως αυτό να είναι ξεκάθαρο για τον Κωνσταντίνο.
Όσο ο Κωνσταντίνος ζητάει επίμονα την συντροφιά της τόσο εκείνη έχει έλλειψη χρόνου.
Βρίσκει λόγους που ασυνείδητα και αυτή δεν μπορεί να εξηγήσει πως προκύπτουν ώστε να είναι όλο και πιο μακριά του αφού τον θέλει.
Τι γίνεται σε αυτή την περίπτωση?
Ποιος είναι ο ρόλος του ενός και ποιος του άλλου?
Αυτός ο κοινός έρωτας που πηγαίνει, σε τι δρόμο βαδίζει?
Πως μπορεί να καταλάβει ο καθένας από τους δυο τι γίνεται πίσω από αυτή την συμπεριφορά!

Και τα χρόνια περνάνε…

Ένα άλλο παραμύθι ξεκινάει....

....Η Χαρά περιπλέκεται σε μια σχέση με έναν άντρα που είναι δεσμευμένος με μια άλλη γυναίκα. Το ερωτικό παιχνίδι ξεκινάει και οι όροι όλο και περισσότερο μπερδεύονται μεταξύ τους.

Η ικανοποίηση όταν συνυπάρχουν είναι μεγάλη.
Αυτή η ακατανίκητη δύναμη να νοιώθουν από κοντά και από μακριά έλξη συνεχίζεται και θεριεύει.
Όταν υπάρχει η απομάκρυνση του ενός από τον άλλον υπερέχει η απογοήτευση, η λύπη.
Συχνά δεν μπορούν να συγκεντρωθούν στις προσωπικές υποχρεώσεις τους, τα καθημερινά καθήκοντά τους.

Τι γίνεται τότε?
Μήπως όταν είναι μαζί χωρίς να υπάρχει η άλλη γυναίκα θα είναι καλύτερα τα πράγματα?
Μήπως όμως όταν είναι μαζί καταρρεύσει όλη αυτή η μαγεία που υπάρχει κάτω από αυτές τις συνθήκες?

Και τα χρόνια περνάνε…

Η ΕΡΩΤΙΚΗ ΣΥΝΕΞΑΡΤΗΣΗ

Πόσες φορές λοιπόν έχουμε αφήσει την δική μας την ζωή για να υπάρχουμε δίπλα σε κάποιον!
Είτε μέσα σε έναν γάμο, είτε μέσα σε μια σχέση μακροχρόνια.
Εάν κοιτάξουμε μέσα μας διαπιστώνουμε μέρα με την ημέρα πως κάτι δεν πάει καλά.
Ότι η σχέση δεν είναι λειτουργική.
Ότι χάνουμε τον εαυτό μας στο όνομα αυτής της δέσμευσης.
Από την άλλη όμως νοιώθουμε πως δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα για να δώσουμε ένα τέλος.
Υπάρχει μια μαγική δύναμη που μας έλκει όλο και περισσότερο στο να θέλουμε τον άλλον. Να διψάμε για την προσοχή του, για την αγάπη του, την καλή του την κουβέντα.
Υπάρχει μια συνεξάρτηση που όλο και πιο μεγάλη γίνεται χωρίς να μπορούμε να την ελέγξουμε.
Που είναι άραγε ο εαυτός μας?
Σε τι θέση τον έχουμε βάλει?
Το θέλουμε άραγε πραγματικά κάτι τέτοιο?
Να βλέπουμε τον εαυτό μας να καταρρακώνεται και να έχει μόνο λόγο ύπαρξης μέσα από την παρουσία του άλλου?

Και τα χρόνια περνάνε…

Και τόσα παραμύθια πολλά που υπάρχουν ακόμα….
Ατελείωτα!
Όσα ολόκληρη η ζωή του ανθρώπου!

Του κάθε ανθρώπου που γράφει το βιβλίο της ζωής του επιλέγοντας άλλον συγγραφέα, άλλον σκηνοθέτη και άλλον πρωταγωνιστή στο δικό του έργο.

Και τα χρόνια περνάνε!
Και η μοναξιά μεγαλώνει!
Μαζί ή μόνοι η ίδια μοναξιά !








Η ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ, Η ΕΞΑΡΤΗΣΗ ΚΑΙ ΟΙ ΡΟΛΟΙ

΄Όλα γύρω μας και μέσα μας έχουν ενέργεια.
Οι σχέσεις δίνουν και παίρνουν ενέργεια.
Ο στόχος είναι να μάθουμε να ελέγχουμε και να λειτουργούμε από την δική μας ενέργεια....
Στην αντίθετη περίπτωση αποκτάμε εξάρτηση από την ενέργεια του άλλου....
Έτσι δημιουργείται η συνεξάρτηση και χάνουμε το δικό μας κέντρο ενέργειας....
Ο εθισμός στην ενέργεια μιας ερωτικής σχέσης....!
Το αποτέλεσμα είναι να αποστραγγίζεται η σχέση από ενέργεια και να μην είναι λειτουργική....
Από μικρά παιδιά παίζουμε ρόλους για να παίρνουμε την ενέργεια από τους γονείς μας!
Αυτούς τους ρόλους τους συνεχίζουμε και στις ενήλικες σχέσεις μας......
Πόσες φορές έχετε νοιώσει το σώμα σας να πάλλεται και να ενεργοποιείται με την παρουσία αυτού που είστε ερωτευμένοι?
Διαπιστώστε το απλά! Καθημερινά! Πόσες φορές έχουμε πει ένα κύμα πάθους κυρίεψε το σώμα μου!
....Οι επιλογές του άλλου φύλου είναι ασυνείδητα δικές μας. Επιλέγουμε και ερωτευόμαστε κάποιον που θα γεμίσει δικά μας ασυνείδητα κομμάτια!
Αυτά που υπάρχουν μέσα μας, είναι δικά μας, αλλά δεν είναι συνειδητά...
Δεν γνωρίζουμε ότι τα έχουμε...!
Ουσιαστικά ερωτευόμαστε τον ίδιο μας τον εαυτό!
...Ερωτευόμαστε την άλλη πλευρά του εαυτού μας που θαυμάζουμε στον άλλον, αλλά είναι κρυφή, σκοτεινή, αναξιοποίητη.
...Αυτό μπορείτε να το διαπιστώσετε εάν σκεφτείτε τα κοινά χαρακτηριστικά των ερωτικών συντρόφων σας.... Τον ρόλο που παίζετε με τον σύντροφό σας και πόσο επαναλαμβάνεται ο ίδιος ρόλος....
Ο Έρωτας είναι ένα μυστήριο που όταν το λύσετε θα έχετε περισσότερη δύναμη για την ζωή σας....
Την δική σας την ζωή....
Να θυμάστε πως εδώ ήρθατε για να ζήσετε την δική σας την ζωή και όχι κάποιου άλλου...
Εάν θέλετε μπορείτε να σταματήσετε να δίνετε δύναμη και ενέργεια στον άλλον με την προσκόλλησή σας σε αυτόν....
..Οι ισότιμες σχέσεις είναι δυνατές και αντέχουν στον χρόνο....
....Όταν καταλάβετε τον τρόπο που λειτουργείτε και τον ρόλο που έχετε μάθει να παίζετε στις ηλικίες 2-7 ετών..... Όταν για να επιβιώσετε έπρεπε να χειριστείτε τους γονείς σας ανάλογα με τους δικούς τους ρόλους....
...Ο φόβος, ο έλεγχος είναι βασικά συστατικά για να υπάρχει συνεξάρτηση.....



ΕΡΩΤΑΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ

<< ...Ποιος δεν έχει ερωτευτεί κάποιον ή κάποια που δεν θα έπρεπε να ερωτευθεί?
....Οι περισσότερες από τις αλληλοκατηγορίες που ανταλλάσσει ένα ζευγάρι το οποίο καυγαδίζει εμπεριέχει μια σύγκρουση δύναμης και αγάπης.....
....Το πιο εύκολο είναι να ενστερνιστείς τη μία εις βάρος της άλλης....
...Αυτό παρεμποδίζει τη σύνθεση, τη μόνη αληθινή απάντηση.....
Πρακτικά τι κάνουμε?
Ένα από τα πρώτα τεύχη του Psychology Today κραύγαζε με έντονα γράμματα στο εξώφυλλο .
ΔΕΝ ΦΤΑΝΕΙ ΑΠΛΩΣ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ ΚΑΤΙ. ΠΡΕΠΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΜΕΙΝΕΤΕ ΕΚΕΙ.....

ΜΕΣΑΙΩΝΑΣ Ή ΝΕΑ ΕΠΟΧΉ ;

Προβάλλοντας την σκιά –


.....Η σκιά, εάν δεν εργαστούμε συνειδητά πάνω σε αυτήν, θα προβάλλεται σχεδόν πάντα.....

Αυτό σημαίνει ότι την αποθέτουμε επιδέξια πάνω σε κάποιον ή κάτι άλλο για να μη χρειαστεί να αναλάβουμε εμείς την ευθύνη της.

....... Έτσι γίνονταν τα πράγματα πριν από πεντακόσια χρόνια, και οι περισσότεροι από εμάς είναι ακόμη κολλημένοι σε αυτήν την μεσαιωνική συνείδηση. Ο μεσαιωνικός κόσμος βασιζόταν στην αμοιβαία προβολή της σκιάς. Ευδοκιμούσε με την λογική των φρουρίων, της θωράκισης, των εντοιχισμένων πόλεων, της κατοχής με τη βία, με το αποκλειστικό προνόμιο των ανδρών να κατέχουν καθετί θηλυκό, με βασιλικές κηδεμονίες και με τις πόλεις-κράτη να πολιορκούν στο διηνεκές η μία τις πύλες της άλλης........

..... Η διακυβέρνηση στη μεσαιωνική κοινωνία βασιζόταν σχεδόν απόλυτα πάνω σε πατριαρχικές αξίες και νόμους διαβόητους για το μονόπλευρο χαρακτήρα τους.
Ακόμη και η εκκλησία συμμετείχε σε αυτήν τη σκιώδη πολιτική.
Σήμερα, ολόκληρες επιχειρήσεις έχουν αφιερωθεί στο έργο του ελέγχου της δικής μας σκιάς.
Η βιομηχανία του κινηματογράφου, οι σχεδιαστές μόδας και τα μυθιστορήματα μας προσφέρουν μια εύκολη πρόσβαση σε τόπους όπου μπορούμε να επενδύσουμε την σκιά μας.
Οι εφημερίδες σε καθημερινή βάση μας παραχωρούν καταστροφές, εγκλήματα και τρόμους ως εξωτερικοί τροφοί της σκιάς μας τη στιγμή που αυτή θα έπρεπε να είναι ενσωματωμένη στον καθένα από εμάς ως αναπόσπαστο κομμάτι της προσωπικότητάς μας.........
Έτσι, επενδύοντας το δικό μας σκοτάδι σε κάτι έξω από εμάς, μένουμε ως πρόσωπα πάντα με κάτι λιγότερο από την ολότητα.......

ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΣΚΙΑΣ

...Η εξέλιξη της συνείδησης αξιώνει από εμάς να ενσωματώσουμε τη σκιά μας για να μπορέσουμε να δημιουργήσουμε μια Νέα Εποχή.....

.....Αν και το ζήτημα αυτό έχει τεράστια σημασία, εντούτοις η σκιά συνεχίζει να εκδηλώνεται με μηδαμινούς και πολύ τετριμμένους τρόπους....
....Ο σκύλος της οικογένειας γέρικος και δύστροπος, έπρεπε κάθε χειμώνα να μπαίνει στο κυνοκομείο. Όμως, κάθε άνοιξη που επέστρεφε, όλο το σπίτι έλαμπε και ζωήρευε, γιατί ο γέρος άνδρας αντί να βγάζει τη σκιά του πάνω στα μέλη της οικογένειας κλωτσούσε το σκύλο. Οι γονείς αφήνουν την σκιά τους πάνω στα παιδιά τους....
....Οι περισσότεροι άνθρωποι πρέπει να εργαστούν πολύ σκληρά για να πετάξουν από πάνω τους την σκιά των γονιών τους και να μπορέσουν να ξεκινήσουν τις δικές τους ζωές ως ενήλικοι.
Η σκιά ενός γονιού πάνω σε ένα μικρό παιδί διασπά την προσωπικότητα του παιδιού και θέτει σε κίνηση τον πόλεμο εγώ-σκιάς......
.....Όταν οι άνθρωποι φορτώνουν στους άλλους την δική τους σκιά, οι σελίδες της ιστορία μας γράφονται με μελανά χρώματα. Οι άνδρες απιθώνουν την σκιά τους στις γυναίκες, οι λευκοί στους μαύρους, οι Καθολικοί στους Προτεστάντες, οι καπιταλιστές στους κομμουνιστές, οι Μουσουλμάνοι στους Ινδουιστές. Σε πολλές γειτονιές μια οικογένεια γίνεται ο αποδιοπομπαίος τράγος και τα πρόσωπα αυτά θα κουβαλάνε τη σκιά ολόκληρης της ομάδας....
...Πράγματι, κάθε ομάδα καθορίζει ασυνείδητα και χαρακτηρίζει ως μαύρο πρόβατο ένα από τα μέλη της το οποίο αναγκάζει να φέρει στους ώμους του/της το σκοτάδι όλης της κοινότητας…….

ΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΔΙΚΉ ΜΑΣ ΣΚΙΑ

....Για να αρνηθεί κανείς την προβολή της σκιάς ενός άλλου ανθρώπου πρέπει ο αποδέκτης της προβολής να χειρίζεται αρκετά καλά τη δική του σκιά. ....
....Συνήθως όταν δέχεστε μια προβολή σκιάς, η δική σας σκιά εκτινάσσεται και ο πόλεμος είναι αναπόφευκτος. Όταν η δική σας σκιά είναι σαν ένα δοχείο βενζίνης το οποίο περιμένει το σπίρτο που θα το πυροδοτήσει, γίνεστε ένα νόμιμο θήραμα για όποιον θέλει να σας ερεθίσει.....
.... Εάν θέλει κανείς να αρνηθεί την σκιά κάποιου δεν αντεπιτίθεται αλλά σαν επιδέξιος ταυρομάχος αφήνει τον ταύρο να περάσει δίπλα του....
...Με εκπαίδευση ούτε να την αντιπαλεύει, ούτε να αποσύρεται σε παγερή απομόνωση, αλλά απλώς να μένει βαθιά ριζωμένος στον εαυτό του.....
...Μαχάτμα Γκάντι – Εάν ακολουθήσετε τον παλαιό κώδικα του δικαίου –οφθαλμό αντί οφθαλμού και οδόντα αντί οδόντος τότε θα οδηγηθείτε σε έναν τυφλό και φαφούτη κόσμο.....
....Μπορείτε να αρνηθείτε μια προβολή σκιάς και να σταματήσετε τον ατέρμονα κύκλο της εκδίκησης εάν εσείς έχετε συνειδητά τον έλεγχο της δικής σας σκιάς. Το να είστε υπό την επήρεια της σκιάς ενός άλλου και να μην αντιδράτε δεν είναι ό,τι πιο έξυπνο μπορείτε να κάνετε. Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να ξεφορτώνεται πάνω σας τη σκιά του και ταυτόχρονα εσείς έχετε το δικαίωμα της αυτοπροστασίας......
.....Παρ΄ όλα αυτά όλοι ξέρουμε πόσο εύκολο και πόσο ανθρώπινο είναι να γίνονται αυτές οι επιθέσεις σκιάς. Η επισωρευμένη κακοποίηση κάνει πολύ μεγάλη ζημιά-όχι μόνο στους άλλους αλλά και στους εαυτούς μας, γιατί όταν προβάλλουμε τη σκιά μας παραδίδουμε ένα πολύ ουσιώδες συστατικό της δικής μας ψυχολογίας......
...... Πρέπει να συνδεόμαστε με τη σκοτεινή αυτή πλευρά προς χάρη της δικής μας εξέλιξης και δεν πρέπει να την πετάμε στους άλλους, στην προσπάθειά μας να ξεφορτωθούμε αυτά τα αλλόκοτα και ανεπιθύμητα συναισθήματα....


...Χρειάζεται να γίνει ΑΝΑΚΛΗΣΗ της σκιάς στην δική σας ψυχολογική δομή –εκεί από όπου προήλθε και εκεί όπου πρέπει να βρίσκεται για τη δική σας πληρότητα- θα ανοίξει και σε εσάς έναν άλλον ορίζοντα ανάπτυξης.






ΤΟ ΧΡΥΣΑΦΙ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ ΜΑΣ ΣΚΙΑΣ

.... Η δυσκολία είναι ότι οι περισσότεροι από εμάς είμαστε μέρη ενός περίπλοκου δικτύου ΣΚΙΩΔΩΝ ΣΥΝΑΛΛΑΓΩΝ, το οποίο τελικά λεηλατεί από κάθε εμπλεκόμενο μέλος την εν δυνάμει πληρότητά του.... Η ΠΡΟΒΟΛΗ ΕΊΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΠΙΟ ΕΎΚΟΛΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΦΟΜΟΙΩΣΗ


......Η σκιά επίσης εμπεριέχει ένα σεβαστό ποσό ενέργειας και αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της ζωτικότητάς μας. Ένας ιδιαίτερα καλλιεργημένος άνθρωπος με μια εξίσου ισχυρή σκιά διαθέτει μεγάλη προσωπική δύναμη.....
...Κατά την γνώμη του συγγραφέα υπάρχουν δύο είδη σκιών – ης σκοτεινή πλευρά του εγώ που είναι προσεκτικά κρυμμένη από τον εαυτό της και την οποία το εγώ δεν θα την αναγνώριζε εκτός αν ήταν αναγκασμένο από τις δυσκολίες της ζωής και εκείνο το κομμάτι που έχουμε απωθήσει μέσα μας από φόβο μήπως σταθεί εμπόδιο στον εγωκεντρισμό μας και το οποίο, όσο διαβολικό και αν φαίνεται, συνδέεται βασικά με τον Εαυτό.....
.... Ο Εαυτός ευνοεί τη σκιά εις βάρος του εγώ, γιατί η σκιά, παρ΄ όλο τον επικίνδυνο χαρακτήρα της, είναι πιο κοντά στον πυρήνα και πιο γνήσια.....
....Ο συγγραφέας προσωπικά έχει αποκτήσει μια έκτη σχεδόν αίσθηση για το χρυσάφι που υπάρχει στους άλλους και είναι μεγάλη απόλαυση να γνωρίζει τις υψηλές αξίες των άλλων.....
.... Τις περισσότερες φορές οι άνθρωποι αντιστέκονται σε αυτήν την διαδικασία με όλη τους την ενέργεια. ΄Η μπορεί να αποδώσουν αυτήν την αξία στον θεραπευτή αντί να την αναγνωρίσουν ως δική τους – μια αποτελεσματική υπεκφυγή για να αρνηθούν τα ποιοτικά χαρακτηριστικά.......
Η ομορφιά (ή η αξία) είναι υποκειμενική.
Είναι όπως θα τη δει κανείς.΄...
Υπάρχει τόσο πολλή ενέργεια εγκλωβισμένη μέσα στη σκιά....
... Εάν έχουμε εκμεταλλευτεί το εγώ και εξαντλήσει τις γνωστές και οικείες μας ικανότητες, η αχρησιμοποίητη σκιά μπορεί να μας προσφέρει μια θαυμάσια παράταση ζωής.....
.....Δύο πράγματα δεν πηγαίνουν καλά όταν προβάλλουμε τη σκιά μας –
...Πρώτον, βλάπτουμε το άλλο πρόσωπο επειδή το φορτώνουμε με το δικό μας σκοτάδι- ή το φως, επειδή το φορτίο είναι εξίσου μεγάλο όταν ζητάμε από κάποιον να το παίξει ήρωας για εμάς. ....
.. Δεύτερον, αποστειρώνουμε τους εαυτούς μας επειδή απορρίπτουμε τη σκιά μας. Έτσι, στη συνέχεια χάνουμε την ευκαιρία που έχουμε για αλλαγή και χάνουμε το σημείο στήριξης (το υπομόχλιο), την εκστατική διάσταση της ίδιας μας της ζωής... >>
Aναφορές από το βιβλίο του ROBERT A.JOHNSON, Η ΣΚΙΑ.

Καλό απόγευμα να έχετε!

Η γλώσσα του σώματος!

Η γλώσσα του σώματος
Πώς μπορείτε να καταλάβετε εάν αρέσετε σε κάποιον; Κοιτάξτε τα πόδια του. Η γλώσσα του σώματος αποτελεί τον πιο εμφανή τρόπο για να καταλάβετε εάν κάποιος σας φλερτάρει!

Ένα από τα πιο συνηθισμένα σημάδια είναι η κατεύθυνση των ποδιών. Όταν φλερτάρουμε, τα πόδια είναι στραμμένα προς τα μέσα, υποδηλώνοντας υποσυνείδητα την έλξη που υπάρχει. Εάν τα πόδια του άλλου ατόμου έχουν κατεύθυνση προς το μέρος σας, τότε τα αισθήματα είναι αμοιβαία.

Οι άντρες περιποιούνται τον εαυτό τους εάν τους αρέσει κάποια γυναίκα. Είτε πρόκειται για τα μαλλιά του είτε για τα ρούχα του, εάν ένας άντρας φροντίζει να έχει την καλύτερη εμφάνιση, τότε ξέρετε ότι έχετε προκαλέσει το ενδιαφέρον του!

Παρομοίως, στις γυναίκες αρέσει να ασχολούνται με τον εαυτό τους μπροστά σε υποψήφιους συντρόφους, γενικά πειράζοντας τα μαλλιά τους ή γλείφοντας τα χείλη τους.

Οι γυναίκες επίσης εκθέτουν τους καρπούς τους σε όσα άτομα τις ενδιαφέρουν ερωτικά. Το άγγιγμα και το χτύπημα των καρπών θεωρείται ερωτικό καθώς αυξάνει τους καρδιακούς παλμούς.

Εάν νομίζετε ότι ένας άντρας υποσυνείδητα σκέφτεται το σεξ καθώς σας κοιτάζει, τότε παρατηρήστε πού βρίσκονται τα χέρια του. Εάν είναι κοντά στην περιοχή των γεννητικών του οργάνων (ίσως στους γοφούς ή μέσα στις τσέπες) τότε ξέρετε τι έχει στο μυαλό του!

Οι γυναίκες από την άλλη είναι πιο διακριτικές. Εάν μια γυναίκα σταματήσει το βλέμμα της πάνω σας για μερικά δευτερόλεπτα, μετά γυρίσει το κεφάλι και στη συνέχεια επαναλάβει το ίδιο, τότε ενδιαφέρεται. Εκτός και εάν μένει αγέλαστη!

Μόλις αρχίσετε να μιλάτε παρατηρήστε τον τρόπο που κάθεται ο άλλος. Εάν ένας άντρας ενδιαφέρεται πραγματικά, κάθεται απέναντί σας με τα πόδια ανοικτά, σαν να προσπαθεί να σας δελεάσει!

Οι γυναίκες κάνουν ακριβώς το αντίθετο. Εάν μια γυναίκα κάθεται σταυροπόδι αλλάζοντας συνεχώς πόδι, αυτό είναι σημάδι ότι την ελκύετε ή στη χειρότερη περίπτωση ότι θέλει να πάει στην τουαλέτα!

Η γλώσσα του σώματος είναι ο τέλειος τρόπος για να ανακαλύψουμε τι σκέφτονται οι άλλοι για εμάς, αλλά τα συμπεράσματα δεν είναι πάντα σωστά, τα φαινόμενα απατούν!

Στα σκοτεινά μονοπάτια του γυναικείου μυαλού

«…Αυτός ήταν ο εαυτός της – αιχμηρός, σαν βέλος* σαφής. Αυτός ήταν ο εαυτός της, όταν κάποια προσπάθεια, κάποια επιταγή να είναι ο εαυτός της ένωνε τα χαρακτηριστικά, μόνο αυτή γνώριζε πόσο διαφορετικά, πόσο ασύμβατα ήταν, και φρόντιζε για χάρη του κόσμου να γίνεται ένας πυρήνας, ένα διαμάντι, μια γυναίκα που καθόταν στο σαλόνι της κι αποτελούσε σημείο συνάντησης, χωρίς αμφιβολία ένα φεγγοβόλημα σε κάποιων την ανούσια ζωή, ένα καταφύγιο για τους μοναχικούς, ίσως…»

Είναι μία από τις «φωνές» της λογοτεχνίας που κατόρθωσε να περάσει στη σφαίρα του κλασικού, ακριβώς επειδή κατάφερε να εκφράσει το γυναικείο ψυχισμό, τις αποχρώσεις της θηλυκής υπόστασης και φυσικά να αποκαλύψει πτυχές του γυναικείου μυαλού, χωρίς να καταφεύγει σε φτωχές εύκολες μεθόδους και φτηνά στερεότυπα. Είναι μια φωνή που υποστήριξε το ρεύμα του μοντερνισμού με τέτοια θέρμη, ώστε να αποτελεί σήμερα – τώρα που ακόμη και το μεταμοντέρνο παραχωρεί σιγά-σιγά τη θέση του - μία από τις πιο ζωντανές εκφάνσεις του στο πρώτο μισό του 20ου αιώνα. «…Περνούσε κοφτερή σαν μαχαίρι μέσα απ’ όλα* και την ίδια ώρα ήταν έξω και παρατηρούσε… Το μοναδικό της χάρισμα ήταν ότι καταλάβαινε τους ανθρώπους σχεδόν από ένστικτο…»
Η εμμονή της στην ανάδειξη της γυναικείας υπόστασης στη γραφή, την έφερε ένα βήμα πριν την εποχή της, ενώ η ταραγμένη της ψυχή και το απονενοημένο διάβημα της αυτοχειρίας της, προσέδωσαν στη λογοτεχνική της προσωπικότητα ένα κάποιο «λούστρο» που σήμερα κάνουν τη ζωή της – μαζί με αυτή της Σίλβια Πλαθ (και το ανάλογο τέλος τους, βέβαια) – ένα από τα θέματα που τα περιοδικά δεν βαριούνται να αναμοχλεύουν, ύστερα μάλιστα και από την ταινία «Οι ώρες». Αφού το Χόλιγουντ έβαλε το χεράκι του, ο μύθος της Βιρτζίνια Γουλφ (1882-1941) δεν ήθελε πολύ για να πλαστεί από την αρχή και να πασπαλιστεί έστω με λίγη παραπάνω μελαγχολική χρυσόσκονη. Ωστόσο, η γραφή της διαθέτει τέτοια ποιότητα και πρωτοπορία και φρεσκάδα – ναι, ακόμη και για το σήμερα – που όσο να θες μικρόψυχα να σταθείς μόνο στην αυτοκτονία της ή στα τραύματα της ψυχής της, σε παρασύρει και φυσικά σε υπερβαίνει. «…Ο θάνατος είναι εναντίωση. Ο θάνατος είναι μια απόπειρα επικοινωνίας* οι άνθρωποι νιώθουν την ανάγκη να φτάσουν στον πυρήνα που με τρόπο απόκοσμο τους ξεγλιστρά* η εγγύτητα απομακρύνει* ο ενθουσιασμός ξεθυμαίνει* μένεις μόνος. Είναι αγκαλιά ο θάνατος…». Ήταν λογοτέχνης, όχι κινηματογραφική σταρ. Αυθεντική. Και κερδίζει η Τέχνη της. Αρκεί να ανοίξει κανείς ένα βιβλίο της για να καταλάβει ότι έχει να κάνει με μια γυναίκα που ναι, μεν υπήρξε κεντρική μορφή του φεμινισμού, αλλά στο λογοτεχνικό της μικροσκόπιο-στόχαστρο έθεσε τις γυναικείες αδυναμίες, ως ανθρώπινες αδυναμίες, στα ίσα με τις ανδρικές. «…Υπάρχει αξιοπρέπεια στους ανθρώπους* μοναξιά* χάσμα ακόμα κι ανάμεσα στο ανδρόγυνο* κι αυτό πρέπει να το σέβεσαι…»

Εκείνο το έργο που δείχνει με τον πιο πανοραμικό τρόπο την εμβρίθεια και την άνεση της Βιρτζίνια Γουλφ να εισχωρεί βαθιά στην ψυχή των ανθρώπων είναι «Η κυρία Νταλογουέι» που κυκλοφορεί στη χώρα μας από τις Εκδόσεις Μεταίχμιο, σε μετάφραση Κωνσταντίνας Τριανταφυλλοπούλου. «…οι άνθρωποι ούτε καλοσύνη έχουν ούτε πίστη ούτε ευσπλαχνία πέρα απ’ όσο τους χρησιμεύουν για να αυξηθεί η χαρά της στιγμής…» Μπορεί να μην κατορθώνουν όλοι να διαβάσουν τον «Οδυσσέα» του Τζέιμς Τζόις, όσο βιβλιόφιλοι κι αν είναι, αλλά «Η Κυρία Νταλογουέι» όπου επίσης το μυθιστόρημα διαδραματίζεται μέσα στη διάρκεια μιας ημέρας και μόνο, είναι σαφέστερα πιο προσιτή στον αναγνώστη, χωρίς να γίνεται εύκολη ή απλουστευτική* χωρίς να χάνει κάτι από τη γοητεία της γραφής της βρετανίδας συγγραφέως * και φυσικά αναδεικνύοντας όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που κρατούν το βιβλίο απολύτως ζωντανό στο σήμερα. «…Ένα βιβλίο ήταν συναισθηματικό* μια στάση απέναντι στη ζωή ήταν συναισθηματική. «Συναισθηματική» ίσως να ήταν εκείνη που αναλογιζόταν το παρελθόν…»

Η Βιρτζίνια Γουλφ στο συγκεκριμένο έργο ακολουθεί έναν ιδιόμορφο τρόπο στησίματος του μυθιστορήματος, καθώς χωρίς να μας περιγράφει καμιά φοβερή και τρομερή ιστορία, αναπτύσσει μια εξαιρετικά κινητική πλοκή, με παιχνίδια του χρόνου στο παρελθόν και το παρόν, σκιαγραφώντας αριστουργηματικά χαρακτήρες, ιδιοσυγκρασίες, ψυχικά και περιβαλλοντικά τοπία. «…κι αυτή η σταδιακή έλξη όλων των πραγμάτων σ’ έναν πυρήνα μπροστά στα μάτια του, σαν να είχε αναδυθεί σχεδόν μέχρι την επιφάνεια κάτι φρικτό που ήταν έτοιμο να εκραγεί, να μετατραπεί σε φλόγες, τον τρόμαζε. Ο κόσμος ταλαντευόταν, έτρεμε κι απειλούσε να εκραγεί, να μετατραπεί σε φλόγες…»

Με λίγα λόγια, πρόκειται για την ημέρα της μεσήλικος Κλαρίσα Νταλογουέι, η οποία ετοιμάζεται για τη βραδινή δεξίωση στην οποία θα παρίσταται ο παλιός νεανικός της έρωτας, ο Πίτερ Γουόλς, γεγονός που ταράζει το μέσα της. Ωστόσο, η έξωθεν ρουτίνα της καθημερινότητάς της παραμένει αδιασάλευτη και στην υπηρεσία της συγγραφέως να χρησιμοποιηθεί με τέτοιον τρόπο, ώστε να δώσει στην κεντρική ηρωίδα αλλά και τους περιφερειακούς συμπρωταγωνιστές της, τη δυνατότητα να αναπτυχθούν οι βαθύτερες σκέψεις και οι ενδόμυχοι μονόλογοι όλων, χωρίς να χάνεται ο βασικός ιστός του οικοδομήματος του μυθιστορήματος. «…Παρόλο που είχε δυο φορές το μυαλό του Νταλογουέι, ανάγκαζε τον εαυτό της να βλέπει τα πράγματα μέσα απ’ τα δικά του μάτια – μία απ’ τις τραγωδίες του έγγαμου βίου…»

Η αυτοκτονία έχει και εδώ παρουσία, με τον ήρωα Σέπτιμους Γουόρεν Σμιθ, ο οποίος βαθιά ταραγμένος και διασαλευμένος από τους βομβαρδισμούς του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, καταλήγει σε αυτήν. Η ίδια η Βιρτζίνια Γουλφ, ζώντας στη σκιά των διαφορετικών και πολλών ψυχικών σοκ που υπέστη η ίδια (βιασμός, θάνατοι των δικών της ανθρώπων όσο εκείνη ήταν πολύ νέα) στο βιβλίο μπαινοβγαίνει με μεγάλη άνεση στα φωτεινά στιγμιότυπα της ζωής («…Αυτό που της άρεσε ήταν, απλώς, η ζωή…») και στα σκοτεινά παραλειπόμενά της και μάλιστα για μια πληθώρα προσώπων που περιγράφονται. «…είναι μεγάλο κρίμα να μην λες ό,τι αισθάνεσαι…» Μάλιστα, οι φιγούρες πολλών από τους πρωταγωνιστές ανήκαν στο περιβάλλον των οικογενειακών της αναμνήσεων. «…Αλλά τίποτε δεν είναι τόσο παράξενο όταν είσαι ερωτευμένος (και τι άλλο θα μπορούσε να είναι αυτό εκτός από έρωτας;) όσο η απόλυτη αδιαφορία των άλλων ανθρώπων…» Αυτή η έντονη κίνηση και ο σχεδόν ποιητικός ρυθμός της γραφής της (αν και καταπιάνεται με φαινομενικά καθημερινά πράγματα), προσδίδουν στο κείμενο μια φινέτσα και πρωτοτυπία που ταιριάζουν στο γυναικείο νου, τιμώντας τις λογοτεχνικές του κατακτήσεις και διατηρώντας την εύθραυστη τρυφερότητα και βαθιά πνευματικότητα. «…Η ζωή είχε τον τρόπο της να προσθέτει τη μια μέρα στην άλλη…»

Τι να πω για την Ελλαδίτσα μας?

Ενας περίπατος στην οικολογική Κοπεγχάγη

Η πιό οικολογικά πράσινη πρωτεύουσα στον κόσμο θα είναι, σε 7 χρόνια, η πόλη της Κοπεγχάγης. Αυτός είναι ο στόχος των δημοτικών αρχών της, και η στρατηγική τους σαφής και πλήρως σχεδιασμένη.
Μετά τη δεκαετία του ’80, όταν η επιβάρυνση από την εντατική γεωργία, τη βιομηχανία και το καταναλωτικό πρότυπο ζωής έφτασε σε κρίσιμο, για τα δανικά δεδομένα, σημείο, η Δανία και ειδικά η πόλη της Κοπεγχάγης στράφηκε σε μακροπρόθεσμη και σε βάθος φιλοπεριβαλλοντική στρατηγική.
Οι πιο κερδισμένοι βέβαια είναι οι δημότες της Κοπεγχάγης, με πρώτα τα παιδιά, που απολαμβάνουν ένα υγιεινό και ευχάριστο αστικό χώρο. Και οι επιχειρήσεις όμως, εκμεταλλευόμενες το θεσμικό πλαίσιο για τη μέριμνα για το περιβάλλον και όχι σε βάρος του, επωφελούνται από δυναμικότερη ανάπτυξη!

Οικολογικά τρόφιμα

• Οι κάτοικοι της Κοπεγχάγης καταναλώνουν ιδιωτικά (στις προσωπικές τους αγορές) 10-12% βιολογικά προϊόντα, ποσοστό που είναι ήδη το υψηλότερο στον κόσμο. Μέχρι το 2015, το ποσοστό αυτό θα είναι 20% της συνολικής κατανάλωσης τροφίμων (μαζί δηλαδή και με τη μαζική εστίαση).
80.000 επισκέπτες, κυρίως οικογένειες, περνούν τη μέρα τους κάθε Σεπτέμβρη, στη Γιορτή της Συγκομιδής, σε οικολογικές φάρμες της Δανίας, ενώ συχνά οι κάτοικοι της πόλης επισκέπτονται βιολογικά αγροκτήματα όπου μπορούν οι ίδιοι να συλλέξουν τους καρπούς ή τα λαχανικά τους.
Ηδη από την προσχολική ηλικία, η πόλη ενθαρρύνει την επαφή των παιδιών με τη φύση και την υγιεινή διατροφή, με επισκέψεις σε αγροκτήματα, αγροτικά μουσεία και αναβιώσεις χωριών.
Ακόμη λειτουργούν κέντρα φύσης με χώρους παρατήρησης και μελέτης του περιβάλλοντος, αναψυχής, πειραμάτων κ.ο.κ..
Στο σιτηρέσιο των παιδικών σταθμών, σχολείων (αλλά και των κέντρων φροντίδας ηλικιωμένων) σήμερα η κατανάλωση βιολογικών προϊόντων φθάνει το 45%, ενώ ο στόχος είναι το 2015 να φθάσει το 90%.
Αστικό περιβάλλον, πράσινο και γαλάζιο
Στόχος του προγράμματος της Οικο-μητρόπολης είναι ότι κάθε κάτοικος της πόλης πρέπει να μπορεί με λιγότερο από 15 λεπτά περπάτημα (1 χιλιόμετρο), να φθάσει σε πάρκο, παραλία ή θαλάσσια πισίνα.
• Το αστικό περιβάλλον και το πράσινο. Φυσικές παιδικές χαρές ατελείωτα πάρκα, δάση και ρεματιές, προσεγμένα και πεντακάθαρα παρά το υψηλό κόστος και την εντατική τους χρήση, δόμηση ελεγχόμενη, αστικοί κήποι σε αποικίες καλλιεργητών, ειδικοί ασφαλτοτάπητες, μονώσεις και χαμηλότερα όρια ταχύτητας των αυτοκινήτων ώστε να μειωθεί η ένταση του θορύβου, οικολογικές αγορές … ο κατάλογος των δράσεων που φέρνουν τους κατοίκους της πόλης πιο κοντά στη φύση, στην άσκηση και την υγεία δεν έχει τέλος.
Ακόμη και στις πιο πυκνοκατοικημένες περιοχές της πόλης, δε λείπει το πράσινο. Ο θεσμός του «ενεργού οικοδομικού τετραγώνου» επιτρέπει στους ενεργούς πολίτες να μεταμορφώσουν κυριολεκτικά τη ζωή τους, δημιουργώντας στους κενούς ακάλυπτους χώρους ανάμεσα στις παλιές πολυκατοικίες, μικρά πάρκα με δέντρα, χλοοτάπητες, παιδικές χαρές, χώρους ανάπαυσης, αναψυχής και συγκεντρώσεων. Εκεί οι ένοικοι συνευρίσκονται και λειτουργούν ως γειτονιά (προσοχή, όχι πάρκινγκ...)
Καθαρό νερό … και δεν μιλάμε βέβαια για το πόσιμο, αλλά για το νερό στα λιμάνια και τα κανάλια της πόλης, που μετά από πολυετείς καθαρισμούς είναι απόλυτα ασφαλές για κολύμβηση (αν και βέβαια κρύο για τα ελληνικά δεδομένα). Με πρωτοποριακό αρχιτεκτονικό σχεδιασμό, πολλές δημόσιες (ελεύθερες, φυσικά) πισίνες στα λιμάνια και τα κανάλια της πόλης προσφέρουν όχι μόνο χώρο άθλησης για το καλοκαίρι σε χιλιάδες πολίτες, ακριβώς μπροστά στα σπίτια τους, , αλλά και κοινωνικής επαφής, happenings, περιπάτου, χαλάρωσης …
Κανένα σημείο της πόλης δεν απέχει περισσότερο από 9 χιλιόμετρα από τη θάλασσα, που οι κάτοικοι αγαπούν και απολαμβάνουν. Οι πολυάριθμες παραλίες και τα πάρκα τους είναι φυσικά ανοικτές και ελεύθερες για όλους. Πριν μάλιστα από 2 χρόνια ολοκληρώθηκε η κατασκευή ενός τεχνητού νησιού – παραλίας σε απόσταση μόλις 5 χιλιομέτρων από το κέντρο της πόλης, που προσφέρει ελεύθερα 4,6 χιλιόμετρα αμμώδους παραλίας και φυσικό θαμνότοπο, πάρκα, χώρους άθλησης, συναυλιών, εστίασης, μια μικρή μαρίνα κτλ., έργο που ήδη αποδίδει και ως προς τον τουρισμό της πόλης.
Διοξείδιο του άνθρακα
Οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα μειώθηκαν κατά 25% σε σχέση με το 1990, παρά τη μεγάλη ανάπτυξη της πόλης. Η μείωση αυτή οφείλεται κυρίως στην τηλεθέρμανση και στην αντικατάσταση «βρώμικων» καυσίμων στους σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας (του πετρελαίου και γαιάνθρακα) με φυσικό αέριο.
Παρά το μικρό γεωγραφικό πλάτος της η Δανία βρίσκεται 5η στην ΕΕ στην κατ’ άτομο αναλογούσα χρήση ηλιακών θερμοσιφώνων (2006).
Το πρώτο θαλάσσιο αιολικό πάρκο της Κοπεγχάγης ήταν συνεταιριστικό. Οι κάτοικοι της πόλης είναι τόσο περήφανοι γι΄ αυτό (όπως και γενικά για τα επιτεύγματα της χώρας τους στον τομέα της αιολικής ενέργειας), ώστε όχι μόνο δεν το θεωρούν όχληση, αλλά και το έχουν εντάξει στα αξιοθέατα της πόλης που μπορεί να επισκεφθεί κανείς με καραβάκι.
Ποδήλατο
Ένας στους τρεις κατοίκους πηγαίνει στη δουλειά, τα ψώνια ή τη διασκέδασή του με το ποδήλατο, χρησιμοποιώντας τα πάνω από 300 χιλιόμετρα ποδηλατόδρομων της πόλης. Μια γεύση παίρνουν και οι επισκέπτες, που μπορούν (όπως βέβαια και κάθε άλλος) να χρησιμοποιούν τα δωρεάν ποδήλατα του δήμου. Το άλλο 1/3 των κατοίκων χρησιμοποιεί τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Ο στόχος είναι ως το 2015 1 στους 2 κατοίκους να μετακινείται με το ποδήλατο !
Η μετακίνηση με ποδήλατο σε ασφαλείς και άνετους ποδηλατόδρομους προσφέρει ταχύτητα, οικονομία και την ανεκτίμηση καθημερινή άσκηση και χαλάρωση στους κατοίκους της πόλης.
Απορρίμματα
Σήμερα το σύστημα διαχωρισμού, συλλογής και ανακύκλωσης των απορριμμάτων στην Κοπεγχάγη είναι από τα καλύτερα στιον κόσμο. Επισημαίνουμε ότι οι πολίτες πρέπει μεν να διαχωρίζουν οι ίδιοι τα απορρίμματά τους (σε οικιακά, χαρτί και κήπου) αλλά δεν υποχρεώνονται να μεταφέρουν τα απορρίμματά τους σε σταθμούς ή κοντέινερ (με την εξαίρεση των γυάλινων φιαλών). Η συλλογή γίνεται από διαφορετικά απορριμματοφόρα, σε διαφορετικές ημέρες. Η μέθοδος που έχει επιλεγεί για τη διάθεση των οικιακών απορριμμάτων είναι η αποτέφρωση. Η θερμότητα που παράγεται από την καύση χρησιμοποιείται για τηλεθέρμανση και παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος.
Για όσους όμως το επιθυμούν (αν δεν θέλουν να περιμένουν την ορισμένη ημέρα αποκομιδής), λειτουργούν μέσα στην πόλη χώροι διάθεσης απορριμμάτων: οι ίδιοι οι δημότες μπορούν να μεταφέρουν και να τοποθετήσουν κάθε είδους απορρίμματα σε ειδικούς χώρους διάθεσης, ανάλογα με το είδος (διαχωρισμός σε έως και 20 είδη απορριμμάτων).
«Μεταχειρισμένο χρυσάφι» … «προσοχή, μεταφορά πολύτιμων αντικειμένων» … «ένα χρυσωρυχείο στην αποθήκη σας» Με χιουμοριστικές επιγραφές στα απορριμματοφόρα του δήμου, τηλεοπτικές σειρές με κατασκευές από απορρίμματα, αλλά και δωρεάν μπλουζάκια «αγαπώ τα σκουπίδια» οι αρχές επιδιώκουν ώστε να συνειδητοποιήσουν οι δημότες την αξία των απορριμμάτων τους !
Εκτός από τα αμέτρητα καταστήματα πώλησης μεταχειρισμένων ειδών, που λειτουργούν από ΜΚΟ αλλά και από ιδιώτες, πολλοί δήμοι διαθέτουν καταστήματα πώλησης μεταχειρισμένων ειδών. Στους δημοτικούς χώρους διάθεσης απορριμμάτων οι δημότες που επιθυμούν μπορούν να αποθέτουν σε ειδική αίθουσα τα αντικείμενα εκείνα που βρίσκονται σε καλή κατάσταση (ρούχα, έπιπλα, βιβλία, οικιακά, παιχνίδια, γυαλικά κοκ). Αυτά στη συνέχεια μεταφέρονται στο κατάστημα του δήμου από όπου οι πολίτες μπορούν να τα αγοράσουν σε χαμηλές τιμές, ενώ τα έσοδα χρησιμοποιούνται για ανθρωπιστικούς σκοπούς.
Η προστασία του περιβάλλοντος έχει γίνει συνείδηση στην πλειοψηφία των δημοτών της πόλης, που στην καθημερινή τους ζωή επιλέγουν και ενεργούν με οικολογικό τρόπο.
Αλλά και από την κυβέρνηση της Δανίας και την πόλη της Κοπεγχάγης η οικολογική σχεδίαση της πόλης θεωρείται ως παράγοντας που δίνει δυναμικότατη ώθηση στην οικονομική και τεχνολογική ανάπτυξη της χώρας, και όχι ως περιορισμός ή αναγκαίο κακό, όπως στα καθ’ ημάς.
Έτσι και πολλές ξένες επιχειρήσεις τεχνολογιών αιχμής επιλέγουν την Κοπεγχάγη ως τόπο εγκατάστασης, διότι, παρά το αυξημένο κόστος ζώής , την υψηλή φορολογία και την απουσία κινήτρων επιδοτήσεων κ.ο.κ., διότι πρόσφέρει ελκυστικό περιβάλλον διαβίωσης στα στελέχη τους, γειτνίαση με άλλες δυναμικές επιστημονικές και ερευνητικές επιχειρήσεις, και ελάχιστη γραφειοκρατική επιβάρυνση.











φιλοσοφία | πολιτική | ενέργεια - κλίμα | ρύπανση | τρόφιμα | ύπαιθρος | πόλη | πρακτικά | ταξίδια | ποικίλα
αρχική σελίδα | ανακοινώσεις | αρχείο | σύνδεσμοι | links | ποιοί είμαστε | βιβλίο επισκεπτών | επικοινωνία

ΨΥΧΙΚΗ ΗΡΕΜΙΑ

Πως να αποκτήσετε ψυχική ειρήνη
8 πολύτιμες συμβουλές
Βγάλτε από το μυαλό σας κάθε αβάσιμη υποψία και πικρία. Η διατήρηση αισθημάτων έχθρας και φθόνου είναι η κυριότερη αιτία της δυστυχίας ενός ανθρώπου.
Μη ζείτε στο παρελθόν. Μια νοσηρή συνεχής απασχόληση με τα λάθη και τις αποτυχίες του παρελθόντος οδηγούν σίγουρα στην κατάθλιψη.
Μη σπαταλάτε χρόνο και δυνάμεις προσπαθώντας να πολεμήσετε καταστάσεις που δεν μπορούν ν’ αλλάξουν. Συνεργαστείτε με τη ζωή αντί να προσπαθείτε να την αποφύγετε ή να την αλλάξετε όταν αυτό δεν είναι κατορθωτό.
Πιέστε τον εαυτό σας να αντιμετωπίσετε τα πράγματα ζώντας μέσα στην κοινωνία. Αντισταθείτε στον πειρασμό να αποσυρθείτε απ’ αυτήν και να γίνετε ένας ερημίτης σε περιόδους ψυχικής υπερέντασης.
Μην παίρνετε τα πράγματα πεσιμιστικά όταν αντιμετωπίζετε δυσκολίες. Δεχθείτε το γεγονός ότι κανένας δεν πορεύεται στη ζωή αυτή χωρίς κάποιες θλίψεις ή κακοτυχίες.
Καλλιεργήστε και αναπτύξτε τις αρετές: αγάπη, χιούμορ, συμπόνια και αφοσίωση, που είναι ένας παλιός δοκιμασμένος τρόπος ψυχικής ηρεμίας.
Μην προσδοκάτε πάρα πολλά από τον εαυτό σας. Όταν υπάρχει ένα τόσο μεγάλο άνοιγμα ανάμεσα στις προσδοκίες από τον εαυτό σας και τις πραγματικές σας ικανότητες ή δυνάμεις για να πραγματοποιήσετε τους σκοπούς που έχετε θέσει, αναπόφευκτα θα δημιουργηθούν μέσα σας αισθήματα ανεπάρκειας και ανικανότητας.
Ανακαλύψτε κάτι ανώτερο από τον εαυτό σας στον οποίο να πιστεύετε. Οι εγωκεντρικοί και ατομιστές πετυχαίνουν πάντα μικρότερο βαθμό ευτυχίας στη ζωή τους.
Καλή σας μέρα και να είστε πάντα καλά!!!!!!

ΤΙ ΠΡΟΣΕΧΟΥΝ ΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΚΑΙ ΤΙ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ?

Ομορφιά: τι προσέχουν οι άνδρες και τι οι γυναίκες;
Οι άνδρες επεξεργάζονται με το δεξί ημισφαίριο μια όμορφη θέα, οι γυναίκες μ’ όλο τον εγκέφαλό τους!Ερευνητές του Πανεπιστημίου των Βαλεαρίδων στην Πάλμα ντε Μαγιόρκα της Ισπανίας ανακάλυψαν ότι οι άνδρες τείνουν να επεξεργάζονται οπτικά ερεθίσματα προς «αισθητική τέρψη» με το δεξί ημισφαίριο του εγκεφάλου τους, ενώ οι γυναίκες χρησιμοποιούν ολόκληρο τον εγκέφαλό τους.
«Είναι γνωστό ότι υπάρχουν διαφορές στην δραστηριότητα του γυναικείου και του ανδρικού εγκεφάλου κατά τη διάρκεια νοητικών διεργασιών», παραδέχεται ο ερευνητής κ. Καμίλο Ζ. Σελά-Κοντ. «Γιατί όμως μια τέτοια διαφορά είναι υπαρκτή και κατά την εκτίμηση της ομορφιάς;», αναρωτιέται ο ίδιος.
Η απάντηση φαίνεται να κρύβεται στο γεγονός ότι όταν οι γυναίκες αντιλαμβάνονται ένα οπτικό ερέθισμα το συνδέουν με τη γλώσσα, τη στιγμή που οι άνδρες συγκεντρώνονται περισσότερο στα επιμέρους χαρακτηριστικά του αντικειμένου του ενδιαφέροντός τους.
«Οι διαφορές που παρατηρήσαμε θα μπορούσαν να σχετίζονται με τους διαφορετικούς κοινωνικούς ρόλους, τους οποίους κατείχαν οι άνδρες και οι γυναίκες στη διάρκεια της ανθρώπινης εξέλιξης», υποθέτει ο κ. Σελά-Κοντ.
Στο πρωτότυπο πείραμα των Ισπανών, έλαβαν μέρος 10 άνδρες και 10 γυναίκες από τους οποίους ζητήθηκε να παρατηρήσουν πίνακες και φωτογραφίες που απεικόνιζαν τοπία και αστικές σκηνές και στη συνέχεια να τα αξιολογήσουν ως «όμορφα» ή «όχι όμορφα».
Παράλληλα, οι ειδικοί μπορούσαν να παρακολουθούν σε ποια σημεία του ανδρικού και του γυναικείου εγκεφάλου δημιουργούνταν μαγνητικά πεδία.
Η πιο δραστήρια περιοχή του εγκεφάλου και για τα δύο φύλα ήταν ο «βρεγματικός λοβός». Αυτός σχετίζεται με την οπτική αντίληψη, τον προσανατολισμό μας μέσα σε έναν χώρο και την επεξεργασία πληροφοριών. Ωστόσο η εγκεφαλική δραστηριότητα στους άνδρες εστιαζόταν στο δεξί ημισφαίριο, ενώ στις γυναίκες επεκτεινόταν και στα δύο ημισφαίρια.
Οι ερευνητές, ωστόσο, δεν υποστηρίζουν ότι υπάρχουν διαφορές στο «γούστο» μεταξύ των δύο φύλων εξαιτίας τουλάχιστο του διαφορετικού τρόπου λειτουργίας του εγκεφάλου τους.
«Ο καθένας μπορεί να εκτιμήσει ένα τοπίο ως όμορφο, ένα κτίριο ή έναν πίνακα απαίσιο. Όμως τελικά το φύλο δεν έχει και πολύ να κάνει με τις συγκεκριμένες διαφορές. Ίσως να συνδέεται με άλλους μεταβλητούς παράγοντες, όπως π.χ. η ηλικία ή η μόρφωση.»

ΚΕΡΑΥΝΟΒΟΛΟΣ ΕΡΩΤΑΣ

Γράφει η Μαρία Λασσιθιωτάκη
Ψυχολόγος

Πολλοί από μας αναρωτιούνται αν υπάρχει κεραυνοβόλος έρωτας, αν είναι μύθος και πόσο πρέπει να τον εμπιστευθούμε.
Κατ΄αρχήν να πούμε ότι ο κεραυνοβόλος έρωτας υπάρχει και είναι ο τρόπος που διαλέγει σύντροφο ο συναισθηματικός και διαισθητικός τύπος προσωπικότητας, ανεξάρτητα από το φύλο, την ηλικία, τον τόπο, τον χρόνο και τις συνθήκες ζωής του.
Ο κεραυνοβόλος έρωτας δεν είναι καθόλου επιπόλαιη επιλογή. Αντίθετα είναι ο σπινθήρας, που πυροδοτεί την βαθιά οικειότητα μεταξύ μιας εικόνας ,εν μέρει συνειδητής και εν μέρει ασυνείδητης, και του προσώπου που ερωτευθήκαμε κεραυνοβόλα: Είναι αυτός ή αυτή που εκφράζει τις πιο συχνές και απαιτητικές επιθυμίες μας ,τους πόθους μας, που στοιχειώνει τα όνειρά μας.
Η ταχύτητα λοιπόν που χαρακτηρίζει τον κεραυνοβόλο έρωτα σημαίνει την ομοιότητα του ατόμου, που ερωτευόμαστε, με το μοντέλο που έχουμε μέσα μας, εκείνο το μοντέλο συντροφικότητας, που ο βαθύτερος εαυτός μας γνωρίζει ότι θα μας επιτρέψει να ολοκληρωθούμε ψυχολογικά, δηλαδή να γίνουμε ευτυχισμένοι. Αν και η ευτυχία είναι συνάρτηση της εξέλιξης και της ολοκλήρωσής μας, ο κεραυνοβόλος έρωτας περικλείει μια μεγάλη αντίφαση: Την επιθυμία για εξέλιξη και τον φόβο της ανατροπής.
Η απογοήτευση
Πολύ σύντομα, το στάδιο του κεραυνοβόλου έρωτα θα διαδεχθεί το στάδιο της λογικής: Υπάρχουν διαφορές, δεν είναι όπως νόμιζα, δεν το περίμενα να γίνει αυτό ή εκείνο. Αυτό το στάδιο, πολύ συχνό στις σχέσεις υπόσχεται μια οδυνηρή- είναι αλήθεια- μοναξιά, που οδηγεί και στον τερματισμό του ονείρου. Όμως είναι παγίδα, που, αν την γνωρίζουμε, θα οδηγηθούμε σχετικά εύκολα στην έξοδο από την κρίση. Και φαίνεται να αξίζει τον κόπο. Όπως ακριβώς οι ψαράδες έχουν μια γρήγορη και πλούσια ψαριά αλλά αφιερώνουν πολύ χρόνο, υπομονή και προσπάθεια για να ξεμπλέξουν τα δίκτυα, έτσι κι εμείς χρειάζεται να σκύψουμε τόσο στο πρόσωπο, που επιλέξαμε όσο και στα δικά μας κομμάτια, αυτά που εμποδίζουν τη σχέση να προχωρήσει. Όμως, για να συμβεί αυτό χρειάζεται ένα μίνιμουμ περιβάλλον ασφάλειας, δηλαδή να ξέρουμε ότι τουλάχιστον ο ένας από τους δυο είναι αφιερωμένος στη σχέση. Το αίσθημα της ασφάλειας θα μας βοηθήσει να ξεπεράσουμε τον φόβο που προέρχεται από το καθρέφτισμα, την αναπόφευκτη σύγκρουση και τον θυμό.
Το καθρέφτισμα
Συνήθως, στον σύντροφο που επιλέξαμε βλέπουμε τα δύσκολα και αποκηρυγμένα συναισθήματά μας: Τη ζήλια, τον θυμό, τον φόβο της απόρριψης, την αυτολύπιση, την επιθυμία ελέγχου, την κτητικότητα και ένα σωρό άλλα, ξεχασμένα από τα χρόνια. Όμως, ποτέ δεν είναι ο άλλος που μας κάνει να ζηλεύουμε ή να θυμώνουμε. Συνήθως εμείς έχουμε κάποιο κρυφό φόβο και πραγματικά είναι πολύ εξελικτικό να αφυπνισθεί, να βγει στην επιφάνεια και να τον αντιμετωπίσουμε μαζί με τον σύντροφο. Το καθρέφτισμα πονάει αλλά επιφυλάσσει και μια σπουδαία ανταμοιβή: Ξεκαθαρίζουμε μια για πάντα με τον εαυτό μας αν και τι είδος σχέσεων θέλουμε κι αυτό δεν μπορεί παρά να μας κάνει ώριμους και ευτυχισμένους.
Η σύγκρουση
Το επόμενο στάδιο του καθρέφτη είναι η σύγκρουση, με τον εαυτό μας και τον σύντροφο. Κι εδώ οι επιλογές είναι δυο. Η αφήνουμε το σύντροφο να μας πλησιάσει ή κλείνουμε τις πόρτες και τα΄αυτιά μας σε κάθε επιχείρημα. Η επιλογή είναι άμεσα εξαρτώμενη από τα δικά μας συναισθήματα: Ο φόβος της απόρριψης θα μας απομακρύνει και η αίσθηση της ασφάλειας θα μας επιτρέψει την διαπραγμάτευση και την ειλικρινή διάθεση να γνωρίσουμε ο ένας τον άλλο
Ο θυμός
Το μπλοκάρισμα στη σχέση εξαιτίας της ανασφάλειας- θέλει ή δεν θέλει να είμαστε μαζί-προξενεί θυμό και αντιφατικές σκέψεις: Αυτός φταίει, όχι εγώ φταίω, δεν αξίζει, μάλλον εγώ δεν αξίζω. Αν μάθουμε να μην εμπιστευόμαστε τις σκέψεις του θυμού, υπάρχει πιθανότητα να προχωρήσει η σχέση, πολύ πιο σταθερά απ΄όσο ξεκίνησε. Αυτό προϋποθέτει αυτοπαρατήρηση, κόπο και πόνο και οι περισσότεροι από μας προτιμούν τη λύση της σχέσης και τους χωριστούς δρόμους στη ζωή